Northland - Nieuw Zeeland op zijn smalst
Door: Ramona
28 November 2008 | Nieuw Zeeland, Auckland
Kamperen in Nieuw Zeeland is een heel andere leefstijl dan kamperen in Zuid Amerika of in Nieuw Caledonie. Waar slapen in ons tentje eerder zo minimalistisch was als je je maar voor kunt stellen (slapen op een heel dun matje, zitten op de grond, nauwelijks kleding mee, dagelijks 'op jacht' naar eten), leiden we hier een luxebestaan. We hebben onze auto en daardoor heel veel vrijheid, de laptop weer bij de hand, een telefoon die werkt, stoeltjes om op te zitten, een luchtbed dat ons comfortabel de nacht door helpt, een koelbox vol verse boodschappen (in plaats van op brood met chocoladepasta en knakworst leven we hier met bijzonder veel plezier op wat momenteel volop in de aanbieding is: zalmmoten, aardbeien, kiwi's, avocado's en asperges), het aanvullende deel van onze bescheiden kledingvoorraad en een hele doos vol boeken die we gekocht, verzameld of geruild hebben (onze reisbibliotheek!).
Nieuw Zeeland kent door de staat gerunde natuurcampings die vaak op mooie locaties liggen en erg goedkoop zijn, maar verstoken van voorzieningen. Commerciele campings liggen meestal op een minder fotogenieke plek, maar hebben wel fantastische voorzieningen: een kampkeuken, een televisieruimte, prachtig sanitair en vaak zelfs draadloos internet. Een prima compromis voor wie veel buiten wil zijn, maar niet teveel aan luxe in wil leveren.
Recent 3 weken op onze matjes slapen, eten op ons eenpitsgasstelletje gaar staren en op de grond zitten in Nieuw Caledonie plus de huidige veranderlijkheid van het weer (lente in Nieuw Zeeland is niet zonzekerder dan lente in Nederland), doet ons kiezen voor deze gulden middenweg. We kamperen in relatieve luxe, de DOC campings komen binnenkort weer aan de beurt!
Het verbaast ons natuurlijk niet dat er meer mensen zijn die deze kampeerkeuze maken. Wat ons wel verbaast is dat misschien wel 50% van de campinggasten onder te brengen valt in de categorie: Nederlandse camperrijders. Blijkbaar doet Nieuw Zeeland het goed binnen de reisorganisatiebranche in ons land en werken verhalen van vakantiegangers onderling aanstekelijk genoeg om tot een soort van hype-vorming te leiden. Wat ons betreft terecht: Nieuw Zeeland IS gewoon een droombestemming! Wel voelt het - na 10 maanden bijzonder weinig landgenoten tegen te zijn gekomen en veel meer Engels dan Nederlands gesproken te hebben - bijzonder vervreemdend om weer zoveel Nederlands te horen.
Reizen in Nieuw Zeeland is niet bijster avontuurlijk. Alles is strak georganiseerd, er zijn zoveel voorzieningen dat je nooit met lege handen staat, er reizen zoveel toeristen dat als je 1 x 'help' roept in wat voor taal dan ook, er altijd wel iemand is die je verstaat en de Nieuw Zeelanders zelf zijn extreem vriendelijk, praatgraag en behulpzaam. We hebben onszelf de laatste maanden dan ook best wel eens afgevraagd of het wel echt zo leuk zou zijn als we ons van tevoren hadden voorgesteld om er een derde keer heen te gaan.
Een tweede indruk (laat staan een derde) is doorgaans niet zo verpletterend als een eerste kennismaking met iets nieuws.
We zijn dan ook erg benieuwd wat Nieuw Zeeland ons gaat brengen als we Auckland verlaten om de smalle strook land die Northland heet in te reizen, een gebied dat we nog niet eerder hebben bezocht. Wordt het een deja vu? Meer van het zelfde? Of erger: minder van hetzelfde? Of weet het land ons nog steeds te verrassen?
De conclusie is snel getrokken. Nieuw Zeeland is voor ons als een favoriete cd die je na 100 keer luisteren nog niet zat bent: ultiem vertrouwd, maar nog steeds zo mooi dat je er even stil van wordt.
Een aantal van onze favoriete plekken in Northland:
- De bioscoop in het sfeervolle stadje Matakane. Een prachtig klein theaterzaaltje en 'liggend' film kijken op ultiem luxe stoelen voorzien van uitklappende voetenbankjes.
- Goat island marine reservaat. Een paradijs voor duikers en snorkelaars. Een plek die we direct op ons lijstje zetten om later deze reis nog terug te komen. Vanwege mijn eerder ontstoken been (langzaam genezende, maar nog niet helemaal zoals het moet zijn) durf ik het zeewater (dat overigens hemeltergend koud is) niet in. Door de extreme helderheid van het water is er echter ook vanaf het droge ontzettend veel te zien: waterdiertjes, wieren, en allerlei leven in de zee dat je normaal niet vanaf de kant zou kunnen waarnemen. Ongelooflijk mooi!
- Waipoua Kauri forest, grondgebied van een aantal van de oudste bomen van Nieuw Zeeland die duizenden jaren oud zijn en wel 50 meter hoog kunnen worden. Om te beschrijven hoe groot een kauri is: denk je het verhaal in van een 18e eeuwse familie - bestaande uit vader, moeder en 13 kinderen - die een stuk land kochten en ontdekten dat de kauriboom die op hun perceel stond aan de binnenkant rot was. Aangezien zij over weinig financiële middelen beschikten, besloten ze om in plaats van een huis te bouwen, de boom te benutten als woonruimte.
Vader holde de boom uit en maakte een aantal verdiepingen woon- en slaapruimte in de boom. Het gezin woonde er 14 jaar!
Het hout van de kauri was overigens populair onder de maori. Zij gebruikten het om boten, muziekinstrumenten en gereedschappen te produceren. De kolonisten zagen het nut van de kauri ook wel in en binnen een eeuw van kolonisatie was er al 13 miljoen meter kaurihout naar het buitenland verscheept. Gelukkig worden de nog bestaande kauri's met gepast respect behandeld.
Waipoau Forest herbergt Tane Mahuta, de grootste nog levende kauri ter wereld, waarschijnlijk zo'n 2000 jaar oud!
- Te Paki sand dunes, in de top van Nieuw Zeeland. Steile zandduinen, van zo'n 100 meter hoog, De toppen golvend gevormd door de wind. Een van de mooiste landschappen die we in tijden gezien hebben!
- Cape Reinga: het noordelijkste punt op het noordereiland. Cape Reinga was volgens de Maori traditie het laatste ‘tussenstation’ voor de zielen van de overledenen, op hun reis terug naar ‘Hawaiki’. Het vertrekpunt werd gevormd door de grillige wortels van een oude pohutukawa-boom. Bij de vuurtoren op de kaap, met voor je de helderblauwe zee en in je rug de loeiharde wind, is het niet moeilijk te begrijpen waar deze Maori overtuiging vandaan kwam. Het voelt dan ook als een mystieke plek.
In 10 dagen Northland vertoont het weer al zijn vertrouwde extremen. Van zeer zonnige dagen, waarin we eindeloos buiten zijn en kamperen, tot sinterklaasweer met hevige wind waarbij de regen met bakken uit de hemel komt en het niet eens 5 minuten droog wil worden om een tent op te kunnen zetten, waardoor we besluiten onszelf in een hostel vestigen.
We zijn buiten wanneer we kunnen en op andere momenten genieten we van de boeken uit onze rijdende bibliotheek, films in hostels en de hysterische kerstvoorbereidingen die hier al volop gaande zijn!
Liefs en jullie eest nog gezellige sinterklaasperikelen gewenst vanuit Auckland!
Nieuw Zeeland kent door de staat gerunde natuurcampings die vaak op mooie locaties liggen en erg goedkoop zijn, maar verstoken van voorzieningen. Commerciele campings liggen meestal op een minder fotogenieke plek, maar hebben wel fantastische voorzieningen: een kampkeuken, een televisieruimte, prachtig sanitair en vaak zelfs draadloos internet. Een prima compromis voor wie veel buiten wil zijn, maar niet teveel aan luxe in wil leveren.
Recent 3 weken op onze matjes slapen, eten op ons eenpitsgasstelletje gaar staren en op de grond zitten in Nieuw Caledonie plus de huidige veranderlijkheid van het weer (lente in Nieuw Zeeland is niet zonzekerder dan lente in Nederland), doet ons kiezen voor deze gulden middenweg. We kamperen in relatieve luxe, de DOC campings komen binnenkort weer aan de beurt!
Het verbaast ons natuurlijk niet dat er meer mensen zijn die deze kampeerkeuze maken. Wat ons wel verbaast is dat misschien wel 50% van de campinggasten onder te brengen valt in de categorie: Nederlandse camperrijders. Blijkbaar doet Nieuw Zeeland het goed binnen de reisorganisatiebranche in ons land en werken verhalen van vakantiegangers onderling aanstekelijk genoeg om tot een soort van hype-vorming te leiden. Wat ons betreft terecht: Nieuw Zeeland IS gewoon een droombestemming! Wel voelt het - na 10 maanden bijzonder weinig landgenoten tegen te zijn gekomen en veel meer Engels dan Nederlands gesproken te hebben - bijzonder vervreemdend om weer zoveel Nederlands te horen.
Reizen in Nieuw Zeeland is niet bijster avontuurlijk. Alles is strak georganiseerd, er zijn zoveel voorzieningen dat je nooit met lege handen staat, er reizen zoveel toeristen dat als je 1 x 'help' roept in wat voor taal dan ook, er altijd wel iemand is die je verstaat en de Nieuw Zeelanders zelf zijn extreem vriendelijk, praatgraag en behulpzaam. We hebben onszelf de laatste maanden dan ook best wel eens afgevraagd of het wel echt zo leuk zou zijn als we ons van tevoren hadden voorgesteld om er een derde keer heen te gaan.
Een tweede indruk (laat staan een derde) is doorgaans niet zo verpletterend als een eerste kennismaking met iets nieuws.
We zijn dan ook erg benieuwd wat Nieuw Zeeland ons gaat brengen als we Auckland verlaten om de smalle strook land die Northland heet in te reizen, een gebied dat we nog niet eerder hebben bezocht. Wordt het een deja vu? Meer van het zelfde? Of erger: minder van hetzelfde? Of weet het land ons nog steeds te verrassen?
De conclusie is snel getrokken. Nieuw Zeeland is voor ons als een favoriete cd die je na 100 keer luisteren nog niet zat bent: ultiem vertrouwd, maar nog steeds zo mooi dat je er even stil van wordt.
Een aantal van onze favoriete plekken in Northland:
- De bioscoop in het sfeervolle stadje Matakane. Een prachtig klein theaterzaaltje en 'liggend' film kijken op ultiem luxe stoelen voorzien van uitklappende voetenbankjes.
- Goat island marine reservaat. Een paradijs voor duikers en snorkelaars. Een plek die we direct op ons lijstje zetten om later deze reis nog terug te komen. Vanwege mijn eerder ontstoken been (langzaam genezende, maar nog niet helemaal zoals het moet zijn) durf ik het zeewater (dat overigens hemeltergend koud is) niet in. Door de extreme helderheid van het water is er echter ook vanaf het droge ontzettend veel te zien: waterdiertjes, wieren, en allerlei leven in de zee dat je normaal niet vanaf de kant zou kunnen waarnemen. Ongelooflijk mooi!
- Waipoua Kauri forest, grondgebied van een aantal van de oudste bomen van Nieuw Zeeland die duizenden jaren oud zijn en wel 50 meter hoog kunnen worden. Om te beschrijven hoe groot een kauri is: denk je het verhaal in van een 18e eeuwse familie - bestaande uit vader, moeder en 13 kinderen - die een stuk land kochten en ontdekten dat de kauriboom die op hun perceel stond aan de binnenkant rot was. Aangezien zij over weinig financiële middelen beschikten, besloten ze om in plaats van een huis te bouwen, de boom te benutten als woonruimte.
Vader holde de boom uit en maakte een aantal verdiepingen woon- en slaapruimte in de boom. Het gezin woonde er 14 jaar!
Het hout van de kauri was overigens populair onder de maori. Zij gebruikten het om boten, muziekinstrumenten en gereedschappen te produceren. De kolonisten zagen het nut van de kauri ook wel in en binnen een eeuw van kolonisatie was er al 13 miljoen meter kaurihout naar het buitenland verscheept. Gelukkig worden de nog bestaande kauri's met gepast respect behandeld.
Waipoau Forest herbergt Tane Mahuta, de grootste nog levende kauri ter wereld, waarschijnlijk zo'n 2000 jaar oud!
- Te Paki sand dunes, in de top van Nieuw Zeeland. Steile zandduinen, van zo'n 100 meter hoog, De toppen golvend gevormd door de wind. Een van de mooiste landschappen die we in tijden gezien hebben!
- Cape Reinga: het noordelijkste punt op het noordereiland. Cape Reinga was volgens de Maori traditie het laatste ‘tussenstation’ voor de zielen van de overledenen, op hun reis terug naar ‘Hawaiki’. Het vertrekpunt werd gevormd door de grillige wortels van een oude pohutukawa-boom. Bij de vuurtoren op de kaap, met voor je de helderblauwe zee en in je rug de loeiharde wind, is het niet moeilijk te begrijpen waar deze Maori overtuiging vandaan kwam. Het voelt dan ook als een mystieke plek.
In 10 dagen Northland vertoont het weer al zijn vertrouwde extremen. Van zeer zonnige dagen, waarin we eindeloos buiten zijn en kamperen, tot sinterklaasweer met hevige wind waarbij de regen met bakken uit de hemel komt en het niet eens 5 minuten droog wil worden om een tent op te kunnen zetten, waardoor we besluiten onszelf in een hostel vestigen.
We zijn buiten wanneer we kunnen en op andere momenten genieten we van de boeken uit onze rijdende bibliotheek, films in hostels en de hysterische kerstvoorbereidingen die hier al volop gaande zijn!
Liefs en jullie eest nog gezellige sinterklaasperikelen gewenst vanuit Auckland!
-
28 November 2008 - 17:18
Kim:
Gewoon weer WOW... -
28 November 2008 - 19:05
Jolien:
tja... wellicht oud vertrouwd voor jullie, maar nog ohzo spannend voor ons.. we hebben er heel erg zin in om jullie weer te zien!
En om zoveel moois te kunnen delen... 4...3..2..
liefs Jolien -
28 November 2008 - 21:51
Ome Joop & Tante The:
H I luitjes hoe gaat het met jullie wat een verhaal zeg, zo te horen hebben jullie een leuke tijd nou geniet er maar van hoor, het is jullie van harte gegunt veel plezier he
ome Joop & tante Thea -
28 November 2008 - 22:12
Gerrie:
Wat een droom dat wij minimaal een heel klein stukje van al dit mooie natuurschoon gaan zien! En dankzij jullie blog hebben wij al heel veel informatie waardoor we niet veel hoeven te lezen maar alleen maar onze ogen de kost hoeven te geven! :) Blijf ons maar verrassen, wij dromen nog 45 dagen verder en komen het dan met eigen ogen aanschouwen! Heel veel liefs, ma -
04 December 2008 - 12:45
Wil Venema:
Wat heerlijk om weer zo rijk te zijn met 'voedsel'. En hier maar zeuren aan tafel: hebben we al wéér hachee ;-) Het is namelijk zo'n vijf weken geleden dat we dat gegeten hebben. En ja ... dat is natuurlijk 'al weer'. Ik zal ze eens een tijdje naar Nieuw Caledonië sturen :)
Goed te lezen, dat vertrouwd ook mooi en geweldig kan blijven - stel je voor dat het niet zo was. Dan moest je iedere vijf jaar (of zo) opnieuw een partner uitzoeken
Genieten jullie van 'daar' - dan genieten wij van 'hier' ... ik hoor al paardevoetjes trappelen :)
Heb het goed!
-
04 December 2008 - 21:04
Carola:
Wat een fantastische foto's... misschien meer van 't zelfde voor jullie??? Maar ik snap dat je hier nooit genoeg van krijgt.
New York is ook een absolute aanrader! Misschien ooit een tussenstop naar andere oorden?
Veel liefs, Carool -
05 December 2008 - 16:11
Tilly:
Wat een schitterende foto's. Ik ben er net nog eens even voor gaan zitten om ze op m'n gemakkie te kunnen bekijken. Indrukwekkend, wat is het daar mooi zeg. Mijn favorieten zijn toch de "Jumps" geweeeeeldig om te zien en volgens mij nog meer geweldig om het te kunnen doen daar! Nog heel veel moois en goeds daar Nieuw Zeeland en nog ff hier de feestdagen door en dan komen Gerrie en Jan....! Ik kan u al niet wachten op DIE foto's.
Heel veel liefs vanuit een heeeeel koud en nat Nederland.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
