Volkstaferelen
Door: Ramona
14 Juni 2008 | Indonesië, Batavia
Na wederom een perfecte vlucht met Air Asia landen we woensdag aan het eind van de middag in Denpasar, waar we van de luchthaven worden opgehaald en naar de door ons geboekte accommodatie worden gebracht.
Als je 13 maanden wilt reizen, ia de keuze van accommodatie een van de grootste 'beperkingen'.
Geen leuke hotelletjes voor ons, want we hebben een strak budget.
In het algemeen is onze regel dat we samen nooit meer dan 30 euro per nacht willen uitgeven. En in Azie zelfs niet meer dan 15!
De guesthouse in Sanur waar we belanden valt met gemak binnen dat budget. Desalniettemin weten we niet wat we mee maken.
Een groot bed, met heerlijke matras. Verse bloemen op de lakens. Grote, schone, witte handdoeken, zeep, shampoo, koffie, en thee op de kamer. Alles tot in de puntjes verzorgd!
Wat geen nieuws zal zijn voor ieder die al eens op Bali is geweest (maar ja.. voor ons is elke indruk nieuw!): al snel blijkt dat alle voorzieningen in Sanur van ontzettend hoge kwaliteit zijn.
Het is ons dan ook gelijk duidelijk wat mensen zo aantrekkelijk vinden aan deze plek.
Voor een zeer bescheiden bedrag per dag kun je hier als een koning leven!
En het eten... zo ont-zet-tend goed!
Je zakt neer op een heerlijke stoel in een spectaculair luxe restaurant en betaalt aan het einde van de rit een paar euro per persoon na volledig in de watten te zijn gelegd.
We laten het ons even welgevallen.
Toch vinden wij dat dit alles ook een keerzijde heeft. Sanur is een toeristische plek en de mensen zijn er erg gericht op 'verkopen'. Op straat zijn we - of we willen of niet - iedereens vriend. Voor een wandeling moeten we minstens 10 x zo lang uittrekken als normaal, een simpele 'nee dank je' heeft geen resultaat, we worden overhoop getoeterd door taxi's die ons hun diensten willen opdringen (why not? tomorrow? yesyes, tomorrow you come with me!) en we voelen ons echt een wandelende portemonee.
Dat kun je de mensen niet kwalijk nemen want naar hun maatstaven zijn we ook stinkend rijk, maar vermoeiend is het wel.
Misschien zijn we de eerste avond iets te vriendelijk geweest naar een aantal mensen. Aangezien het laagseizoen is, is het niet druk.
Iedereen kent inmiddels onze naam en de hoofdstraat is daardoor echt een no-go area geworden.
Als Auk nee zegt tegen een rugmassage en vervolgens half Sanur 'achterna' wordt gezeten met een massagestaaf besluiten we de hoofdstraat dus maar niet meer te betreden.
Hoewel het aanbod qua privetransport overweldigend is, besluiten wij met bemo's (lokaal vervoer) de omgeving te verkennen. Dat vinden we stukken leuker en we hoeven niet continue aan een chauffeur uit te leggen waarom we morgen, overmorgen, vanmiddag, volgende week, of nu direct niet nog meer met hem mee willen rijden.
We bezoeken Kuta om te zien of het daar inderdaad drukker is dan in Sanur. Het antwoord is: JA!
We genieten een uurtje op een heerlijk strand, verkennen wat straatjes en vertrekken daarna afgepeigerd richting guesthouse.
's nachts staat de wedstrijd van Oranje op het programma en begeven we ons richting Lazer bar, waar het BOMvol zit met Hollanders en 1 arme Fransman, die bij het doelpunt van Frankrijk opspringt en 'vive la France' roept, maar vervolgens direct overstemd wordt door een denderend oranjegebrul, zodra de 3-1 valt. De sfeer in de kroeg is zo oer-Hollands, we voelen ons even heel trots op onze afkomst, vergeten bijna dat we in een heel ander werelddeel zijn en hebben ook weer even kunnen concluderen dat Nederlanders bij vlagen ook temperamentvolle mensen zijn!
De volgende dag bezoeken we Denpasar. We bezoeken de markt en merken al snel dat we in Denpasar toch als redelijk exotisch worden beschouwd. Iedereen wil met ons praten, en in tegenstelling tot Sanur zonder enig verkoopmotief.
We komen nauwelijks een westerling tegen en genieten van onze bewegingsvrijheid.
Het stratenpatroon van Denpasr is onmogelijk en we verdwalen hopeloos, maar als we het bemo (minibusjes) systeem eenmaal door hebben, luk het ons om toch wat van de stad te verkennen.
Hoewel we niet gewend zijn aan afdingen en ik er niet van houd, vraagt men zulke bizarre bedragen dat we al heel snel aan het pingelen slaan met bevredigend resultaat zo rond 1/4e van de vraagprijs(waarschijnlijk nog steeds winst voor de verkopende partij, maar wij kunnen ons in elk geval ook vinden in het bedrag dat we neertellen).
We hebben geluk in Denpasar te zijn tijdens de openingsparade van het Bali Arts festival.
In een bijna volledig Aziatisch publiek van tienduizenden mensen hebben we even helemaal een festivalgevoel als we onze ogen uitkijken naar een extreem kleurrijke parade die aan onze ogen voorbij trekt. Ontzettend mooi!
Even van de hak op de tak: het valt ons op dat de mensen in deze omgeving de F en de V niet kunnen uitspreken. In het begin leidt dat even tot wat communicatieproblemen.
Als iemand je vraagt: 'do you know presj siepoet?' 'No?.... you like Pish?' dan is het even puzzelen voordat je doorhebt dat het over verse vis gaat.
Of: 'when you go by perry to Plores, you will see pery beautipul dolpins my priend'.
Wel vreemd.. we hebben nog nooit een Nederlandse Indonesier (of Indonesische Nederlander, net wat de voorkeur heeft) betrapt op het verhaspelen van f-en en v-en. Is dat iets van deze streek, of komt de F-klank simpelweg niet in het Bahasa Indonesia voor?
We moeten er soms stiekem een beetje om lachen, maar beseffen maar al te goed dat ons taalvermogen ons hier volledig in de steek laat.
Indonesisch lijkt grammaticaal geen moeilijke taal en ook de klanken zijn niet ingewikkeld. Het probleem is echter dat de woorden niet gerelateerd zijn aan andere talen die we kennen. Daardoor zijn klanken zo 'inwisselbaar' dat we een woord 1 minuut na het te hebben gehoord alweer vergeten zijn.
We doen ons best om elke dag een paar woordjes te leren, maar makkelijk gaat dat niet!
Onze plannen voor de korte termijn:
Morgen vertrekken we naar Nusa Lembongan, een eilandje voor de kust van Bali. Hier schijnen rustige stranden te zijn met snorkel, kayak en wandelmogelijkheden.
Mijn oor is weer 100% hersteld (bedankt voor het medeleven), dus we kunnen er lekker van gaan genieten!
Daarna richting Noord Bali, naar Danau Bratan en vervolgens richting Ubud om de rijstvelden van dichtbij te zien EN de EK kwartfinale te gaan kijken!
Liefs,
Ramona en Auke
PS:
- Een vette felicitatie voor alle geslaagden van Drimmelens! En nu genieten van een studievrije zomer!
- Helene, you go!!
- Bedankt voor de 'alvast-verjaardagsfelicitaties'! PS... Auke wordt al 39 (ahum.. ja.. t is echt..)
- Jenny, ik ben er nog niet uit.. is het misschien zuurtje?
Ik heb er wel eentje terug: een negatieve consequentie voor een spade.
- Erik en Marion: we zien jullie in Ubud!
Als je 13 maanden wilt reizen, ia de keuze van accommodatie een van de grootste 'beperkingen'.
Geen leuke hotelletjes voor ons, want we hebben een strak budget.
In het algemeen is onze regel dat we samen nooit meer dan 30 euro per nacht willen uitgeven. En in Azie zelfs niet meer dan 15!
De guesthouse in Sanur waar we belanden valt met gemak binnen dat budget. Desalniettemin weten we niet wat we mee maken.
Een groot bed, met heerlijke matras. Verse bloemen op de lakens. Grote, schone, witte handdoeken, zeep, shampoo, koffie, en thee op de kamer. Alles tot in de puntjes verzorgd!
Wat geen nieuws zal zijn voor ieder die al eens op Bali is geweest (maar ja.. voor ons is elke indruk nieuw!): al snel blijkt dat alle voorzieningen in Sanur van ontzettend hoge kwaliteit zijn.
Het is ons dan ook gelijk duidelijk wat mensen zo aantrekkelijk vinden aan deze plek.
Voor een zeer bescheiden bedrag per dag kun je hier als een koning leven!
En het eten... zo ont-zet-tend goed!
Je zakt neer op een heerlijke stoel in een spectaculair luxe restaurant en betaalt aan het einde van de rit een paar euro per persoon na volledig in de watten te zijn gelegd.
We laten het ons even welgevallen.
Toch vinden wij dat dit alles ook een keerzijde heeft. Sanur is een toeristische plek en de mensen zijn er erg gericht op 'verkopen'. Op straat zijn we - of we willen of niet - iedereens vriend. Voor een wandeling moeten we minstens 10 x zo lang uittrekken als normaal, een simpele 'nee dank je' heeft geen resultaat, we worden overhoop getoeterd door taxi's die ons hun diensten willen opdringen (why not? tomorrow? yesyes, tomorrow you come with me!) en we voelen ons echt een wandelende portemonee.
Dat kun je de mensen niet kwalijk nemen want naar hun maatstaven zijn we ook stinkend rijk, maar vermoeiend is het wel.
Misschien zijn we de eerste avond iets te vriendelijk geweest naar een aantal mensen. Aangezien het laagseizoen is, is het niet druk.
Iedereen kent inmiddels onze naam en de hoofdstraat is daardoor echt een no-go area geworden.
Als Auk nee zegt tegen een rugmassage en vervolgens half Sanur 'achterna' wordt gezeten met een massagestaaf besluiten we de hoofdstraat dus maar niet meer te betreden.
Hoewel het aanbod qua privetransport overweldigend is, besluiten wij met bemo's (lokaal vervoer) de omgeving te verkennen. Dat vinden we stukken leuker en we hoeven niet continue aan een chauffeur uit te leggen waarom we morgen, overmorgen, vanmiddag, volgende week, of nu direct niet nog meer met hem mee willen rijden.
We bezoeken Kuta om te zien of het daar inderdaad drukker is dan in Sanur. Het antwoord is: JA!
We genieten een uurtje op een heerlijk strand, verkennen wat straatjes en vertrekken daarna afgepeigerd richting guesthouse.
's nachts staat de wedstrijd van Oranje op het programma en begeven we ons richting Lazer bar, waar het BOMvol zit met Hollanders en 1 arme Fransman, die bij het doelpunt van Frankrijk opspringt en 'vive la France' roept, maar vervolgens direct overstemd wordt door een denderend oranjegebrul, zodra de 3-1 valt. De sfeer in de kroeg is zo oer-Hollands, we voelen ons even heel trots op onze afkomst, vergeten bijna dat we in een heel ander werelddeel zijn en hebben ook weer even kunnen concluderen dat Nederlanders bij vlagen ook temperamentvolle mensen zijn!
De volgende dag bezoeken we Denpasar. We bezoeken de markt en merken al snel dat we in Denpasar toch als redelijk exotisch worden beschouwd. Iedereen wil met ons praten, en in tegenstelling tot Sanur zonder enig verkoopmotief.
We komen nauwelijks een westerling tegen en genieten van onze bewegingsvrijheid.
Het stratenpatroon van Denpasr is onmogelijk en we verdwalen hopeloos, maar als we het bemo (minibusjes) systeem eenmaal door hebben, luk het ons om toch wat van de stad te verkennen.
Hoewel we niet gewend zijn aan afdingen en ik er niet van houd, vraagt men zulke bizarre bedragen dat we al heel snel aan het pingelen slaan met bevredigend resultaat zo rond 1/4e van de vraagprijs(waarschijnlijk nog steeds winst voor de verkopende partij, maar wij kunnen ons in elk geval ook vinden in het bedrag dat we neertellen).
We hebben geluk in Denpasar te zijn tijdens de openingsparade van het Bali Arts festival.
In een bijna volledig Aziatisch publiek van tienduizenden mensen hebben we even helemaal een festivalgevoel als we onze ogen uitkijken naar een extreem kleurrijke parade die aan onze ogen voorbij trekt. Ontzettend mooi!
Even van de hak op de tak: het valt ons op dat de mensen in deze omgeving de F en de V niet kunnen uitspreken. In het begin leidt dat even tot wat communicatieproblemen.
Als iemand je vraagt: 'do you know presj siepoet?' 'No?.... you like Pish?' dan is het even puzzelen voordat je doorhebt dat het over verse vis gaat.
Of: 'when you go by perry to Plores, you will see pery beautipul dolpins my priend'.
Wel vreemd.. we hebben nog nooit een Nederlandse Indonesier (of Indonesische Nederlander, net wat de voorkeur heeft) betrapt op het verhaspelen van f-en en v-en. Is dat iets van deze streek, of komt de F-klank simpelweg niet in het Bahasa Indonesia voor?
We moeten er soms stiekem een beetje om lachen, maar beseffen maar al te goed dat ons taalvermogen ons hier volledig in de steek laat.
Indonesisch lijkt grammaticaal geen moeilijke taal en ook de klanken zijn niet ingewikkeld. Het probleem is echter dat de woorden niet gerelateerd zijn aan andere talen die we kennen. Daardoor zijn klanken zo 'inwisselbaar' dat we een woord 1 minuut na het te hebben gehoord alweer vergeten zijn.
We doen ons best om elke dag een paar woordjes te leren, maar makkelijk gaat dat niet!
Onze plannen voor de korte termijn:
Morgen vertrekken we naar Nusa Lembongan, een eilandje voor de kust van Bali. Hier schijnen rustige stranden te zijn met snorkel, kayak en wandelmogelijkheden.
Mijn oor is weer 100% hersteld (bedankt voor het medeleven), dus we kunnen er lekker van gaan genieten!
Daarna richting Noord Bali, naar Danau Bratan en vervolgens richting Ubud om de rijstvelden van dichtbij te zien EN de EK kwartfinale te gaan kijken!
Liefs,
Ramona en Auke
PS:
- Een vette felicitatie voor alle geslaagden van Drimmelens! En nu genieten van een studievrije zomer!
- Helene, you go!!
- Bedankt voor de 'alvast-verjaardagsfelicitaties'! PS... Auke wordt al 39 (ahum.. ja.. t is echt..)
- Jenny, ik ben er nog niet uit.. is het misschien zuurtje?
Ik heb er wel eentje terug: een negatieve consequentie voor een spade.
- Erik en Marion: we zien jullie in Ubud!
-
14 Juni 2008 - 10:53
Gerda Hoogendam:
Hoi Auke en Ramona,
Jullie konden de wedstrijd dus toch zien, mooi he? Dank je wel namens Iris voor de felicitaties (Wat lief! zei ze). We gaan vanmiddag een peircing aan de bovenkant van haar oor laten zetten als cadeau voor haar diploma. Ze wil er twee, ik ben benieuwd of ze na de eerste de tweede nog wil, we zullen zien.
Op Bali geven ze, net als in heel Indonesie, poppenkastvoorstellingen met Wajangpoppen, dat is echt leuk om te zien, ook al versta je er niets van. De poppenspelers zijn heel goed in het maken van stembuigingen, waardoor je de strekking soms kan raden. Geniet van het mooie Bali, van het snorkelen en de stranden en tot schrijfs!
Knuffel van Gerda -
14 Juni 2008 - 11:38
Nina:
mooie foto's (van de Indonesiërs)!!! -
14 Juni 2008 - 13:33
Tilly:
Haidiehai....
wat goed zeg dat jullie ook daar het Oranje-gevoel hebben! Wat een wedstrijd, wat een stunt! Geweldig mooi toch dat jullie zover weg van hier dat toch kunnen volgen.
Auke; alvast van harte proficiat jongen met je verjaardag! We lezen vast de volgende keer hoe jullie het daar gevierd hebben.....
Lieve groeten van Tilly en Jeremy -
14 Juni 2008 - 13:38
Gerrie:
Heerlijk verhaal, prachtige foto's en - sorry Ramona - ik stuur toch die foto van Auke maar in voor meedingen naar de prijs voor de knapste oranjefan!
Liefs maM -
14 Juni 2008 - 15:22
Matthijs:
Ha Auke en Ramona!
bedankt voor de felicitaties!
Auke alvast gefeliciteerd met je verjaardag. Heel veel plezier in Bali:)
Kus Matthijs -
14 Juni 2008 - 17:01
Harriet:
Hé Auke en Ramona,
Wat heerlijk al die reisverhalen, alsof ik zelf een beetje mee reis. Indonesië ga ik vast nog wel eens bezoeken, lijkt me helemaal top. Ja, jullie zijn al op de hoogte van onze 2 toppers: over en geslaagd, wij zijn diep tevreden. Mijn lege nest syndroom komt in alle hevigheid boven, nu ook, zo'n vier weken gelden ons Rakkertje is ingeslapen, was toch zeg maar, mijn derde kind! Dus wellicht ga ik toch maar door met de studie! Veel plezier samen en Auke heel hartelijk gefelictiteerd met je verjaardag. Leuke plek trouwens, om het te vieren! Alle goeds voor je 40e levensjaar en een dikke kus van ons allemaal! -
14 Juni 2008 - 18:46
Pa En Ma V.D.:
Lieve Auke en Ramona,
Allereerst Auke van harte gefeliciteerd met je verjaardag en natuurlijk ook Ramona gefeliciteerd met allebei een stevige knuffel etc. We zijn heel blij en dankbaar dat Matthijs, Diede en Iris geslaagd zijn en Maartje door mag gaan met haar opleiding, ze kiest voor de richting mode. Het herstel van mama verloopt voorspoedig hoewel ze het veel te langzaam vindt gaan. Ik volg jullie reis met Google earth waarbij ik, naast jullie mooie foto's, ook een goede indruk van de omgeving kan zien. Leuk dat jullie ook mee kunnen genieten van de voetbalprestaties van Oranje. Een heel prettige verjaardag in het verre Bali, veel liefs en tot het volgende contact. -
14 Juni 2008 - 20:44
Wil Venema:
hier is het nog gisteren, maar bij jullie al vandaag :)
Dus: van harte gefeliciteerd, Auke. Lekker vieren .... na al dat oranje-vieren, nu gewoon ... uh ... tja, welke kleur ...
Met al jullie verslagen van de reizen komen er zoveel kleuren op - dat ik niet zou weten welke nou bij 'verjaardag' past. Heb het goed samen, en maak er een geweldige dag van morgen/vandaag :)
-
14 Juni 2008 - 23:01
Ben:
Hoi Ramoon & Auk,
Bijzonder om zover weg ook van de Oranje-koorts mee te kunnen genieten. Hier is de gekte losgebarsten, veel maloten in oranje kleding, hele straten opgetuigd, uitgedoste auto's en "toeterende" fietsers. hopen dat we de successen van '88 kunnen evenaren. de achtervolging met die masagestaaf moet wel heel beangstigend zijn geweest voor Auke, maar na een paaar dagen in een "nieuw"land loop je vaak toch weer wat anders rond en weet je de "vrienden" wel weer op afstand te houden.voor mij is het aftellen ook begonnen, langzaam al wat inkopen aan het doen en wat aan het inlezen. Auke: van harte met je 39e verjaardag, een hele fijne dag. Ramoon: fijn dat het weer beter gaat met je oor. kan je weer goed luistern/gehoorzamen. Geniet lekker van de fantastische belevenissen/indrukken en tot snel.
Grtz. Ben -
14 Juni 2008 - 23:38
Ome Joop & Tante The:
Leik hoor weer wat te horen van jullie. zo te horen gaat het goed he
Wij wensen jullie veel plezier in Bali Groetjes Ome Joop & tante Thea -
15 Juni 2008 - 07:18
Riet Ruckert:
Dat jullie daar zelfs de oranje-gekte mee kunnen vieren. Ik wil geloven dat jullie er trots op waren uit het öranje-land"te komen. Nu zie je ook echt op de fotos dat Balinese mensen zo mooi zijn. Leuk om te zien. -
15 Juni 2008 - 11:48
Patrick En Suzan:
Happy birthday!!! Proost vanuit NL en we zullen dinsdag aan jullie denken want er wordt weer voetbal gekeken! Toch? -
15 Juni 2008 - 15:52
Marije & Martin:
Auke, Gefeliciteerd!! -
15 Juni 2008 - 18:42
Jan&Maria:
Lieve Auke+Ramona:
Allereerst pelicitaties en knuppels (ik kan de f niet tikken!) voor je 39e verjaardag; hopelijk toch een klein feestje?
Goed om te horen dat jullie het Oranjegevoel mee levend houden aan de andere kant van de wereld. Op naar dinsdag!
Gelukkig behoren je oor-problemen tot het verleden.
Wij blijven ons verheugen op al jullie verhalen, al dan niet spectaculair.
Veel liefs.
-
16 Juni 2008 - 07:10
Martin En Heika:
Terima kassi banjak, leuk verhaal! En zo herkenbaar maar ondanks je portemonnee is Bali super. Auke gefeliciteerd!!
Ennuhm, als jullie ons 27 juni nog willen zien, de webcam van het stadhuis staat aan, 't is om 13 uur:-)
Have fun, -
16 Juni 2008 - 19:31
Carola:
Van mij geen alvast maar een alsnog felicitatie. Op naar de 40 Auke! Van harte!
Veel plezier op Bali, nog een paar Bali-tips van een ervaring van inmiddels 12 jaar geleden... Lovina beach, Tanah Lot (tempel in zee) en Ubud (wel toeristisch maar toch het Balineze leven gaat onverstoorbaar door). En veel plezier met de wedstrijden van Oranje!
Liefs, Carool -
17 Juni 2008 - 09:21
Buur Nr 13:
Hee buurtjes! Al even geleden, op de een of andere manier kon ik een paar keer jullie reisbericht niet openen. Dan kreeg ik een melding dat de site niet weergegeven kon worden. Maar inmiddels ben ik weer ingetuned op jullie adventure. In de laan alles lekker. Met mooi weer ouderwets gezellig. Wij vertrekken vrijdag met de auto naar Italie voor een echt welverdiende vakantie, al zeg ik het zelf. Daar gaan we met de jongens kamperen aan zee. Ons eigen avontuurtje beleven. Voetbal kijken tussen de Italianen.......verstandig?! Dikke zoen van ons
Maikel, Roosje, Stan en Gijs. En natuurlijk kala! -
17 Juni 2008 - 11:33
Mark En Sylvia:
Nog gefeliciteerd Auke!!
Neem er een (of meerdere) van mij op je 39e!
Mail me op m'n hotmail even je bank/giro, dan doneer ik in euri een rondje aan je!
Groetjes,
Mark -
18 Juni 2008 - 07:51
Ruud En Anja:
Hoi Ramona en Auke,
Auke nog gefeliciteerd met je verjaardag. Ramona, gelukkig is je oor weer hersteld.
Jullie hebben dus ook lekker genoten van het het Nederlands Elftal. Wij uiteraard ook.
De finale gaan we met Jan en Maria kijken. Dus hopelijk staat het Nederlands elftal in de finale.
Wij zijn in 2000 ook naar Bali geweest. Wij hebben 3 weken in Sanur gezeten en hebben van daar uit van alles gedaan. Uiteraard ook naar Ubud geweest.
We hebben aan deze vakantie ook erg veel goede herinneringen. Leuke contacten met de bevolking.
Sinds de aanslagen op Bali is er natuurlijk wel e.e.a. veranderd daar.
Nog heel veel plezier daar en we lezen wel weer wat jullie verder gaan doen.
Lieve groetjes,
Ruud en Anja -
16 Juli 2008 - 20:27
Ninska:
Hee Ramoon,
Had ik je nooit verteld dat ik ooit een piepkleine woedende indonesier heb gehad in m'n spreekkamer, op en neer springend met stoel en al?
"godperdomme! Godperdomme!"
Ik moest m'n kamer uitrennen omdat ik m'n lachen niet kon houden.
Mooie reisverhalen en mooie foto's zitten erbij! Keep up the good work!
Veel plezier in Oz!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
