Hoe ons avontuur begon..
Door: Ramona
25 Januari 2008 | Nederland, Delft
We waren van plan om na zaterdag na ons feestje weer een stukje te schrijven. Maar de afgelopen dagen zijn zo overweldigend geweest, dat een ‘dagboekfragmentje' wel weer op zijn plaats is.
Dinsdag, woensdag en donderdag hebben gevoeld als een emotionele achtbaan.
Voor mij is dinsdag mijn laatste dag op het werk. Met een mengeling aan gevoelens vertrek ik van mijn vertrouwde plekkie. Aan de ene kant vol euforie: laat het avontuur maar komen! Aan de andere kant met een spreekwoordelijke steen op mijn maag: nu gaat het allemaal echt gebeuren en het is nauwelijks te bevatten…
Maar gelukkig óók met het besef dat ik na de reis weer aan de slag kan op de plek waar - en met de mensen bij wie - ik me zo mezelf voel en waaraan ik zoveel plezier beleef.
Totaal afgemat kom ik thuis, knallende hoofdpijn als gevolg van alle onrust in mijn lijf.
Gelukkig komt San langs om wat afleiding te verzorgen.
Diezelfde avond heeft Auk een afscheidsetentje met collega’s en woensdag volgt zijn laatste werkdag. En in zijn geval ook ECHT zijn laatste werkdag.
Zijn collega’s hebben alles in het werk gesteld om hem nog even ontzettend te verwennen en alle lieve kaarten, berichten, cadeautjes en mailtjes zijn (zelfs voor mij) ontzettend ontroerend.
Ook Auke komt afgepeigerd thuis, moe van alle gevoelens die zo’n afscheid met zich mee brengt.
Donderdag… onze dag… ik zweer het: ik heb er van tevoren weinig van verwacht. Vooraf hebben we steeds gezegd, dat de betekenis van ons huwelijk veel belangrijker voor ons is dan de vorm waarin de voltrekking plaatsvindt. Uit een soort van normbesef hebben we toch maar besloten iets enigszins feestelijks aan te trekken, maar zowel Auk als ik hebben heel sterk het gevoel: alsjeblieft niet teveel poeha, we hebben al zoveel aan ons hoofd.
Pa rijdt bizar vroeg heen en weer om opa en oma in Houten op te halen. We doen eerst met een bescheiden cluppie een kop koffie in het café achter het stadhuis en vervolgens… die deuren door, op naar onze plechtigheid. Opa, oma, vaders en moeders, broers en schoonzus en.. op de valreep Mark die stiekem naar de markt blijkt te zijn geslopen om getuige te zijn van ons momentje!
Naar binnen, een chique zaal in.. en al een ‘het-dringt-ineens-tot-me-door-hoe-bijzonder-dit- allemaal-is-momentje’ als ik om me heen kijk en besef dat we met zo’n bijzonder groepje mensen zijn op een moment dat voor ons zoveel betekent.
Hoewel de ceremonie maar een paar minuten duurt (gratis trouwen, dan krijg je dat he?), weet ik er – trouw aan mezelf – natuurlijk toch de nodige sfeer aan te geven door als een gek te gaan staan brullen :s
Op het moment dat Auk en ik mogen gaan staan en elkaars rechter hand vast houden, word ik overweldigd door emoties en kan ik de tranen niet meer binnen houden. Mooi is anders, want in tegenstelling tot knappe actrices word ik er bepaald niet eleganter op wanneer ik huil en raakt mijn gezicht hevig bevlekt. Ondanks mijn rood omrande ogen en hysterische aanblik, zegt Auke gelukkig als eerste ‘ja’ en als de beurt aan mij is lukt het me vervolgens on-mo-gelijk om te wachten met ja zeggen tot het moment daar is.
De tweede keer is mijn timing wel juist en daarna mag er eindelijk worden gezoend. Bevlekt gezicht of niet, een filmkus volgt en eindelijk mogen we onze ringen om.
Het stadhuis uit komend, zijn daar onverwacht Peter en Ingrida om ons te verrassen met rijst en champagne. Dat maakt ons momentje helemaal af!
Een proost en een lunch in Emerald, een onverwachte superlieve speech van Pim en heel veel lieve kaarten, mailtjes en sms-jes maken de dag veel bijzonderder dan we hadden durven hopen.
Thuis aangekomen even een paar uurtjes bijkomen om ’s avonds tot slot nog met onze ouders en Ralph naar het theater te gaan. De kaartjes waren ruim voor onze impulsief geplande bruiloft al aangeschaft en allemaal hebben we zoiets van: waarom niet?
De voorstelling is leuk en voelt voor ons als de perfecte afsluiter van een heerlijke, ontspannen dag, gedeeld met de personen die dicht bij ons staan.
Zodra de lichten in de zaal dimmen, vliegt Aukes moeder echter van haar stoel en wordt ons gesommeerd om snel onze jassen te halen en onze uitrijkaart in te leveren, want er zijn nog plannen voor ons.
De schrik slaat toe, wat gaat er gebeuren?
We worden het theater uitgeloodst en in een taxi geduwd. Terwijl de auto langzaam wegrolt, wordt er een tasje in ons handen geduwd met daarin een tandenborstel en lenzenvloeistof + een enveloppe met daarin een brief.
Wat even schrik oplevert als een ontvoeringsscène uit een film, blijkt een zorgvuldig in scène gezette verrassing van onze vrienden.
De brief zegt dat een dag als deze in stijl dient te worden afgesloten. We worden vervoerd naar het moderne, stijlvolle hotel ‘Stroom’ in Rotterdam. Stomtoevallig het hotel dat op steenworp afstand ligt van mijn werkplek en waar ik met grote regelmaat koffie drink met cliënten of collega’s, me altijd al afvragend hoe het hotelgedeelte eruit zou zien.
Alles is voor ons geregeld. We worden naar een kamer gebracht, die zo uit een miljonairsmagazine lijkt te zijn geknipt. Er is een enorm bad, een eigen sauna, twee gigantische douches naast elkaar in één ruimte, het lekkerste bed waar we ooit in gelegen hebben en een beamer boven dat bed die ervoor zorgt dat we vanuit die donzige warmte films kunnen kijken.
Zo’n luxe is een ‘eens in ons leven ding’ en we genieten er met volle teugen van.
Een dikke knuffel voor onze gasten en samenzweerders. Het was een dag om nooit te vergeten.
Sterker nog: onze vakantiebelevenissen zijn eerder dan verwacht begonnen.. in ons vertrouwde Rotterdam!!!
Dinsdag, woensdag en donderdag hebben gevoeld als een emotionele achtbaan.
Voor mij is dinsdag mijn laatste dag op het werk. Met een mengeling aan gevoelens vertrek ik van mijn vertrouwde plekkie. Aan de ene kant vol euforie: laat het avontuur maar komen! Aan de andere kant met een spreekwoordelijke steen op mijn maag: nu gaat het allemaal echt gebeuren en het is nauwelijks te bevatten…
Maar gelukkig óók met het besef dat ik na de reis weer aan de slag kan op de plek waar - en met de mensen bij wie - ik me zo mezelf voel en waaraan ik zoveel plezier beleef.
Totaal afgemat kom ik thuis, knallende hoofdpijn als gevolg van alle onrust in mijn lijf.
Gelukkig komt San langs om wat afleiding te verzorgen.
Diezelfde avond heeft Auk een afscheidsetentje met collega’s en woensdag volgt zijn laatste werkdag. En in zijn geval ook ECHT zijn laatste werkdag.
Zijn collega’s hebben alles in het werk gesteld om hem nog even ontzettend te verwennen en alle lieve kaarten, berichten, cadeautjes en mailtjes zijn (zelfs voor mij) ontzettend ontroerend.
Ook Auke komt afgepeigerd thuis, moe van alle gevoelens die zo’n afscheid met zich mee brengt.
Donderdag… onze dag… ik zweer het: ik heb er van tevoren weinig van verwacht. Vooraf hebben we steeds gezegd, dat de betekenis van ons huwelijk veel belangrijker voor ons is dan de vorm waarin de voltrekking plaatsvindt. Uit een soort van normbesef hebben we toch maar besloten iets enigszins feestelijks aan te trekken, maar zowel Auk als ik hebben heel sterk het gevoel: alsjeblieft niet teveel poeha, we hebben al zoveel aan ons hoofd.
Pa rijdt bizar vroeg heen en weer om opa en oma in Houten op te halen. We doen eerst met een bescheiden cluppie een kop koffie in het café achter het stadhuis en vervolgens… die deuren door, op naar onze plechtigheid. Opa, oma, vaders en moeders, broers en schoonzus en.. op de valreep Mark die stiekem naar de markt blijkt te zijn geslopen om getuige te zijn van ons momentje!
Naar binnen, een chique zaal in.. en al een ‘het-dringt-ineens-tot-me-door-hoe-bijzonder-dit- allemaal-is-momentje’ als ik om me heen kijk en besef dat we met zo’n bijzonder groepje mensen zijn op een moment dat voor ons zoveel betekent.
Hoewel de ceremonie maar een paar minuten duurt (gratis trouwen, dan krijg je dat he?), weet ik er – trouw aan mezelf – natuurlijk toch de nodige sfeer aan te geven door als een gek te gaan staan brullen :s
Op het moment dat Auk en ik mogen gaan staan en elkaars rechter hand vast houden, word ik overweldigd door emoties en kan ik de tranen niet meer binnen houden. Mooi is anders, want in tegenstelling tot knappe actrices word ik er bepaald niet eleganter op wanneer ik huil en raakt mijn gezicht hevig bevlekt. Ondanks mijn rood omrande ogen en hysterische aanblik, zegt Auke gelukkig als eerste ‘ja’ en als de beurt aan mij is lukt het me vervolgens on-mo-gelijk om te wachten met ja zeggen tot het moment daar is.
De tweede keer is mijn timing wel juist en daarna mag er eindelijk worden gezoend. Bevlekt gezicht of niet, een filmkus volgt en eindelijk mogen we onze ringen om.
Het stadhuis uit komend, zijn daar onverwacht Peter en Ingrida om ons te verrassen met rijst en champagne. Dat maakt ons momentje helemaal af!
Een proost en een lunch in Emerald, een onverwachte superlieve speech van Pim en heel veel lieve kaarten, mailtjes en sms-jes maken de dag veel bijzonderder dan we hadden durven hopen.
Thuis aangekomen even een paar uurtjes bijkomen om ’s avonds tot slot nog met onze ouders en Ralph naar het theater te gaan. De kaartjes waren ruim voor onze impulsief geplande bruiloft al aangeschaft en allemaal hebben we zoiets van: waarom niet?
De voorstelling is leuk en voelt voor ons als de perfecte afsluiter van een heerlijke, ontspannen dag, gedeeld met de personen die dicht bij ons staan.
Zodra de lichten in de zaal dimmen, vliegt Aukes moeder echter van haar stoel en wordt ons gesommeerd om snel onze jassen te halen en onze uitrijkaart in te leveren, want er zijn nog plannen voor ons.
De schrik slaat toe, wat gaat er gebeuren?
We worden het theater uitgeloodst en in een taxi geduwd. Terwijl de auto langzaam wegrolt, wordt er een tasje in ons handen geduwd met daarin een tandenborstel en lenzenvloeistof + een enveloppe met daarin een brief.
Wat even schrik oplevert als een ontvoeringsscène uit een film, blijkt een zorgvuldig in scène gezette verrassing van onze vrienden.
De brief zegt dat een dag als deze in stijl dient te worden afgesloten. We worden vervoerd naar het moderne, stijlvolle hotel ‘Stroom’ in Rotterdam. Stomtoevallig het hotel dat op steenworp afstand ligt van mijn werkplek en waar ik met grote regelmaat koffie drink met cliënten of collega’s, me altijd al afvragend hoe het hotelgedeelte eruit zou zien.
Alles is voor ons geregeld. We worden naar een kamer gebracht, die zo uit een miljonairsmagazine lijkt te zijn geknipt. Er is een enorm bad, een eigen sauna, twee gigantische douches naast elkaar in één ruimte, het lekkerste bed waar we ooit in gelegen hebben en een beamer boven dat bed die ervoor zorgt dat we vanuit die donzige warmte films kunnen kijken.
Zo’n luxe is een ‘eens in ons leven ding’ en we genieten er met volle teugen van.
Een dikke knuffel voor onze gasten en samenzweerders. Het was een dag om nooit te vergeten.
Sterker nog: onze vakantiebelevenissen zijn eerder dan verwacht begonnen.. in ons vertrouwde Rotterdam!!!
-
25 Januari 2008 - 16:16
Tessa:
Lieve Ramona en Auke,
Heel erg gefeliciteerd met jullie huwelijk! Fijn om te lezen dat jullie zo'n prachtige dag hebben gehad samen en met de mensen van wie jullie houden!
Nu kunnen jullie als man en vrouw de wereld rond!
Ga er lekker van genieten, de extra lange huwelijksreis en geniet vooral ook van elkaar!
Liefs,
Tessa -
25 Januari 2008 - 16:41
Carolien En Lajos :
GEFELICITEERD!!
Geweldig om het zo te lezen. Ik kreeg zelf bijna tranen in mijn ogen bij jou ja-woord.
Nu geen zorgen meer over de voorbereidingen maar lekker gaan genieten.
groetjes en tot zaterdag -
25 Januari 2008 - 17:30
Femke:
GEFELICITEERD!
Jullie hebben zo te lezen een topdag gehad :-)
Geniet van elkaar en veel reisplezier!!
X Femke -
25 Januari 2008 - 19:58
Loes:
Hi Ramona,
Gefeliciteerd!!! Wat leuk zo'n onverwachtse luxe overnachting in stroom. Hoe voelt het nu als getrouwde vrouw. Morgen is je afscheidsfeestje, wel een raar idee hoor dat ik een jaar lang niet tegen je aan kan lullen op het werk, was namelijk altijd erg gezellig. Tot morgen.
Liefs loes -
25 Januari 2008 - 19:58
Gerda:
Lieve Auke en Ramona,
Toch nog een echte trouwdag, helemaal anders en helemaal af! Ontspannen en verrassend, wat ontzettend leuk dat dit zo is georganiseerd! Morgen nog een gezellige dag en dan is het zover: heerlijke nieuwe dingen beleven, alles anders dan thuis, spannend en ontspannen.
Dikke knuffel van Gerda en tot morgen. -
25 Januari 2008 - 21:32
Ome Joop & Tante The:
Hi Ramona & auke
Van Harte Gefeliciteert met jullie huwelijk, en dat jullie een heel mooi leven mogen hebben, en een hele goeie reis, en veel plezier -
25 Januari 2008 - 23:53
Yvette:
Misschien wat laat maar ik doe het morgen (oh nee = vandaag al) uitgebreid over!
Van harte en tot vanavond!
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx -
26 Januari 2008 - 11:36
J En K Hoefnagel:
Van harte gefeliciteerd met jullie huwelijk! We wensen jullie een heel mooi jaar toe! Geniet van onze mooie wereld,we volgen jullie met plezier.
Joke en Kees hoefnagel (ouders van Yvette) -
26 Januari 2008 - 12:21
Tiny:
Beste Auke en Ramona,
Heel hartelijk gefeliciteerd met jullie huwelijk.
Leuk dat het zo'n gezellige en verrassende dag is geweest.
Nu allebei op weg, het grote avontuur tegemoet!
Heel veel reisplezier gewenst van,
Tiny. -
26 Januari 2008 - 19:41
Wil Venema:
Van harte gefeliciteerd! En heel veel gelukkige jaren samen gewenst - met de aftrap van deze geweldige reis. De rest van jullie leven, tot jullie 120 zijn, moet ook zo'n geweldige levensreis zijn :) -
26 Januari 2008 - 19:51
Ilona:
Lieve Auke en Ramona,
Ontzettend gefeliciteerd met jullie huwelijk!!! Het begin is in ieder geval waanzinnig....
Geniet heerlijk van jullie feest- en afscheidsavond en nogmaals een geweldige lange, en vooral mooie, reis!!!
Dikke kus,
Ilona -
28 Januari 2008 - 12:05
Heleen:
Lieve Ramona en Auke,
Wat leuk om te lezen dat jullie trouwdag zo'n bijzondere dag is geworden!! En zaterdag was het natuurlijk ook geslaagd!Nu nog vrijdag vertrekken....dat jullie er maar heerlijk van mogen genieten met z'n tweetjes.
En Ramoon, onze autodate blijft gewoon staan, over een jaartje gaan we samen karren!
Liefs,
Heleen
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
