You can't run but you can hide
Door: Ramona
09 Juni 2008 | Maleisië, Kuala Lumpur
Vanaf de Perhentian Islands zijn we een volle dag op weg naar Taman Negara, het groene hart van het Maleis Schiereiland. Een ongerept stuk jungle van 130 miljoen jaar oud!
We nemen onze intrek in een hutje net buiten het dorp Kuala Tahan, waar we vroeg in de ochtend consistent getrakteerd worden op dromerige geluiden van de Moskee, wild vogelgekwetter en op het dak scharrelende eekhoorns.
Het is heet, ruim boven de 30 graden. En elke wandeling resulteert in een ultiem smerig gevoel, door een combinatie van zweet, insectenspray en modder, die we echt in lagen van ons lijf kunnen schrapen.
Mijn oorpijn neemt weer toe en aangezien we binnen een week moeten vliegen maken we ons wat zorgen. We besluiten daarom de kliniek in het dorp te bezoeken.
Hier blijkt de dokter echter slechts een keer per maand aanwezig, dus ik moet het doen met een consult door de assistent van de doktersassistent die nauwelijks Engels spreekt. Hij kijkt in mijn oor en het enige dat hij zegt is: aaaai.... yesyes.. infection.
Vragen over vliegen blijven onbeantwoord en behalve een grote strip pijnstillers zonder bijsluiter en een eveneens ondefinieerbaar bijsluiterloos flesje oordruppels word ik er niet echt wijzer van, zeker niet met betrekking tot vliegen. Wat kun je ook verwachten voor 3 euro..
We besluiten om voor de zekerheid eerder naar Kuala Lumpur terug te keren, om daar een dokter te bezoeken.
Voordat we dat doen, willen we echter nog een nacht de jungle in. We vertrekken in gezelschap van een jong Schots stel en een Britse meid te voet richting een hide (schuilhut) in het bos.
Een prachtige wandeling, weg van de toeristische paden. Hard werken, want ook al is het maar 3,5 kilometer lopen: anderhalf uur met een rugzak in deze hitte heuvelop glibberen voelt als een uitputtingsslag en sneller voortbewegen dan op zijn elfendertigst kunnen we simpelweg niet.
Rond 17.00u komen we bij onze hide aan en we stappen nog niet binnen of er breekt uit het niets een regenbui los, die met recht tropisch genoemd kan worden.
Het vocht komt met bakken uit de hemel en de stortbui houdt uren aan. Een prachtig gezicht en de aarde achtige geuren zijn heerlijk.
Van de 9 andere verwachte gasten in de hut komen er als gevolg van al deze natigheid maar 4 opdagen, doorweekt en wel, maar goed gehumeurd.
De hides in Taman Negara zijn gebouwd bij zogenaamde 'saltlicks', drinkplaatsen waar dieren tussen zonsondergang en zonsopgang heen komen om hun mineralen aan te vullen.
Met veel stilte, geduld en geluk is er dus tijdens de donkere uren groot wild te zien. In dit gebied komen onder meer olifanten, tijgers, civetkatten en tapirs voor. We zijn er helemaal klaar voor!
Na een feestmaal van groentekoekjes, staken we onze gesprekken en geven we onze ogen de kost.
Helaas moeten we aan het eind van ons verblijf concluderen dat het meest spectaculaire dat we hebben gezien een groep door de hoosbui stampende Chinezen is, slechts gekleed in hele kleine onderbroekjes met de bloedzuigers overal op hun lijf, die ze afpellen en in een plastic fles verzamelen en met zich meedragen.
Maar laten we eerlijk zijn: zoiets zie je ook niet elke dag!
Ook worden we aardig bezig gehouden door de enorme rat in onze hut (formaat kleine kat), die voor flink wat beroering zorgt en meerdere malen betrapt wordt terwijl nog slechts zijn staart uit een zakje eten steekt.
Hoewel de visuele waarnemingen beperkt blijven, zijn de geluiden van de jungle overweldigend. 's avonds een kakafonie aan krekelgesnerp en kikkergekwaak,
's ochtends het meest gevarieerde vogelconcert ooit.
Geheel tevreden komen we 's middags het bos weer uitwandelen. We zien eruit alsof we ons 10 dagen niet hebben gedoucht.
Dat is gelukkig snel verholpen en in een van de drijvende restaurantjes vullen we nog even onze magen in het gezelschap van een (naar we later begrepen redelijk beroemde) muzikant uit Melbourne, die ons een stuk wijzer kan maken tegen de tijd dat we in Melbourne zijn en concerten willen kijken.
Na een aantal dagen Taman Negara, kunnen we niet anders dan beweren dat de jungle en dierenwereld van Maleisie ultiem gevarieerd is en dat onze laatste indrukken tot de besten behoren.
Met een goed gevoel reizen we terug richting stad. Een dokter bevestigt dat mijn oor goed geneest en dat vliegen geen probleem is.
Op naar Indonesie dus!
Woensdag vliegen we in de ochtend naar Bali en vanaf daar 'zien we wel weer'.
Tot die tijd vullen we nog wat tijd in Kuala Lumpur. Foto's ordenen (lang leve de laptop), genieten van de supergevarieerde keuken,
proberen niet te letten op de smakkende mensen aan de ontbijttafel en komende nacht de kroeg in om 'onze jongens' te zien spelen.
Hoewel de internetmogelijkheden in Indonesie mogelijk beperkter zullen zijn, volgt vanaf daar zeker weer bericht!
PS:
- Bedankt voor reacties op onze verhalen en de updates vanuit Nederland of buitenland. We waarderen de krabbels, mailtjes en berichten ontzettend!
- Een bescheiden fotocompilatie van de afgelopen 6 weken is te vinden op http://www.mijnalbum.nl/Album=7IOT4AVO
- Bianc: alvast van harte!
We nemen onze intrek in een hutje net buiten het dorp Kuala Tahan, waar we vroeg in de ochtend consistent getrakteerd worden op dromerige geluiden van de Moskee, wild vogelgekwetter en op het dak scharrelende eekhoorns.
Het is heet, ruim boven de 30 graden. En elke wandeling resulteert in een ultiem smerig gevoel, door een combinatie van zweet, insectenspray en modder, die we echt in lagen van ons lijf kunnen schrapen.
Mijn oorpijn neemt weer toe en aangezien we binnen een week moeten vliegen maken we ons wat zorgen. We besluiten daarom de kliniek in het dorp te bezoeken.
Hier blijkt de dokter echter slechts een keer per maand aanwezig, dus ik moet het doen met een consult door de assistent van de doktersassistent die nauwelijks Engels spreekt. Hij kijkt in mijn oor en het enige dat hij zegt is: aaaai.... yesyes.. infection.
Vragen over vliegen blijven onbeantwoord en behalve een grote strip pijnstillers zonder bijsluiter en een eveneens ondefinieerbaar bijsluiterloos flesje oordruppels word ik er niet echt wijzer van, zeker niet met betrekking tot vliegen. Wat kun je ook verwachten voor 3 euro..
We besluiten om voor de zekerheid eerder naar Kuala Lumpur terug te keren, om daar een dokter te bezoeken.
Voordat we dat doen, willen we echter nog een nacht de jungle in. We vertrekken in gezelschap van een jong Schots stel en een Britse meid te voet richting een hide (schuilhut) in het bos.
Een prachtige wandeling, weg van de toeristische paden. Hard werken, want ook al is het maar 3,5 kilometer lopen: anderhalf uur met een rugzak in deze hitte heuvelop glibberen voelt als een uitputtingsslag en sneller voortbewegen dan op zijn elfendertigst kunnen we simpelweg niet.
Rond 17.00u komen we bij onze hide aan en we stappen nog niet binnen of er breekt uit het niets een regenbui los, die met recht tropisch genoemd kan worden.
Het vocht komt met bakken uit de hemel en de stortbui houdt uren aan. Een prachtig gezicht en de aarde achtige geuren zijn heerlijk.
Van de 9 andere verwachte gasten in de hut komen er als gevolg van al deze natigheid maar 4 opdagen, doorweekt en wel, maar goed gehumeurd.
De hides in Taman Negara zijn gebouwd bij zogenaamde 'saltlicks', drinkplaatsen waar dieren tussen zonsondergang en zonsopgang heen komen om hun mineralen aan te vullen.
Met veel stilte, geduld en geluk is er dus tijdens de donkere uren groot wild te zien. In dit gebied komen onder meer olifanten, tijgers, civetkatten en tapirs voor. We zijn er helemaal klaar voor!
Na een feestmaal van groentekoekjes, staken we onze gesprekken en geven we onze ogen de kost.
Helaas moeten we aan het eind van ons verblijf concluderen dat het meest spectaculaire dat we hebben gezien een groep door de hoosbui stampende Chinezen is, slechts gekleed in hele kleine onderbroekjes met de bloedzuigers overal op hun lijf, die ze afpellen en in een plastic fles verzamelen en met zich meedragen.
Maar laten we eerlijk zijn: zoiets zie je ook niet elke dag!
Ook worden we aardig bezig gehouden door de enorme rat in onze hut (formaat kleine kat), die voor flink wat beroering zorgt en meerdere malen betrapt wordt terwijl nog slechts zijn staart uit een zakje eten steekt.
Hoewel de visuele waarnemingen beperkt blijven, zijn de geluiden van de jungle overweldigend. 's avonds een kakafonie aan krekelgesnerp en kikkergekwaak,
's ochtends het meest gevarieerde vogelconcert ooit.
Geheel tevreden komen we 's middags het bos weer uitwandelen. We zien eruit alsof we ons 10 dagen niet hebben gedoucht.
Dat is gelukkig snel verholpen en in een van de drijvende restaurantjes vullen we nog even onze magen in het gezelschap van een (naar we later begrepen redelijk beroemde) muzikant uit Melbourne, die ons een stuk wijzer kan maken tegen de tijd dat we in Melbourne zijn en concerten willen kijken.
Na een aantal dagen Taman Negara, kunnen we niet anders dan beweren dat de jungle en dierenwereld van Maleisie ultiem gevarieerd is en dat onze laatste indrukken tot de besten behoren.
Met een goed gevoel reizen we terug richting stad. Een dokter bevestigt dat mijn oor goed geneest en dat vliegen geen probleem is.
Op naar Indonesie dus!
Woensdag vliegen we in de ochtend naar Bali en vanaf daar 'zien we wel weer'.
Tot die tijd vullen we nog wat tijd in Kuala Lumpur. Foto's ordenen (lang leve de laptop), genieten van de supergevarieerde keuken,
proberen niet te letten op de smakkende mensen aan de ontbijttafel en komende nacht de kroeg in om 'onze jongens' te zien spelen.
Hoewel de internetmogelijkheden in Indonesie mogelijk beperkter zullen zijn, volgt vanaf daar zeker weer bericht!
PS:
- Bedankt voor reacties op onze verhalen en de updates vanuit Nederland of buitenland. We waarderen de krabbels, mailtjes en berichten ontzettend!
- Een bescheiden fotocompilatie van de afgelopen 6 weken is te vinden op http://www.mijnalbum.nl/Album=7IOT4AVO
- Bianc: alvast van harte!
-
09 Juni 2008 - 06:29
Riet Ruckert:
Ramona en Auke, ik geniet iedere keer weer van jullie verslag. En steeds denk ik:meer spectaculaire dingen kunnen jullie niet meemaken en elke keer weer lees ik nog fantastische(R) dingen. Geweldig... en goede reis naar Indonesie!!! Ramona beterschap! Riet -
09 Juni 2008 - 07:55
Marije:
Heel gaaf om steeds weer jullie belevenissen te lezen! Klinkt super allemaal! Veel plezier! En ook sterkte met je oor Ramona!
Groetjes, Marije -
09 Juni 2008 - 09:24
Jolien:
Ik zweet met jullie mee... (gelukkig alleen gedurende de minuten dat ik jullie verslag lees ;-) Klinkt als hard werken voor weinig wandeluren, maar wel voor veel andere ervaringen.
Ik leef met je mee Ramona, ik stond vanochtend op met een oor dat alles graag twee keer wil horen... Maar goed, zal morgen wel weer over zijn. Ik hoop dat jouw oor morgen ook weer goed is. Veel plezier vanavond met voetbal kijken! Wij gaan met Marc z'n zusje ons achter de tv patriotisch gedragen: oranje aan en biertje erbij! ;-)
liefs jo -
09 Juni 2008 - 09:40
Ome Joop&tante Thea:
H I wereld Reizigers
Wat een verhalen zeg en wat zien jullie veel van de echte wereld, want vele mensen weten niet eens dat zoiets bestaat, de gene die aan deze kant van de evenaar wonen mischien wel, veel plezier he, en we kijken uit naar het volgende verhaal
groetjes Ome Joop & tante Thea bye bye -
09 Juni 2008 - 12:51
Jenny:
Hee wauw! Wat bruin! Wat zien jullie er goed uit! En te gekke foto's hoor.
Ik zit hier allenig (maar niet eenzaam) in Arnhem. Maarten is vannacht vertrokken naar Bern-Zwitserland en ik ga vanavond uit eten met mijn werk. UIT ETEN? Ja! Het voetbal kan me niet zo heel veel schelen. Hopelijk is er wel personeel hihi.
groetjes en beterschap met je oor. Laat je geen oor aannaaien, dat is onge-oor-loofd(hè hè hè)
Oja, heb nog een crypto:
dit snoepje heeft een bijsmaak....
doei jenny -
09 Juni 2008 - 15:25
Jan En Gerrie:
Wat een heerlijk verhaal weer! De foto's zijn weergaloos mooi, de rare vogel lijkt een futuristisch plaatje.... Wij blijven ons best doen om in Slovenie een vogel te spotten waar Auke NIET van weet wat het is.... er zijn weer 4 plaatjes naar jullie onderweg! Lieve groetjes, paM en paM -
09 Juni 2008 - 18:38
Lida:
Hallo Ramona en Auke. Fijn weer een reisverslag te ontvangen en ondergedompeld worden in jungle-geluiden zoals neerstortende regens, vogelconcerten en bijzondere dieren (o.a. de schaarsgeklede chinesen met jampotjes vol bloedzuigers- eh nee, dat zie je zeker niet iedere dag-had ik trouwens ook wel voorbij willen zien komen; ik denk dat ik buikpijn van 't lachen zou hebben). Gelukkig gaat het nnu beter met je oor. Ik hoop dat de Hollanders zometeen zullen winnen maar ik ben geen voetbalfan (sorry mensen)maarja anders is de 'oranje-rage' voor niets geweest. Verder wens ik jullie een goede vlucht naar Indonesie en ben ik erg benieuwd naar het volgende reisverslag. Sukses en genieten van alles wat op jullie pad komt! -
10 Juni 2008 - 07:39
Joke En Kees Hoefnag:
Mooi he, taman negara? Wij hebben precies dezelfde spin gezien en gefotografeerd.Hebben ook 2 nachten daar doorgebracht.Wij hebben wel heel veel apen gezien en op bezoek gehad.Veel plezier verder. -
10 Juni 2008 - 09:02
Mark:
Hoi Auke en Ramona,
Wat een belevenissen. Ik kan toch wel met zekerheid stellen dat, dat niks voor mij is :-)
Hier in NL zijn Syl en ik druk aan het klussen. Vervelend is alleen dat de aannemer uitloopt en we daardoor de verhuizing een week moeten uitstellen, maar goed als het maar mooi wordt.
Verder nu ook een motor gekocht. Een mooie rooie Suzuki Tour-sport. Nou hij rijdt geweldig. Syl kan als het goed is vanaf 1 juli rijden want zij gaat 30 juni op voor haar examen.
Groetjes,
Mark en Syl -
10 Juni 2008 - 09:37
Mirja :
Hoi ,en "onze jongens" deden het super,he!...al weer zo mooie fotos...groetjes Mirja -
10 Juni 2008 - 11:58
Ben:
Hey Ramoon & Auk,
Na een behoorlijke achterstand opgelopen te hebben met het lezen van al jullie belevenissen heb ik er vandaag eerst even voor uit getrokken om weer helemaal up to date te raken. Fantastisch wat jullie allemaal meemaken. Veel zo... herkenbaar en andere belevenissen om zo.... jaloers op te zijn. ik begin ondertussen ook helemaal in de vakantiestemming te komen. En Ja!! jullie hebben het goed begrepen. De vakantieplannen zijn rigoureus omgegooid. Nepal ging niet lukken, dus plan B uit de kast gehaald, Chili/Bolivia/Peru. Geen vervelend alternatief. 8 juli vertrek ik tot 7 aug. Vliegen op Santiago de Chili, blijven daar twee dagen, vliegen vervolgens naar San Pedro de Atacama, drie dagen acclimatiseren. Dan nog 25 dagen over om Noordwaarts te trekken. voor zover even. ga zo nog even uitvoerig door jullie foto's.
Groetjes, Ben
-
10 Juni 2008 - 14:18
Ben:
Hey Ramoon & Auk,
om de schade in te halen vanaf nu twee reacties per dag. Vanmiddag nog even terug gegaan in jullie fotoverzameling en verslagen. Gelijk even met mijn planning in de hand vergeleken en overeenkomsten met jullie programma. Met jullie foto's bij de hand al weer een heel goede indruk gekregen wat me te wachten staat. Ik kan bijna niet wachten, nog vier weken geduld.
Groetjes, Ben -
10 Juni 2008 - 19:27
Peks:
Mooie foto's Moon in je album!!! Ik mail je snel hoor :-)
kuzzie Peks -
11 Juni 2008 - 13:52
Tilly:
het ziet er allemaal zo schitterend uit.... en jullie verhalen zijn zo spectaculair beschreven...heerlijk om op afstand een beetje mee te kunnen reizen. Nu pam en mam op vakantie zijn zorg ik dat Opa&Oma in Houten jullie reisverhalen in kleurenprints mee kunnen lezen. Ze genieten, maar maken zich wel wat bezorgd over jouw oorpijn Ramona. Heel verstandig om eerder terug te keren naar K.L. Hier moet een kundig persoon even goed naar kijken en je de juist medicatie geven.
Wij zijn hier helemaal in de ban van Oranje. Na zo'n prachtige pot voetbal en in de euforie van de glansrijke overwinning op Italie hebben we er weer alle vertrouwen. Vrijdag komen Maria en Jan en Hans en Thea om bij ons voetbal te gaan kijken. Jazeker...dàt virus is hier toegeslagen hoor!
Goede voortzetting weer van jullie reis... hopelijk ben je gauw van alle oorpijn af Ramona en we kijken weer uit naar jullie volgend bericht. Liefs van Tilly
-
11 Juni 2008 - 15:58
Erik Sterk:
Hoi Auke en Ramona,
Mijn meisje en ik zitten vanaf 20 juni ook op Bali. Als jullie een keer zin hebben om samen voetbal te kijken of zo: van 20 tot 24 juni zitten we in Ubud, jl. monkey forest, Sagitarius inn. En van 24 juni tot 27 juni in Sanur, Swastika bungalows. Daarna gaan we door naar Lombok.
Prettige reis verder,
groet,
Marion en Erik -
12 Juni 2008 - 19:40
Wil Venema:
hoi hoi, gelukkig - dat oor zit dus goed. Want stel je voor, dat je al die geluiden -die kakafonie- niet zou kunnen horen? ;-0
Nog een paar dagen en dan Auke's verjaardag. Mochten jullie geen internet dan hebben: nu al vast: hartelijk geluk gewenst. Ik weet het: het is nog niet de 15e ... maar ja ... ook dat 35e jaar is omgevlogen, en voor je het weet dus ook die drie dagen. Heb het goed samen en geniet! -
13 Juni 2008 - 10:57
Nina:
hoiiiii, ik ben er ook weer. Had nog wat verhalen van jullie in te halen. Ben nu weer helemaal bij en blijf bij. Zegguh die Spin Taman Negara, in welke afmetingen moet ik dan denken? Ziet er griezelig groot uit, ook al leeft ie niet. Ik mag hopen dat ie niet rondlopen daar!
ciaooo da Bella Sardegna!! -
13 Juni 2008 - 22:15
Gerda Hoogendam:
Hoi Auke en Ramona,
Wat een mooie foto's! Die van het regenwoud is erg mystiek, prachtig! De uil is denk ik een kerkuil en die rare vogel staat ook niet in mijn boek, maar het is een hoendersoort, dat hadden jullie vast ook al bedacht. Volgens mij is hij ook in Blijdorp te zien. Misschien kunnen jullie geen voetbal kijken, maar vandaag de tweede prachtige wedstrijd van Oranje: met 4-1 GEWONNEN van FRANKRIJK!! Prachtige goals, de acties daarom heen waren wisselend van zeer goed tot tamelijk mat, maar ja, je kan ook niet 90 minuten op je tenen lopen. Bovendien: als de tegenstander je doel ' bezet' kun je niet veel meer doen dan wachten tot ze daar andaan komen. Tegen zo'n goed team als Frankrijk, is het natuurlijk ook lekker spannend voetballen. Veel oranje hier in de straten dus!
Er zijn een hoop 'geslaagden' hier: Diede en Iris voor hun VMBO diploma, Matthijs voor zijn HAVO en Maartje is door naar het volgende jaar.
Auke: Alvast van HARTE GEFELICITEERD MET JE VERJAARDAG! Weer op vaderdag, net zoals je geboortedag.
Knuffel van Gerda -
20 Juni 2008 - 19:21
Michel:
He Auke & Ramona,
Mooie verhalen en foto's zeg. Heel herkenbaar voor mij. Ik heb dezelfde route gelopen en ook geslapen in de hide (misschien dezelfde? was 6 uur lopen). Ik was toen bijna verdwaald door een enorme tropische regenbui en we waren toen de enige in de hide! Best scary al die geluiden, maar verder niets gezien alleen duizende oogjes in de nacht...
Geniet ze! Michel
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
