Een frisse start
Door: Ramona
16 Januari 2017 | Marokko, Larache
We brengen de kerstdagen door in Liechtenstein, waar het niet echt winters is, maar het ontbijten met uitzicht over berg en dal voelt als heerlijk weg van de wereld.
Op weg terug richting de luchthaven van Zurich, brengen we een heerlijk zonnige ochtend door in de prachtige stad Luzern.
Op oudjaarsdag vliegen we naar Malta, waar we er al snel achter komen dat we het eiland delen met hordes gepensioneerde Britten op zoek naar winterzon.
Wij vinden Malta vrij lelijk: het is te omschrijven als een betonjungle op een grote rots. Maar de net wat warmere temperaturen zijn aangenaam, ons (vanwege het laagseizoen) super goedkope appartementje is relaxed en de beschikbaarheid van Engelse producten een grote bonus.
Desalniettemin verlaten we Malta na een week zonder enige vorm van weemoed.
De volgende bestemming voelt als de start van een nieuw reisjaar: Marokko. Een land dat ik al jarenlang wenste te gaan verkennen en waarover ik na een stedentrip naar Marrakech alleen maar meer ben gaan dagdromen.
We vliegen naar Casablanca. Hoewel de naam klinkt naar oude films, is de realiteit wat rauwer. Het is een weinig charmante stad met slecht onderhouden gebouwen, chaotisch verkeer en veel bedrijvigheid.
Desalniettemin ben ik direct weer geintrigeerd door de mix van oud en nieuw, traditioneel en progressief, lelijk en mooi. En dan zijn er de talen: Arabisch, Frans en Spaans, hier en daar een woordje Engels, van alles door elkaar.
Reizen is onderhandelen, maar als je weet wat iets waard is en duidelijk bent over wat je wilt (of niet wilt), zijn de mensen prima voor rede vatbaar en in voor een grapje of onderonsje.
Voor omgerekend 1 euro, kun je (samen) met een 'petit taxi' tussen verschillende wijken reizen. Zo kunnen we in korte tijd veel plekken in de stad verkennen en ervaren we vrijheid om planloos rond te dwalen; we zijn altijd slechts een ritje van een euro verwijderd van een herkenningspunt.
Casablanca staat bekend om matige hotels voor te hoge prijzen. Ook wij treffen er voor onze eerste nacht in Marokko zo een: koloniale stijl, ultiem vergane glorie. En vies. Zo vreemd droefgeestig dat het toch bijna in een oude filmscene lijkt thuis te horen.
De charme en humor van de manager en het avond-uitzicht van ons balkonnetje (een sfeervol verlicht plein met palmbomen, mannen die thee drinken, scharrelende katten, voetballende kinderen) maken dat ons verblijf toch voelt als een prima start van onze reis.
En natuurlijk is het eten een traktatie: de tajines (stoof-gerechten en de harira (soep met onder meer linzen, kikkererwten en verschillende kruiden, waar je vaak slechts zo'n 70 cent voor neertelt) zullen ongetwijfeld onze dagelijkse kost worden.
We reizen per trein naar de charmante kustplaats Assilah, waar het in de zomer schijnt te drommen van de toeristen maar nu heerlijk rustig is.
We verblijven in een prachtig guesthouse en struinen door de kleurrijke straten van de oude medina en van de nabij gelegen stad Larache.
We weten ons nog niet echt raad met het weer. Het lokale volk loopt in dikke jassen, met mutsen op of ineengedoken in capuchon-truien.
De avonden en vroege ochtenden zijn koud en de accommodaties vooralsnog matig verwarmd, dus ook wij dragen thermo-shirts en sokken in bed.
Maar als de zon zijn hoogste punt bereikt en je met 4 man op de achterbank van een grande taxi gepropt zit, is het ineens toch wel zweten en mogen er wel wat lagen kleding uit. Dan, in de schaduwrijke straatjes van de medina mag ineens toch die muts wel weer op. En waar waren de hanschoenen ook alweer gebleven?
We zijn pas zo'n twee etmalen in Marokko, maar hebben al heel wat sensaties en prikkels opgedaan.
Hoewel reizen hier om enige assertiviteit vraagt, voelt het lonend en gemoedelijk.
Voor de komende dagen staan Tanger en Chefchaouen op onze agenda, we kijken ernaar uit!
Op weg terug richting de luchthaven van Zurich, brengen we een heerlijk zonnige ochtend door in de prachtige stad Luzern.
Op oudjaarsdag vliegen we naar Malta, waar we er al snel achter komen dat we het eiland delen met hordes gepensioneerde Britten op zoek naar winterzon.
Wij vinden Malta vrij lelijk: het is te omschrijven als een betonjungle op een grote rots. Maar de net wat warmere temperaturen zijn aangenaam, ons (vanwege het laagseizoen) super goedkope appartementje is relaxed en de beschikbaarheid van Engelse producten een grote bonus.
Desalniettemin verlaten we Malta na een week zonder enige vorm van weemoed.
De volgende bestemming voelt als de start van een nieuw reisjaar: Marokko. Een land dat ik al jarenlang wenste te gaan verkennen en waarover ik na een stedentrip naar Marrakech alleen maar meer ben gaan dagdromen.
We vliegen naar Casablanca. Hoewel de naam klinkt naar oude films, is de realiteit wat rauwer. Het is een weinig charmante stad met slecht onderhouden gebouwen, chaotisch verkeer en veel bedrijvigheid.
Desalniettemin ben ik direct weer geintrigeerd door de mix van oud en nieuw, traditioneel en progressief, lelijk en mooi. En dan zijn er de talen: Arabisch, Frans en Spaans, hier en daar een woordje Engels, van alles door elkaar.
Reizen is onderhandelen, maar als je weet wat iets waard is en duidelijk bent over wat je wilt (of niet wilt), zijn de mensen prima voor rede vatbaar en in voor een grapje of onderonsje.
Voor omgerekend 1 euro, kun je (samen) met een 'petit taxi' tussen verschillende wijken reizen. Zo kunnen we in korte tijd veel plekken in de stad verkennen en ervaren we vrijheid om planloos rond te dwalen; we zijn altijd slechts een ritje van een euro verwijderd van een herkenningspunt.
Casablanca staat bekend om matige hotels voor te hoge prijzen. Ook wij treffen er voor onze eerste nacht in Marokko zo een: koloniale stijl, ultiem vergane glorie. En vies. Zo vreemd droefgeestig dat het toch bijna in een oude filmscene lijkt thuis te horen.
De charme en humor van de manager en het avond-uitzicht van ons balkonnetje (een sfeervol verlicht plein met palmbomen, mannen die thee drinken, scharrelende katten, voetballende kinderen) maken dat ons verblijf toch voelt als een prima start van onze reis.
En natuurlijk is het eten een traktatie: de tajines (stoof-gerechten en de harira (soep met onder meer linzen, kikkererwten en verschillende kruiden, waar je vaak slechts zo'n 70 cent voor neertelt) zullen ongetwijfeld onze dagelijkse kost worden.
We reizen per trein naar de charmante kustplaats Assilah, waar het in de zomer schijnt te drommen van de toeristen maar nu heerlijk rustig is.
We verblijven in een prachtig guesthouse en struinen door de kleurrijke straten van de oude medina en van de nabij gelegen stad Larache.
We weten ons nog niet echt raad met het weer. Het lokale volk loopt in dikke jassen, met mutsen op of ineengedoken in capuchon-truien.
De avonden en vroege ochtenden zijn koud en de accommodaties vooralsnog matig verwarmd, dus ook wij dragen thermo-shirts en sokken in bed.
Maar als de zon zijn hoogste punt bereikt en je met 4 man op de achterbank van een grande taxi gepropt zit, is het ineens toch wel zweten en mogen er wel wat lagen kleding uit. Dan, in de schaduwrijke straatjes van de medina mag ineens toch die muts wel weer op. En waar waren de hanschoenen ook alweer gebleven?
We zijn pas zo'n twee etmalen in Marokko, maar hebben al heel wat sensaties en prikkels opgedaan.
Hoewel reizen hier om enige assertiviteit vraagt, voelt het lonend en gemoedelijk.
Voor de komende dagen staan Tanger en Chefchaouen op onze agenda, we kijken ernaar uit!
-
17 Januari 2017 - 12:47
Jan:
Hier is het 5 graden onder 0 dus als jullie in de zon nog met wat minder kleding kunnen is het lekker meegenomen. Geniet van de omgeving en de betrekkelijke rust.
Dikke knuffel
Jan -
17 Januari 2017 - 18:16
Riet Ruckert:
Jullie leven nu met een temperatuur van ongeveer 20 graden terwnijlwij hier een klein stukje winter beleven.Geniet nog maar vaan de prettige temperatuur,hopelijk wordt het weer hier ook weer gauw wat vriendelijker.Heel veel mooie ervaringen gewenst uit Amersfoort. -
17 Januari 2017 - 19:46
MaM:
Mooie eerste indrukken, slimme en goedkope manier om op een makkelijke manier (terug) te komen op de plekjes waar je wilt zijn en bovenal een hele andere wereld ervaren.
Intussen trekken wij nu echt onze winterjassen aan en draaien we in huis de verwarming een graadje hoger.
Wij kijken uit naar de volgende verhalen en ik wens jullie een heel veel mooie indrukken toe.
Lieve groetjes voor jullie allebei. -
17 Januari 2017 - 22:31
Jolien:
Klinkt als n mooie start van jullie nieuwe reisjaar. Genietse daar nog!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
