Bright lights, big city
Door: Ramona
09 Oktober 2013 | Japan, Nagano
De vlucht van air emirates brengt ons via Dubai naar Tokyo waar we vroeg in de avond eerste voet op Japanse bodem zetten. Ik had verwacht na een vermoeiende vlucht totaal overweldigd te worden door hectiek en taalbarriere, maar we vinden probleemloos onze weg naar ons hotel in sjinjuku in het hart van Tokyo. Na een eerste snelle
verkenningsronde gaan we rond middernacht naar bed, zodat we de volgende dag het stadsleven in kunnen duiken.
Tokyo is alles dat ik me erbij had voorgesteld. Een bruisende stad, vol eigenzinnig geklede mensen, verblindende lichten, rare melodieen en kreten uit gamehalls en uitgaansgelegenheden. Er is 24 uur per dag activiteit, maar de sfeer is onwaarschijnlijkeasy going. Efficientie viert hoogtij en regels worden nageleefd: iedereen wacht op zijn beurt, er wordt niet geduwd, niet gedrongen, niet getoeterd en veel geglimlacht en eerbiedig gebogen. Ook in het drukke Tokyo. Bijna vervreemdend en een immens contrast met de dog eat dog wereld van Latijns Amerika en de minder onbeschofte maar toch nog altijd zelf gerichte 'eerst komt, eerst maalt' mentaliteit in Nederland.
Engels wordt zeer beperkt gesproken, maar met wat handen en voetenwerk, hints, nabootsen van geluiden, wijzen en natuurlijk buigen en glimlachen is alles - mede dankzij de extreem hulpvaardige attitude van de Japanners - eigenlijk vrij makkelijk te regelen. Eigenlijk voel ik me direct op mijn gemak en valt door de rust van de mensen zelfs in de gekte van Tokyo mijn gejaagdheid van de afgelopen weken direct volledig van mij af.
In twee dagen verkennen we uitgebreid de centrale uitgaanscentra van Tokyo, waarbij het doel vooral is om wat van de lokale uitgaanscultuur mee te krijgen. We verkennen uitgebreid sjinjuku/kabukicho en roppongi, waar we vergelijkend warenonderzoek doen met betrekking tot de love hotels. Dit zijn hotels waar je voor een paar uur in kunt checken voor 'you know what', meestal door op een touch-screen de foto van de kamer naar keuze in te toetsen en dan met een creditcard te betalen. De kamers zijn vaak luxe, vol gadgets en soms ingericht volgens een thema, bijvoorbeeld 'onder water' of 'Hello Kitty'. De hotels binnen lopen is al leuk genoeg. De buiten ingang is vaak heel subtiel, maar de schuifdeuren en het interieur binnen vaak heerlijk overdreven. Je kunt gewoon de hal in lopen en niemand spreekt je aan.
We stellen ons tevreden met onze eigen kleine, maar efficiënte kamer in sjinjuku. Overigens ook voorzien van handdoeken, kimonos, slippers, tandenborstels, shampoo/cremespoeling/bodylotion.
Verder besteden we de nodige tijd in harajuku, bekend om de mode en de winkels gericht op 'cosplay', waar mensen kleding kopen om eruit te zien als hun favoriete animatie karakter. Er lopen veel mensen rond met bizarre schoenen, extreme haardracht en bijzondere outfits.
We glippen wat gamehalls binnen, waar mensen als gehypnotiseerd urenlang achter luid hysterische muziek uitblerende, flikkerende machines kleine zilveren balletjes proberen te oogsten die ingewisseld kunnen worden voor geld. We bezoeken een cat café, waar gestresste japanners tegen betaling hun kopjes groene thee in een ruimte vol katten kunnen nuttigen en we gaan naar het 'robot restaurant'. Een bizarre over the top dinner show, waar de overdaad aan bizarre verlichting in de lounge alleen al bijna ineen epileptisch insult resulteert. We nuttigen er onze sushi terwijl er voor ons neus drumshows, paaldans acts en robot gevechten afspelen en licht fluorescerende voertuigen vol mooie vrouwen voortbewegen . Het is zo prikkelrijk dat je er alleen maar om kunt lachen, maar tegelijk ook heel indrukwekkend en een belichaming van het Tokyo waarover ik altijd gefantaseerd heb.
Inmiddels kunnen we onze automatische reactie van overschakelen op Spaans bij spraakverwarring en (wat natuurlijk geen enkel nut heeft) onderdrukken en kunnen we hallo, dag en dankjewel zeggen in het Japans. Dat is heel weinig, maar resulteert in groot respect.
Op dit moment zijn we in Nagano, een heerlijk rustige stad met een indrukwekkende tempel en aan de voet van de Japanse Alpen waar het herfst is en de bladeren prachtig verkleuren. De dagen worden al korter, maar zijn nog heerlijk warm en zonnig.
De komende dagen gaan we daar dankbaar gebruik van maken en de Alpen verder verkennen. Updates volgen.
Liefs, Ramona.
verkenningsronde gaan we rond middernacht naar bed, zodat we de volgende dag het stadsleven in kunnen duiken.
Tokyo is alles dat ik me erbij had voorgesteld. Een bruisende stad, vol eigenzinnig geklede mensen, verblindende lichten, rare melodieen en kreten uit gamehalls en uitgaansgelegenheden. Er is 24 uur per dag activiteit, maar de sfeer is onwaarschijnlijkeasy going. Efficientie viert hoogtij en regels worden nageleefd: iedereen wacht op zijn beurt, er wordt niet geduwd, niet gedrongen, niet getoeterd en veel geglimlacht en eerbiedig gebogen. Ook in het drukke Tokyo. Bijna vervreemdend en een immens contrast met de dog eat dog wereld van Latijns Amerika en de minder onbeschofte maar toch nog altijd zelf gerichte 'eerst komt, eerst maalt' mentaliteit in Nederland.
Engels wordt zeer beperkt gesproken, maar met wat handen en voetenwerk, hints, nabootsen van geluiden, wijzen en natuurlijk buigen en glimlachen is alles - mede dankzij de extreem hulpvaardige attitude van de Japanners - eigenlijk vrij makkelijk te regelen. Eigenlijk voel ik me direct op mijn gemak en valt door de rust van de mensen zelfs in de gekte van Tokyo mijn gejaagdheid van de afgelopen weken direct volledig van mij af.
In twee dagen verkennen we uitgebreid de centrale uitgaanscentra van Tokyo, waarbij het doel vooral is om wat van de lokale uitgaanscultuur mee te krijgen. We verkennen uitgebreid sjinjuku/kabukicho en roppongi, waar we vergelijkend warenonderzoek doen met betrekking tot de love hotels. Dit zijn hotels waar je voor een paar uur in kunt checken voor 'you know what', meestal door op een touch-screen de foto van de kamer naar keuze in te toetsen en dan met een creditcard te betalen. De kamers zijn vaak luxe, vol gadgets en soms ingericht volgens een thema, bijvoorbeeld 'onder water' of 'Hello Kitty'. De hotels binnen lopen is al leuk genoeg. De buiten ingang is vaak heel subtiel, maar de schuifdeuren en het interieur binnen vaak heerlijk overdreven. Je kunt gewoon de hal in lopen en niemand spreekt je aan.
We stellen ons tevreden met onze eigen kleine, maar efficiënte kamer in sjinjuku. Overigens ook voorzien van handdoeken, kimonos, slippers, tandenborstels, shampoo/cremespoeling/bodylotion.
Verder besteden we de nodige tijd in harajuku, bekend om de mode en de winkels gericht op 'cosplay', waar mensen kleding kopen om eruit te zien als hun favoriete animatie karakter. Er lopen veel mensen rond met bizarre schoenen, extreme haardracht en bijzondere outfits.
We glippen wat gamehalls binnen, waar mensen als gehypnotiseerd urenlang achter luid hysterische muziek uitblerende, flikkerende machines kleine zilveren balletjes proberen te oogsten die ingewisseld kunnen worden voor geld. We bezoeken een cat café, waar gestresste japanners tegen betaling hun kopjes groene thee in een ruimte vol katten kunnen nuttigen en we gaan naar het 'robot restaurant'. Een bizarre over the top dinner show, waar de overdaad aan bizarre verlichting in de lounge alleen al bijna ineen epileptisch insult resulteert. We nuttigen er onze sushi terwijl er voor ons neus drumshows, paaldans acts en robot gevechten afspelen en licht fluorescerende voertuigen vol mooie vrouwen voortbewegen . Het is zo prikkelrijk dat je er alleen maar om kunt lachen, maar tegelijk ook heel indrukwekkend en een belichaming van het Tokyo waarover ik altijd gefantaseerd heb.
Inmiddels kunnen we onze automatische reactie van overschakelen op Spaans bij spraakverwarring en (wat natuurlijk geen enkel nut heeft) onderdrukken en kunnen we hallo, dag en dankjewel zeggen in het Japans. Dat is heel weinig, maar resulteert in groot respect.
Op dit moment zijn we in Nagano, een heerlijk rustige stad met een indrukwekkende tempel en aan de voet van de Japanse Alpen waar het herfst is en de bladeren prachtig verkleuren. De dagen worden al korter, maar zijn nog heerlijk warm en zonnig.
De komende dagen gaan we daar dankbaar gebruik van maken en de Alpen verder verkennen. Updates volgen.
Liefs, Ramona.
-
09 Oktober 2013 - 16:39
Karin:
klinkt amazing!! Heel veel plezier, en wij veel leesplezier!! Knuffel Kaat -
09 Oktober 2013 - 23:47
MaM:
Jullie eerste indrukken zijn zo te lezen fantastisch. Maarrrrrrrr, jullie kunnen niet terugkomen uit Japan zonder een karaoke show te hebben bezocht, dus ik zou zeggen: oefenen op de tekst van de Sukiyaki en meedoen!!! Heel veel plezier gewenst en houd vooral ook dát relaxte gevoel vast! Lieve groetjes, MaM -
10 Oktober 2013 - 17:16
Ellij B:
Ha Ramona,
Geweldig wat jullie in die paar dagen meemaken.
Ik kijk alweer uit naar het vervolg.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
