Inner Child
Door: Ramona
18 Januari 2009 | Nieuw Zeeland, Christchurch
Na een heerlijke dag op de Franz Josef gletsjer (grote teugen zuurstof, ultiem schone lucht, knisperend ijs onder onze talonz, heerlijk zonnetje, lekkere actie en een prachtige omgeving), zien we Marc en Jolien - met wie we onderweg regelmatig af blijven spreken - weer in Wanaka.
Deze ontmoetingen gaan ten kosten van ons aller 'reisritme'. Waar we normaal wat 'zakelijk reizen' (wat gaan we doen? wat moeten we regelen? wat hebben we nodig? hoe laat staan we op? check.. check.. gaan!), laten we ons nu verleiden door lange avonden gezelligheid met meestal nog een extra uitstapje naar de liquor shop voor meer flessen wijn. We gaan laat naar bed, slapen gaten in dagen, staan op met wazige hoofden, doen aan uitgebreid ontbijten en komen nauwelijks op gang.
Dat vinden we niet zo erg, want dit soort dingen hebben we lang moeten missen en gezelligheid is nu eenmaal erg... gezellig!
De afgelopen week werd daarmee een relaxte, slome roadtrip. Via de spectaculaire Haastpass naar wintersportoord Wanaka, vervolgens door het indrukwekkende McKenzie country naar het schilderachtige Lake Tekapo en tot slot richting Christchurch om daar in het vliegtuig naar Auckland te stappen.
Hoewel ik op zeer korte termijn de schokkende leeftijd van 30 zal behalen, blijft een deel van mij altijd het kleine meisje dat het gevoel heeft niet zonder haar ouders te kunnen.
Met het vooruitzicht ze bijna weer te gaan zien, kan ik mijn 'ik-kies-er-zelf-voor-om-ver-van-huis-te-zijn-dus-ik-moet-me-volwassen-en-zelfstandig-gedragen'-houding lekker afschudden. Ik voel me weer even heel klein en verlang immens naar pa's en ma's beschermende armen!
Terwijl het 'kind in mij' maakt dat ik vol ongeduld op de luchthaven van Auckland sta te stuiteren, lukt het de verse reizigers de spanning nog even goed op te voeren. Bij het binnenkomen van Nieuw Zeeland moet er altijd een hele waslijst aan vragen worden beantwoord, met als doel zich ervan te verzekeren dat er geen vreemde bacterieen (plant- en dierziekten) mee het land in reizen. Bij Cees ervaart men om wat voor reden dan ook onduidelijkheid met betrekking tot zijn schoeisel, wat maakt dat hij de opdracht krijgt eindeloos op een matje heen en weer te springen.
Auke en ik zien vlucht CX117 leegstromen en zien onszelf in gedachte nog met ons bordje staan terwijl de lichten van de luchthaven langzaam doven en de nacht valt...
Gelukkig blijkt dit een overdramatische gedachte en als pa en ma M. eenmaal door de poortjes verschijnen is dat een geweldig moment!
Al snel volgen ook Cees en Ellij, die gelukkig het land ook zijn binnengelaten. Een transfer brengt het viertal naar het hotel en wij volgen in de auto.
Bij een gezamenlijke kop (zo sterk mogelijke) koffie valt het ons op dat er 3 veenlijken met roodomrande ogen aan tafel zitten, maar de vierde persoon (niet verrassend in de vorm van ma M.) bijna van haar stoel af stuitert en nog net niet schreeuwt 'ik ben niet moe'!
Er volgen twee dagen waarin de reizigers grotendeels met ons opgezadeld zijn en tussendoor wat siesta houden om zo snel mogelijk in een ritme te komen. Want hun rondreis gaat snel beginnen!
We genieten van heerlijk weer in Devonport, bewonderen de skyline van Auckland (een stad die op afstand mooier is dan wanneer je er midden in staat) en we genieten vooral van lekker eten en drinken op de leukste plekken die we hiervoor kunnen vinden.
Uiteindelijk is het tijd voor afscheid. Niet leuk, maar we zien elkaar snel weer en verkeren op zijn minst in de wetenschap ons eindelijk weer eens in hetzelfde land te bevinden! Ma maakt daar direct dankbaar gebruik van: als ze ons iets sms-t, dan doet ze dat gelijk 4 x! ;)
Auke en ik vliegen terug naar Christchurch. Morgen gaan we naar de Catlins in het zuiden, om nog wat te lummelen met Marc en Jolien (die bij gebrek aan slechte invloed van ons een paar zeer actieve dagen hebben beleefd). Daarna wordt het ook voor ons tijd om eindelijk de daad bij het woord te voegen en weer eens actief te zijn. De 22e zullen we de 3-daagse Kepler Track gaan lopen. Daarna hopen we nog ergens een dag te kayaken, om vervolgens de 3-daagse Routeburn te wandelen.
Nu eerst nog even een rustige avond houden, met heel veel kopjes thee en hot coldrex, want volgens mij is het pa gelukt om ondanks alle strenge controles op de luchthaven toch de nodige griepbacillen mee het land in te smokkelen!
Als altijd: verhalen volgen!
Liefs,
Ramona en Auke
PS:
- Pa en ma D., opa en oma, oma, Tilly, Maria en vele anderen: bedankt voor de cadautjes, kaarten, berichten, groeten, knuffels en reacties op afstand! We voelen ons dankzij jullie nog steeds ontzettend deel van alles en ervaren het als ultieme verwennerij om zelfs op grote afstand zoveel lieve aandacht te krijgen!
- Oma M., gefeliciteerd!
- Roos, van harte!
- Frank: idem!
- Jeremy: hoe was je eerste rijles?
- Suus, wij tellen stiekem al af hoor! :)
- Ingrida: wat zijn je mannen leuk!
- Elize.. wat een topprestatie, lopen net voordat je 1 wordt!
- Ralph en Brinkhuizen, we hebben al geopteerd voor een weekendje kamperen met zijn allen. Zonder jullie gezelschap voelt het toch niet compleet!
- San, bedankt voor het regelen van de Beirut kaartjes. Echt iets om naar uit te kijken.
Deze ontmoetingen gaan ten kosten van ons aller 'reisritme'. Waar we normaal wat 'zakelijk reizen' (wat gaan we doen? wat moeten we regelen? wat hebben we nodig? hoe laat staan we op? check.. check.. gaan!), laten we ons nu verleiden door lange avonden gezelligheid met meestal nog een extra uitstapje naar de liquor shop voor meer flessen wijn. We gaan laat naar bed, slapen gaten in dagen, staan op met wazige hoofden, doen aan uitgebreid ontbijten en komen nauwelijks op gang.
Dat vinden we niet zo erg, want dit soort dingen hebben we lang moeten missen en gezelligheid is nu eenmaal erg... gezellig!
De afgelopen week werd daarmee een relaxte, slome roadtrip. Via de spectaculaire Haastpass naar wintersportoord Wanaka, vervolgens door het indrukwekkende McKenzie country naar het schilderachtige Lake Tekapo en tot slot richting Christchurch om daar in het vliegtuig naar Auckland te stappen.
Hoewel ik op zeer korte termijn de schokkende leeftijd van 30 zal behalen, blijft een deel van mij altijd het kleine meisje dat het gevoel heeft niet zonder haar ouders te kunnen.
Met het vooruitzicht ze bijna weer te gaan zien, kan ik mijn 'ik-kies-er-zelf-voor-om-ver-van-huis-te-zijn-dus-ik-moet-me-volwassen-en-zelfstandig-gedragen'-houding lekker afschudden. Ik voel me weer even heel klein en verlang immens naar pa's en ma's beschermende armen!
Terwijl het 'kind in mij' maakt dat ik vol ongeduld op de luchthaven van Auckland sta te stuiteren, lukt het de verse reizigers de spanning nog even goed op te voeren. Bij het binnenkomen van Nieuw Zeeland moet er altijd een hele waslijst aan vragen worden beantwoord, met als doel zich ervan te verzekeren dat er geen vreemde bacterieen (plant- en dierziekten) mee het land in reizen. Bij Cees ervaart men om wat voor reden dan ook onduidelijkheid met betrekking tot zijn schoeisel, wat maakt dat hij de opdracht krijgt eindeloos op een matje heen en weer te springen.
Auke en ik zien vlucht CX117 leegstromen en zien onszelf in gedachte nog met ons bordje staan terwijl de lichten van de luchthaven langzaam doven en de nacht valt...
Gelukkig blijkt dit een overdramatische gedachte en als pa en ma M. eenmaal door de poortjes verschijnen is dat een geweldig moment!
Al snel volgen ook Cees en Ellij, die gelukkig het land ook zijn binnengelaten. Een transfer brengt het viertal naar het hotel en wij volgen in de auto.
Bij een gezamenlijke kop (zo sterk mogelijke) koffie valt het ons op dat er 3 veenlijken met roodomrande ogen aan tafel zitten, maar de vierde persoon (niet verrassend in de vorm van ma M.) bijna van haar stoel af stuitert en nog net niet schreeuwt 'ik ben niet moe'!
Er volgen twee dagen waarin de reizigers grotendeels met ons opgezadeld zijn en tussendoor wat siesta houden om zo snel mogelijk in een ritme te komen. Want hun rondreis gaat snel beginnen!
We genieten van heerlijk weer in Devonport, bewonderen de skyline van Auckland (een stad die op afstand mooier is dan wanneer je er midden in staat) en we genieten vooral van lekker eten en drinken op de leukste plekken die we hiervoor kunnen vinden.
Uiteindelijk is het tijd voor afscheid. Niet leuk, maar we zien elkaar snel weer en verkeren op zijn minst in de wetenschap ons eindelijk weer eens in hetzelfde land te bevinden! Ma maakt daar direct dankbaar gebruik van: als ze ons iets sms-t, dan doet ze dat gelijk 4 x! ;)
Auke en ik vliegen terug naar Christchurch. Morgen gaan we naar de Catlins in het zuiden, om nog wat te lummelen met Marc en Jolien (die bij gebrek aan slechte invloed van ons een paar zeer actieve dagen hebben beleefd). Daarna wordt het ook voor ons tijd om eindelijk de daad bij het woord te voegen en weer eens actief te zijn. De 22e zullen we de 3-daagse Kepler Track gaan lopen. Daarna hopen we nog ergens een dag te kayaken, om vervolgens de 3-daagse Routeburn te wandelen.
Nu eerst nog even een rustige avond houden, met heel veel kopjes thee en hot coldrex, want volgens mij is het pa gelukt om ondanks alle strenge controles op de luchthaven toch de nodige griepbacillen mee het land in te smokkelen!
Als altijd: verhalen volgen!
Liefs,
Ramona en Auke
PS:
- Pa en ma D., opa en oma, oma, Tilly, Maria en vele anderen: bedankt voor de cadautjes, kaarten, berichten, groeten, knuffels en reacties op afstand! We voelen ons dankzij jullie nog steeds ontzettend deel van alles en ervaren het als ultieme verwennerij om zelfs op grote afstand zoveel lieve aandacht te krijgen!
- Oma M., gefeliciteerd!
- Roos, van harte!
- Frank: idem!
- Jeremy: hoe was je eerste rijles?
- Suus, wij tellen stiekem al af hoor! :)
- Ingrida: wat zijn je mannen leuk!
- Elize.. wat een topprestatie, lopen net voordat je 1 wordt!
- Ralph en Brinkhuizen, we hebben al geopteerd voor een weekendje kamperen met zijn allen. Zonder jullie gezelschap voelt het toch niet compleet!
- San, bedankt voor het regelen van de Beirut kaartjes. Echt iets om naar uit te kijken.
-
18 Januari 2009 - 10:52
Nina:
Inderdaad een familiereunie, dat moet een fijn gevoel geven!!! Enjoy!!
ciao ciao -
18 Januari 2009 - 11:42
Lida:
Haai Ramona en Auke. jullie hebben 'n blije familiereunie achter de rug en indeed een heerlijke gedachte dat ze nu 'vlakbij' zijn.Een paar dagen gerelaxed met Marc en Jolien was gewoon nodig want globetrotten gaat je niet in de koude kleren zitten en het programma voor de komende dagen ziet er ook weer goed uit daar moet je ook uitgerust voor zijn. Ik moest glimlachen om de griepbacillen die je vader ingevoerd kreeg want ook hier en in de buurlanden weten we dat het virus weer rondwaart- zo ook in onze stulp; ik snuit en kuch dat het een lieve lust is (hum hum) maar met een paar panadollen houden we de moed erin! Alvast vele heerlijke wandel kilometers en tot het volgende verslag.
P.S.: we hebben nu dubbele belevenissen uit NZ dus dubbel gezellig:) Groetjes... -
18 Januari 2009 - 13:32
Riet Ruckert:
Ik kan het me goed indenken dat jullie weer blij zijn om elkaar na zo'n tijd weer in de armen te sluiten. Het mooie lijkt me ook dat je ouders nu nog beter kunnen begrijpen wat jullie hebben belefd. Zij zien nu ook zelf het land en ervaren de leefsfeer in N-Z.
Zoals steeds weer prachtige plaatjes. Dank je wel! Riet -
18 Januari 2009 - 18:45
Gerda:
Hoi Auke en Ramona,
Bedankt voor de felicitaties namens Frank.
Het is altijd leuk om je ouders weer te zien na een lange periode, daar hoef je geen bijna 30 voor te zijn, dat is op alle leeftijden zo, tenminste, als je zulke leuke ouders hebt als wij.
Wat heerlijk om even lekker los te laten en te genieten van goed gezelschap, dat is ook vakantie. Dan weer lekker actief bijzondere dingen zien en wandelingen maken... een mooie afwisseling van zaken. Even lekker knuffelen met je ouders tussendoor maakt het helemaal af.
Hier waart het griepvirus stevig rond: de een na de ander gaat om, zowel thuis als op het werk, zelfs Frank is door de griep ingehaald, al wil hij er niet aan om echt ziek te zijn. Het makkelijke is: als het werk is gedaan, kan hij in bed stappen en slaapt hij ook vrijwel direct! Iets om jaloers op te zijn! Het helpt hem wel om snel beter te worden. Naast een gewone griep is er nu ook een buikgriep die heerst: Renee en Michael hebben die allebei te pakken, maar Elize is ermee begonnen, die is weer beter gelukkig! Donderdag, op haar verjaardag, kwam ook haar eerste tand eindelijk door, de rest zal nu wel snel volgen. Mike en Renee hebben Elize op haar verjaardag meegenomen naar de dierentuin: een succes, ze heeft genoten! 's Avonds is haar verjaardag gevierd bij overgrootopa en overgrootoma v. D. thuis, zodat die niet de vijf trappen op hoefden in Den Haag,waar we vandaag met de rest van de familie en vrienden Elize haar verjaardag hebben gevierd. Al die aandacht en die cadeautjes: geweldig! Ze kan zo lekker uitgebreid lachen, genieten en ' kusjes' uitdelen...een plezier om naar te kijken!
Lieve Auke en Ramona, geniet van de reunie en de geplande wandelingen, maak mooie foto's en schrijf leuke verhalen!
Tot schrijfs, Knuffel van Gerda -
18 Januari 2009 - 23:34
Tilly:
Eigenlijk was ik wat teleurgesteld, ik had een hele reportage verwacht van jullie weerzien. Maar die ene foto zegt eigenlijk wel alles. Prachtig.
En wat prachtige foto van die zonsondergang, wij genieten er van mee.
Jeremy's 1e rijles vond ie hartstikke leuk. Natuurlijk eerst wel wat gespannen, maar dat lijkt me gezond. In alle rust en na 30 min. uitleg mocht ie al naar Nieuwegein rijden..... Woensdagmiddag is de volgende les geboekt, dus hij heeft gelijk de gang er in. Kan ik me binnenkort mooi laten rijden door mijn privé-chauffeur.
Wij kijken weer uit naar jullie volgende belevenissen, maar geniet straks vooral nog even zoveel mogelijk met en van elkaar.
Lieve groet weer van Tilly -
19 Januari 2009 - 07:31
Jan En Gerrie:
Lieve, lieve schatten!
Wat was het weerzien geweldig en wat hebben jullie je tempo aangepast aan het onze! Nu weer even zelf genieten terwijl wij de eerste dagen erop hebben zitten in de huurauto en al heel wat indrukken hebben opgedaan! We genieten en verheugen ons tegelijk op nog een weerzien op 1 februari! Lieve groetjes paM en maM -
20 Januari 2009 - 17:15
Buuf Nr. 13:
Hee R en A, wat leuk dat je nu weer familie om je heen hebt! Tja, jij ook bijna de leeftijd van nu-moet-ik-het-inmiddels-een-beetje-op-een-rijtje-hebben....gefeliciteerd!!Ik word geoon voor de tweede keer 30....Alles goed verder hier, nog een paar weken en we zijn weer praktische buren, gek idee hè! Geniet nog maar even van het feit dat je géén buren hebt, tot gauw! XXX Roos en de mannen -
24 Januari 2009 - 01:18
Jan En Gerrie:
Hoi loieverds,
Terwijl jullie wandelen op het Zuidereiland zitten wij in Napier met 28 graden en hebben het goed! Rotorua, Taupo, Napier...... wat een gebied! We genieten en kijken toch ook uit naar alles wat nog komen gaat! Heel veel liefs en tot 1 februari in Queenstown!
paM en maM
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
