Over herrie, wijn, bergen en bijzondere straatjes
Door: Ramona
26 Maart 2008 | Chili, Valparaíso
Reizen maakt soms dat je de tijd even vergeet. Die tijdloosheid geeft een heerlijk gevoel, maar is niet altijd even handig.
Nadat we bustickets naar Mendoza hadden geboekt, kwamen we erachter dat we daar tijdens het paasweekend zouden verblijven.
De Argentijnen zijn de donderdag en vrijdag voor, en de maandag na pasen vrij. Bijna een week vakantie dus.
Waar zou jij een week nazomeren als je in Argentinie woonde? In zonnige wijnstad Mendoza dus...
Alle accomodatie is volgeboekt en na bijzonder hard zoeken en heel vaak bot vangen, vinden we tot onze opluchting een slaapplek in het weinig bekende hostel la Puerta.
Daar aangekomen blijken we een aantal dagen van het Argentijnse leven te kunnen proeven. We zijn de enige niet-Argentijnse gasten in deze door een familie gerunde hostel en niemand spreekt er Engels.
Al snel worden we ondergedompeld in iets in onze beleving typisch Argenijns: herrie.
Twee tv´s staan heel hard aan (op verschillende zenders en niemand kijkt) en daar schreeuwt men dan de hele dag luidkeels overheen.
Bijzonder vermoeiend, maar de mensen zijn wel erg aardig.
De wijntour die we boeken (wijn proeven is een absolute must in Mendoza) is een aparte belevenis.
We boeken een fiets-en-proef-tour en blijken de enige deelnemers.
Herminia, onze gids, heeft haar bedrijfje net opgericht. 17-jarig nichtje Valeria is mee als tolk en spreekt wonderbaarlijk goed Engels.
Herminia heeft 50 fietsen aangeschaft, maar is er nog weinig behendig mee.
Tijdens de tocht gaat alles fout dat fout kan gaan; Herminia fietst de tocht zelf voor het eerst en is halverwege al zo moe dat ze nauwelijks meer vooruit komt, we verdwalen, fietsen met een lekke band omdat er geen plakspullen mee zijn en een bodega rekent niet op onze komst en laat ons niet binnen.
Van proeven komt niet veel, maar de 3 (prive)rondleidingen die we aangeboden krijgen (olijfolie, likeuren en wijn) zijn best interessant en dat wat we proeven smaakt top!
Bovenal is het een relaxte, vermakelijke dag met de luxe van twee privégidsen die ook nog eens bijzonder goed gezelschap zijn.
Een superleuke ervaring die we niet zouden willen verruilen voor een strak georganiseerde tour!
Na de gestolen portemonee en veel waarschuwingen over onveilige gebieden in en om de stad, kiezen we een paar dagen voor veiligheid en gemak en gaan we even voor ´georganiseerd´.
We boeken voor het eerst een busexcursie met als doel het hooggebergte te bezoeken. De organisatie waarmee we deze tocht maken heet ´Wanka tours´.
Wat zullen we erover zeggen.. what´s in a name?
De tour is ons als Engelstalig verkocht, maar blijkt Spaanstalig en al onze reisgenoten zijn Argentijns. Op zich leuk en mogelijk een taaltechnische leerervaring.
We starten de trip dan ook aandachtig luisterend naar de uitleg van de naar schatting 65-jarige reisleidster Marcela.
Binnen 10 minuten geven we dit echter op, aangezien Marcela een non-stop pratende (of beter: blerende), lichtelijk manische vrouw blijkt te zijn.
Ze springt in haar verhaal van de hak op de tak, zit geen seconde stil, wil dat we juichen voor alle plaatsen van afkomst van de mensen uit de bus, eist dat we fluiten en klappen als we door tunnels rijden en dwingt ons min of meer om bij elke bocht die we door gaan olé, olé, olé te roepen. Let wel: we hebben het hier over HOOGgebergte. Heeeeel veel bochten dus.. binnen een uur zijn we de uitputting nabij.
Het Andesgebergte (hier ongeveer 5000-7500m hoog)is gelukkig de moeite van de tocht waard. Steile, kale hellingen die door aanwezige mineralen bont gekleurd zijn.
Op de terugweg lijkt Marcela zowaar moe van zichzelf en doet er het zwijgen toe.
Iedereen valt direct dankbaar in een comatueuze slaap.
We zijn precies op tijd terug om deel te nemen aan de door de hostel georganiseerde asado (bbq). En daarmee vervullen de hosteleigenaren een ander stereotype: Argentijnen kunnen sfeer maken. Barbecuen wordt hier zeer serieus genomen en het resultaat is indrukwekkend en overdadig. Tot in de kleine uurtjes zitten we met de andere gasten aan de wijn en uiteindelijk kijken we terug op een paar sfeervolle dagen in hostel La Puerta.
Desalniettemin checken we op 1e paasdag in in een andere accomodatie, waar we de hele dag zonnebaden in de prachtige - en vooral heerlijke rustige - tuin en ons weer een beetje mens gaan voelen. We koken een paasdiner met de Vlaming Kjell (die we nog uit Ushuaia kennen) en hebben een relaxte avond.
Na wat dubben toch weer Chili in, naar kustplaats Valparaiso. Zonder twijfel met afstand de mooiste stad die we tijdens deze reis bezocht hebben. De stad is relatief oud en is gebouwd in de heuvels.
Het stratenpatroon is uniek en onnavolgbaar en om op sommige hoger gelegen plekken te komen kun je decennia oude liftjes heuvelop nemen.
De huizen zijn kleurrijk en de stad trekt veel kunstenaars die de muren, prullenbakken en deuren in de smalle straten vaak prachtig beschilderd hebben.
Een stad waar om elke bocht een verscholen verrassing kan liggen en een plek om uren rond te dwalen.
En gelukkig maar.. want de slaapplek die we via internet naar aaleiding van goede recensies geregeld (en al betaald) hebben, is een absolute verschrikking. De slogan bij de receptie luidt: pee, poop, puke, party en alles in het pand is te smerig om aan te raken. Het gebouw en de gasten die het aantrekt zou perfect kunnen wedijveren met de beruchtere Delftse studentenhuizen.
We voelen ons echt te oud voor deze ongein en besluiten voor de volgende dag een andere plek te zoeken, wat ons uiteindelijk doet belanden in het kleinere ´casa Aventura´, de meest sfeervolle accomodatie waar we tot nog toe zijn geweest. Een avond vol gezelligheid, een goede nachtrust en heel veel foto´s van Valparaiso later, staan we op het punt om de bus naar het noorden van Chili te pakken.
Next stop: San Pedro de Atacama, vanwaar we naar Salar de Uyuni in Bolivia zullen reizen.
Liefs,
Moon & Auk
PS:
- Pa, gefeliciteerd met je verjaardag
- Matthijs, jij ook!
- En dat de lente in Holland ook eindelijk maar eens mag beginnen!
Nadat we bustickets naar Mendoza hadden geboekt, kwamen we erachter dat we daar tijdens het paasweekend zouden verblijven.
De Argentijnen zijn de donderdag en vrijdag voor, en de maandag na pasen vrij. Bijna een week vakantie dus.
Waar zou jij een week nazomeren als je in Argentinie woonde? In zonnige wijnstad Mendoza dus...
Alle accomodatie is volgeboekt en na bijzonder hard zoeken en heel vaak bot vangen, vinden we tot onze opluchting een slaapplek in het weinig bekende hostel la Puerta.
Daar aangekomen blijken we een aantal dagen van het Argentijnse leven te kunnen proeven. We zijn de enige niet-Argentijnse gasten in deze door een familie gerunde hostel en niemand spreekt er Engels.
Al snel worden we ondergedompeld in iets in onze beleving typisch Argenijns: herrie.
Twee tv´s staan heel hard aan (op verschillende zenders en niemand kijkt) en daar schreeuwt men dan de hele dag luidkeels overheen.
Bijzonder vermoeiend, maar de mensen zijn wel erg aardig.
De wijntour die we boeken (wijn proeven is een absolute must in Mendoza) is een aparte belevenis.
We boeken een fiets-en-proef-tour en blijken de enige deelnemers.
Herminia, onze gids, heeft haar bedrijfje net opgericht. 17-jarig nichtje Valeria is mee als tolk en spreekt wonderbaarlijk goed Engels.
Herminia heeft 50 fietsen aangeschaft, maar is er nog weinig behendig mee.
Tijdens de tocht gaat alles fout dat fout kan gaan; Herminia fietst de tocht zelf voor het eerst en is halverwege al zo moe dat ze nauwelijks meer vooruit komt, we verdwalen, fietsen met een lekke band omdat er geen plakspullen mee zijn en een bodega rekent niet op onze komst en laat ons niet binnen.
Van proeven komt niet veel, maar de 3 (prive)rondleidingen die we aangeboden krijgen (olijfolie, likeuren en wijn) zijn best interessant en dat wat we proeven smaakt top!
Bovenal is het een relaxte, vermakelijke dag met de luxe van twee privégidsen die ook nog eens bijzonder goed gezelschap zijn.
Een superleuke ervaring die we niet zouden willen verruilen voor een strak georganiseerde tour!
Na de gestolen portemonee en veel waarschuwingen over onveilige gebieden in en om de stad, kiezen we een paar dagen voor veiligheid en gemak en gaan we even voor ´georganiseerd´.
We boeken voor het eerst een busexcursie met als doel het hooggebergte te bezoeken. De organisatie waarmee we deze tocht maken heet ´Wanka tours´.
Wat zullen we erover zeggen.. what´s in a name?
De tour is ons als Engelstalig verkocht, maar blijkt Spaanstalig en al onze reisgenoten zijn Argentijns. Op zich leuk en mogelijk een taaltechnische leerervaring.
We starten de trip dan ook aandachtig luisterend naar de uitleg van de naar schatting 65-jarige reisleidster Marcela.
Binnen 10 minuten geven we dit echter op, aangezien Marcela een non-stop pratende (of beter: blerende), lichtelijk manische vrouw blijkt te zijn.
Ze springt in haar verhaal van de hak op de tak, zit geen seconde stil, wil dat we juichen voor alle plaatsen van afkomst van de mensen uit de bus, eist dat we fluiten en klappen als we door tunnels rijden en dwingt ons min of meer om bij elke bocht die we door gaan olé, olé, olé te roepen. Let wel: we hebben het hier over HOOGgebergte. Heeeeel veel bochten dus.. binnen een uur zijn we de uitputting nabij.
Het Andesgebergte (hier ongeveer 5000-7500m hoog)is gelukkig de moeite van de tocht waard. Steile, kale hellingen die door aanwezige mineralen bont gekleurd zijn.
Op de terugweg lijkt Marcela zowaar moe van zichzelf en doet er het zwijgen toe.
Iedereen valt direct dankbaar in een comatueuze slaap.
We zijn precies op tijd terug om deel te nemen aan de door de hostel georganiseerde asado (bbq). En daarmee vervullen de hosteleigenaren een ander stereotype: Argentijnen kunnen sfeer maken. Barbecuen wordt hier zeer serieus genomen en het resultaat is indrukwekkend en overdadig. Tot in de kleine uurtjes zitten we met de andere gasten aan de wijn en uiteindelijk kijken we terug op een paar sfeervolle dagen in hostel La Puerta.
Desalniettemin checken we op 1e paasdag in in een andere accomodatie, waar we de hele dag zonnebaden in de prachtige - en vooral heerlijke rustige - tuin en ons weer een beetje mens gaan voelen. We koken een paasdiner met de Vlaming Kjell (die we nog uit Ushuaia kennen) en hebben een relaxte avond.
Na wat dubben toch weer Chili in, naar kustplaats Valparaiso. Zonder twijfel met afstand de mooiste stad die we tijdens deze reis bezocht hebben. De stad is relatief oud en is gebouwd in de heuvels.
Het stratenpatroon is uniek en onnavolgbaar en om op sommige hoger gelegen plekken te komen kun je decennia oude liftjes heuvelop nemen.
De huizen zijn kleurrijk en de stad trekt veel kunstenaars die de muren, prullenbakken en deuren in de smalle straten vaak prachtig beschilderd hebben.
Een stad waar om elke bocht een verscholen verrassing kan liggen en een plek om uren rond te dwalen.
En gelukkig maar.. want de slaapplek die we via internet naar aaleiding van goede recensies geregeld (en al betaald) hebben, is een absolute verschrikking. De slogan bij de receptie luidt: pee, poop, puke, party en alles in het pand is te smerig om aan te raken. Het gebouw en de gasten die het aantrekt zou perfect kunnen wedijveren met de beruchtere Delftse studentenhuizen.
We voelen ons echt te oud voor deze ongein en besluiten voor de volgende dag een andere plek te zoeken, wat ons uiteindelijk doet belanden in het kleinere ´casa Aventura´, de meest sfeervolle accomodatie waar we tot nog toe zijn geweest. Een avond vol gezelligheid, een goede nachtrust en heel veel foto´s van Valparaiso later, staan we op het punt om de bus naar het noorden van Chili te pakken.
Next stop: San Pedro de Atacama, vanwaar we naar Salar de Uyuni in Bolivia zullen reizen.
Liefs,
Moon & Auk
PS:
- Pa, gefeliciteerd met je verjaardag
- Matthijs, jij ook!
- En dat de lente in Holland ook eindelijk maar eens mag beginnen!
-
26 Maart 2008 - 16:39
Nina:
ondanks dat je het af en toe minder hebt,...klinken de verhalen fantastisch...ga zo door,...lfs -
26 Maart 2008 - 20:02
Ingrid:
weer zo`n prachtig verhaal!
liefs ingrid -
26 Maart 2008 - 20:06
Ingrid:
nog jullie fotos gezien!wauw Auke krijgt iets wat op haren lijkt:))) -
26 Maart 2008 - 20:08
Matthijs:
Bedankt!
Ben benieuwd naar Bolivia!
ciaoxx -
27 Maart 2008 - 06:26
Alie:
wat een geweldige verhalen en foto's. -
27 Maart 2008 - 10:02
Lida:
Om die bustocht met Marcela heb ik zitten grijnzen: wat een mens!Al jullie andere activiteiten ontlokken me geregeld een ach of och: wat zijn jullie actief en wat maken jullie een hoop mee. Over het algemeen leuke dingen en om de minder leuke kun jullie later toch ook lachen; it's all in the game. Ondertussen genieten de thuisblijvers met volle teugen. Ontdek Bolivia en geniet ervan! -
27 Maart 2008 - 17:30
Mirja :
Hoi jullie ! Hollandse lente ,juist -het sneeuwt en het regent..zo aparts maar de vogels zijn al bezig...hun kwetteren houd me vroeg wakker! Bij deze;een fijne reis en het beste van Mirja -
27 Maart 2008 - 22:29
Gerda Hoogendam- Van:
Hoi Auke en Ramona,
Klinkt weer bijzonder allemaal! Ik hoop dat jullie Herminia nog wat goede tips hebben gegeven. Wordt er veel gefietst in Argentinie? Lijkt me niet, ik dacht eerst: het zal een Nederlander zijn die zo'n bedrijf begint, maar het is een Argentijnse.
Marije en Walter zijn in het afgelopen weekend verhuisd. Ze moeten nog veel klussen en afronden, maar vannacht gaan ze voor het eerst slapen in het nieuwe huis.
Is dat op de foto een Condor? Lenny en ik gaan morgen naar Limburg met de vogelwacht om lekker vier dagen lang te vogelen, de grootste vogel die we hopen te zien is een Oehoe, lijkt me heel bijzonder. Qua grootte haalt hij het niet bij de Condor natuurlijk.
Veel plezier en tot het volgende bericht!
Kusjes, Gerda -
28 Maart 2008 - 11:19
Jolien:
Is dat even Argentinië ten top... Ach, zo te horen hebben jullie wel een goede afwisseling tussen actie en rust. ;-)
Zoals gezegd staan we op het punt om heel veel geld uit te geven (nou ja, voor mij dan, ik heb nog nooit zoveel uitgegeven aan een vakantie), maar waar we bij aankomst in NZ gelukkig niks meer van voelen. Ik krijg er wel steeds meer zin in, al vind ik het wel spannend (en dat zijn nog maar 2 maanden..). He, have fun nog even en we zien jullie snel weer!
groetjes jo -
28 Maart 2008 - 11:40
Bianca:
Wat een prachtige foto's. Ik neem telkens een mmoie als achetrgrond op mijn computer. Mijn collega's vragen er altijd naar. Kan ik lekker over je wonderbaarlijke reis opscheppen! Liefs Bianca. -
29 Maart 2008 - 12:03
Loes:
Haha, ik zie die fietstocht al helemaal voor me :)
Have fun!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
