In en uit
Door: Auke
31 Oktober 2011 | Papua Nieuw Guinea, Wewak
Op weg naar het consulaat van PNG vraagt een medepassagier aan mij: wat ga je doen in PNG? Wat is PNG anders dan hier? Nou eh, andere geschiedenis, ander land, ander bestuur, andere gewoontes, bracht ik enigszins vertwijfeld in. Toen ik goed en wel in PNG was, begon ik mij af te vragen wat de overeenkomsten zijn! Indonesië en zijn transmigranten hebben een 24-uurs economie gebracht in Papua. Op ieder tijdstip is alles te krijgen: eten, drinken, accommodatie, internet, vervoer. Het is overal, altijd. In PNG is niks, nooit. De winkels bevatten wat blikvoer, geen verse producten en sluiten om 4 uur doordeweeks en om 12 uur op zaterdag en zijn ’s zondags gesloten. Internet is niet aanwezig in Vanimo en Aitape (in Wewak, waar ik nu ben wel). OV is er niet tussen de steden en je moet met een privaat vehicle, meestal een pickup, wat zien te regelen. Accommodatie is er dan nog wel, maar het eerste hotelletje dat ik naar de prijs vraag, komt met 330 kina (oftewel 110 euro) op de proppen. Oh, maar ik hoef geen bubbelbad hoor, zei ik als (semi) grap bedoeld, maar wat niet zo ontvangen werd. Na heel veel pijn en moeite en met hulp van de directeur van het ziekenhuis, die mij is komen assisteren in mijn zoektocht, kan ik ergens voor 50 euro terecht. Zo Spartaans dat je er in Indonesië geen 5 euro voor zou betalen. Nu is Vanimo ook zo ongeveer de duurste plek, omdat in de buurt door Maleisiërs hout wordt gehakt en die laten hun kina’s hier lustig stromen. Bovendien is de kina gelinkt aan de Australische dollar en ons muntje doet het niet zo goed tegenover die Ozzie dollar.
Vanimo is verder niet boeiend, mijn eigenlijke bestemming is Wewak. Ik dacht dat met de boot te gaan bereiken, maar die gaat eens in de twee weken. Tot mijn verrassing echter, ligt er een weg tussen de twee plaatsen, die niet op een kaart staat. Een PMV is vrij snel geregeld en de reis zal 12 tot 16 uur duren. Na 13 uur stofhappen ben ik er. Althans... halverwege dan, want tijden en afstanden inschatten kunnen ze hier gelukkig net zo goed als in Indonesië. De bestuurder gaat niet alleen die avond niet verder, maar besluit dat hij toch maar niet naar Wewak gaat. Oké, inchecken in een (te duur) motel en de volgende dag verder kijken. Dat is echter een zaterdag en dat blijkt een verkeersarme dag te zijn. Pas zondag om 13 uur stap ik in (of liever op) om nog eens 8 uur later aan te komen in Wewak. Een afstand van hemelsbreed 250 kilometer en wellicht 400 kilometer in 21 uur reistijd, verdeeld over 2,5e etmaal. Misschien was dat ook de reden dat de weg niet op de kaart stond ;-). Het is wel erg mooi onderweg; overal groen, het barst van de neushoornvogels en er komt zelfs een paradijsvogel overvliegen. Als het donker wordt komen er overal vuurvliegjes tevoorschijn. Soms hele wolken, soms een hele zwerm in een boom, die hierdoor door al het geflikker net een kerstboom lijkt.
Het ministerie van buitenlandse zaken geeft voor ieder land reisadviezen. Meestal zijn deze nogal hysterisch en benoemen ze de excessen. In het geval van PNG, echter, betreft het helaas de dagelijkse gang van zaken. Ik voel mij dan ook niet veilig in PNG. Dat het land een stuk avontuurlijker is, vind ik niet erg, maar je onveilig voelen is niet goed. Ik heb dan ook besloten om het land te verlaten. Wellicht had ik het met een paar extra ogen en oren nog een kans willen geven, maar niet in mijn eentje. Ergens is het jammer, want het is een prachtig land, waarvan ik bijna niks gezien heb, met absoluut heel veel aardige mensen. Maar zoals wel vaker verpest een klein deel het voor de rest, helaas.
Maar waar naar toe te gaan? Er zijn wel wat bestemmingen in de buurt waar ik mij op mijn gemak voel. Indonesië, is daar één van, maar ook Australië en natuurlijk Nieuw Zeeland. Na veel wikken en wegen, besluit ik door te reizen naar de Solomon eilanden, omdat ik daar eigenlijk nog steeds een goed gevoel bij heb en ik nog steeds zin heb in avontuur. Morgen vlieg ik van Wewak, via Port Moresby naar Honiara, de hoofdstad van de Solomon eilanden.
Meer verhalen volgen en naar ik hoop positieve. Zo niet dan heb ik altijd nog reserve bestemmingen!
Vanimo is verder niet boeiend, mijn eigenlijke bestemming is Wewak. Ik dacht dat met de boot te gaan bereiken, maar die gaat eens in de twee weken. Tot mijn verrassing echter, ligt er een weg tussen de twee plaatsen, die niet op een kaart staat. Een PMV is vrij snel geregeld en de reis zal 12 tot 16 uur duren. Na 13 uur stofhappen ben ik er. Althans... halverwege dan, want tijden en afstanden inschatten kunnen ze hier gelukkig net zo goed als in Indonesië. De bestuurder gaat niet alleen die avond niet verder, maar besluit dat hij toch maar niet naar Wewak gaat. Oké, inchecken in een (te duur) motel en de volgende dag verder kijken. Dat is echter een zaterdag en dat blijkt een verkeersarme dag te zijn. Pas zondag om 13 uur stap ik in (of liever op) om nog eens 8 uur later aan te komen in Wewak. Een afstand van hemelsbreed 250 kilometer en wellicht 400 kilometer in 21 uur reistijd, verdeeld over 2,5e etmaal. Misschien was dat ook de reden dat de weg niet op de kaart stond ;-). Het is wel erg mooi onderweg; overal groen, het barst van de neushoornvogels en er komt zelfs een paradijsvogel overvliegen. Als het donker wordt komen er overal vuurvliegjes tevoorschijn. Soms hele wolken, soms een hele zwerm in een boom, die hierdoor door al het geflikker net een kerstboom lijkt.
Het ministerie van buitenlandse zaken geeft voor ieder land reisadviezen. Meestal zijn deze nogal hysterisch en benoemen ze de excessen. In het geval van PNG, echter, betreft het helaas de dagelijkse gang van zaken. Ik voel mij dan ook niet veilig in PNG. Dat het land een stuk avontuurlijker is, vind ik niet erg, maar je onveilig voelen is niet goed. Ik heb dan ook besloten om het land te verlaten. Wellicht had ik het met een paar extra ogen en oren nog een kans willen geven, maar niet in mijn eentje. Ergens is het jammer, want het is een prachtig land, waarvan ik bijna niks gezien heb, met absoluut heel veel aardige mensen. Maar zoals wel vaker verpest een klein deel het voor de rest, helaas.
Maar waar naar toe te gaan? Er zijn wel wat bestemmingen in de buurt waar ik mij op mijn gemak voel. Indonesië, is daar één van, maar ook Australië en natuurlijk Nieuw Zeeland. Na veel wikken en wegen, besluit ik door te reizen naar de Solomon eilanden, omdat ik daar eigenlijk nog steeds een goed gevoel bij heb en ik nog steeds zin heb in avontuur. Morgen vlieg ik van Wewak, via Port Moresby naar Honiara, de hoofdstad van de Solomon eilanden.
Meer verhalen volgen en naar ik hoop positieve. Zo niet dan heb ik altijd nog reserve bestemmingen!
-
31 Oktober 2011 - 09:10
Sandra:
Ach, Auk, je kunt in ieder geval zeggen dat je er geweest bent: check! En het levert vast veel mooiere nieuwe bestemmingen op. Alle vrijheid en alle mogelijkheden! Goeie reis naar de Solomon! -
31 Oktober 2011 - 15:08
Ramona:
Dit klinkt misschien betuttelend Auk, maar ik ben trots op je dat je niet koppig hebt doorgeploeterd en doet wat verstandig is: het land verlaten. In elk geval heb je er een glimps opgevangen, zeldzame vogels gespot en een adrenalinerush opgedaan ;)? Nu naar een nieuwe bestemming en ja.. je reservebestemmingen zijn altijd een perfecte oplossing in geval van nood! Liefs en enjoy Solomon! -
31 Oktober 2011 - 19:10
Piet En Joke:
hoi Auke,
Ook al blijf je niet, je hebt er toch wel veel moois gezien, maar je veilig voelen is volgens mij wel belangrijk om volop te kunnen genieten. Nog een goede reis naar Honiara. -
31 Oktober 2011 - 20:24
Gerrie:
Op naar Wewak en dan via Port Moresby naar Honiara, go Auke!!!
Goeie vlucht gewenst en we hopen dat dit een bestemming wordt waar avontuur en gewoon relaxt genieten heel goed samen blijken te gaan! -
31 Oktober 2011 - 21:05
Cees En Ellij B:
Goed van je Auke om daar weg te
gaan. Je veiligheid gaat voor alles.
Wij wensen jou dan ook in Solomon
een geweldige tijd toe. -
01 November 2011 - 14:01
Bianca:
Eerst even gegoogled, maar die eilanden zien eruit als een paradijs. Geniet ervan. -
01 November 2011 - 21:30
Jolien:
Hmm, vreemd maar vooral erg jammer dat een land zo onveilig kan voelen. Fijn dat je nog wat mooie vogels hebt gezien. Op naar nieuwe avonturen in veiliger landen!
liefs Jo -
01 November 2011 - 22:31
Gerda:
Hoi Auke,
Vanwaar dat onveilige gevoel? Ik lees geen acties van mensen die dat veroorzaken of bespaar je ons dit liever? Ik ben wel blij dat je kiest voor je eigen veiligheid hoor, ik zie je graag ongedeerd terug in Nederland! Heb je nog mooie foto's kunnen nemen? Het lijkt me wel lastig in een land te reizen zonder OV, dan ben ik toch weer blij met de NS. Hier in Nederland gaat alles zijn gangetje: veel discussies over Griekenland en de euro, dat zal nog wel even zo blijven. Vanuit ons gezinnetje: Elize is al voor proef naar school geweest en gaat volgende week voor het echie! Nick is al een lekkere dikke baby, die lacht en brabbelt en zich optrekt aan je handen!
Veel plezier op de Solomon eilanden en tot schrijfs!
Knuffel van Gerda -
02 November 2011 - 20:23
Erika:
Hoi Auke,
Solomon is denk ik een goed oord om bij te komen, de mensen zijn er lekker dik en aardig.... In vanuatu zijn de mensen ook aardig...je komt aardig in de buurt nu.
goede reis en geniet van Solomon
-
03 November 2011 - 08:02
Riet Ruckert:
Wat een verhaal! Verstandig om voor veiligheid te kiezen! Ik hoop dat je volgende bestemming aan je verwachtingen beantwoordt. Maar toch ook wel mooie vogels gezien!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
