Speed-date met Jezus
24 Augustus 2012 | Brazilië, Rio de Janeiro
Een nachtelijke serie van 3 vluchten brengt me van Santa Cruz, Bolivia, naar Rio de Janeiro. Na zo’n 36 uur zonder slaap kom ik aan in deze wereldstad, waar de voertaal Portugees is. Na bijna een jaar in de Spaanstalige wereld en met niemand hier die Engels of Spaans spreekt (bizar!), valt het me zwaar en voel ik me net een buitenaards wezen. Ik moet al mijn moed bij elkaar rapen om nog ‘zin’ te vinden de stad te verkennen. Mijn eerste gevoel is: het is genoeg, ik wil naar huis!
Maar een goede nachtrust en een stevig ontbijt later, besef ik me in een befaamde stad te bevinden en nog een paar dagen de kans te hebben daar wat van mee te krijgen. Het lukt me met wat trial & error het bussysteem uit te vogelen, dus het is tijd de stad te verkennen.
Ik verken Santa Teresa en Lapa, prachtige straatkunst/graffiti overal. Natuurlijk de stranden: Copacabana, Ipanema en Lebnon. De setting is spectaculair en de lange stranden vol sportieve mensen (ik vind vooral de beach-voet-volleyballende vrouwen indrukwekkend), afgetrainde vrouwen- en mannenlijven in respectievelijk sexy minuscule bikini’s en beangstigend minuscule speedos.
Eten is zonder meer het beste in de ‘kilo restaurants’, hier schep je selectief op van een uitgebreid buffet en reken je af voor het gewicht aan eten dat er op je bord ligt. Een prachtig systeem en een goede manier om verschillende dingen te proeven.
Inmiddels blijken Spaans en Portugees voldoende op elkaar te lijken om langzaam gesprekken te kunnen voeren: goed luisteren en langzaam praten dan is er voldoende wederzijds begrip.
Eén avond is er een barbecue in de hostel. Behalve lekker ook erg gezellig en hoewel ik normaliter vind dat onkundige gitaarkunsten in hostels verboden moeten worden, volgt er deze avond een spontane uitvoering van Braziliaans/Portugese liederen gezongen door een vrouw met een prachtige stem en begeleid door een kundig gitarist.
Ik mag dan weinig van de taal begrijpen, Braziliaans Portugees is zonder enige twijfel de meest zwoele taal die ik ooit heb gehoord. En waar de Latino-muziek op de rest van het continent tenenkrommend is, is de muziek in Brazilië van een hele andere klasse en is het makkelijk om met een cocktail in de hand en heerlijke avond temperaturen simpelweg even weg te dromen.
Ik bezoek het toch wel 'verplichte' uitzichtpunt Pao de Acucar (sugarloaf), vanwaar de blik op Rio waanzinnig is. En tot slot, op de allerlaatste dag van mijn wereldreis heb ik een speed-date met Jezus.
Ik heb Corcovado bewaard voor het allerlaatste moment, omdat het voelt als het ultieme eindpunt van mijn ‘pelgrims’tocht door Latijns-Amerika.
Het bezoek blijft bij een speed-date. Ik word niet door religieuze inzichten bevangen, de vele toeristen houden me met beide benen op mijn a-religieuze grond. Desondanks is mijn onderonsje met Jezus onvergetelijk: het gevoel een geografisch eindpunt te hebben bereikt, de symboliek van dit wereldberoemde landmark en het moment van bezinning vormen voor mij een perfecte afsluiter van mijn reis.
En nu… ben ik na heel wat landen en wereldsteden bewonderd te hebben terug op het voor mij meest ontspannen plekje in de wereld: Delft.
Na 18 landen, 19 vluchten, 21 grensovergangen, meer dan 75 busritten van > 8 uur, 129 verschillende slaapplekken (nachten in bussen en op luchthavens niet meegerekend) ben ik thuis.
Met heel wat fijne dingen om naar uit te kijken, maar ook heel wat praktische zaken te regelen.
Voorlopig ben ik woonachtig bij mijn ouders, maar ik hoop snel weer een eigen plekje te hebben om te settelen. Mijn oude telefoonnummer is weer in gebruik, mail me even als je het niet hebt ik zet het liever niet publiek op internet.
Voor het moment (ik kies bewust voor een rekbaar begrip) ben ik even uitgereisd, voorlopig dus weer woonachtig en werkachtig in Nederland. Ik ga ervan uit iedereen op korte termijn weer te zien/tegen het lijf te lopen.
Bedankt voor alle support op afstand. Hoewel ook alleen reizen bijna nooit eenzaam is gebleken, zijn het - waar ter wereld ik me ook bevind - de contacten met thuis en alles dat daaromheen hangt, die er echt toe doen!
Veel liefs en tot gauw!!
Maar een goede nachtrust en een stevig ontbijt later, besef ik me in een befaamde stad te bevinden en nog een paar dagen de kans te hebben daar wat van mee te krijgen. Het lukt me met wat trial & error het bussysteem uit te vogelen, dus het is tijd de stad te verkennen.
Ik verken Santa Teresa en Lapa, prachtige straatkunst/graffiti overal. Natuurlijk de stranden: Copacabana, Ipanema en Lebnon. De setting is spectaculair en de lange stranden vol sportieve mensen (ik vind vooral de beach-voet-volleyballende vrouwen indrukwekkend), afgetrainde vrouwen- en mannenlijven in respectievelijk sexy minuscule bikini’s en beangstigend minuscule speedos.
Eten is zonder meer het beste in de ‘kilo restaurants’, hier schep je selectief op van een uitgebreid buffet en reken je af voor het gewicht aan eten dat er op je bord ligt. Een prachtig systeem en een goede manier om verschillende dingen te proeven.
Inmiddels blijken Spaans en Portugees voldoende op elkaar te lijken om langzaam gesprekken te kunnen voeren: goed luisteren en langzaam praten dan is er voldoende wederzijds begrip.
Eén avond is er een barbecue in de hostel. Behalve lekker ook erg gezellig en hoewel ik normaliter vind dat onkundige gitaarkunsten in hostels verboden moeten worden, volgt er deze avond een spontane uitvoering van Braziliaans/Portugese liederen gezongen door een vrouw met een prachtige stem en begeleid door een kundig gitarist.
Ik mag dan weinig van de taal begrijpen, Braziliaans Portugees is zonder enige twijfel de meest zwoele taal die ik ooit heb gehoord. En waar de Latino-muziek op de rest van het continent tenenkrommend is, is de muziek in Brazilië van een hele andere klasse en is het makkelijk om met een cocktail in de hand en heerlijke avond temperaturen simpelweg even weg te dromen.
Ik bezoek het toch wel 'verplichte' uitzichtpunt Pao de Acucar (sugarloaf), vanwaar de blik op Rio waanzinnig is. En tot slot, op de allerlaatste dag van mijn wereldreis heb ik een speed-date met Jezus.
Ik heb Corcovado bewaard voor het allerlaatste moment, omdat het voelt als het ultieme eindpunt van mijn ‘pelgrims’tocht door Latijns-Amerika.
Het bezoek blijft bij een speed-date. Ik word niet door religieuze inzichten bevangen, de vele toeristen houden me met beide benen op mijn a-religieuze grond. Desondanks is mijn onderonsje met Jezus onvergetelijk: het gevoel een geografisch eindpunt te hebben bereikt, de symboliek van dit wereldberoemde landmark en het moment van bezinning vormen voor mij een perfecte afsluiter van mijn reis.
En nu… ben ik na heel wat landen en wereldsteden bewonderd te hebben terug op het voor mij meest ontspannen plekje in de wereld: Delft.
Na 18 landen, 19 vluchten, 21 grensovergangen, meer dan 75 busritten van > 8 uur, 129 verschillende slaapplekken (nachten in bussen en op luchthavens niet meegerekend) ben ik thuis.
Met heel wat fijne dingen om naar uit te kijken, maar ook heel wat praktische zaken te regelen.
Voorlopig ben ik woonachtig bij mijn ouders, maar ik hoop snel weer een eigen plekje te hebben om te settelen. Mijn oude telefoonnummer is weer in gebruik, mail me even als je het niet hebt ik zet het liever niet publiek op internet.
Voor het moment (ik kies bewust voor een rekbaar begrip) ben ik even uitgereisd, voorlopig dus weer woonachtig en werkachtig in Nederland. Ik ga ervan uit iedereen op korte termijn weer te zien/tegen het lijf te lopen.
Bedankt voor alle support op afstand. Hoewel ook alleen reizen bijna nooit eenzaam is gebleken, zijn het - waar ter wereld ik me ook bevind - de contacten met thuis en alles dat daaromheen hangt, die er echt toe doen!
Veel liefs en tot gauw!!
-
25 Augustus 2012 - 13:51
Peter:
Welkom thuis! -
26 Augustus 2012 - 16:22
Gerda:
Lieve Ramona,
Fijn dat je weer heelhuids thuis bent! Ik wilde nog kijken op Westerpop of je daar was, maar de zaterdag was vol met voorbereidingen voor SP-BBQ bij ons thuis, verjaardag Jet en concert in Utrecht. Dat klinkt allemaal misschien simpel in jouw oren na zoveel reiservaring, maar voor mij was het nodig en druk. Ik hoop je weer snel te zien!
Knuffel van Gerda -
26 Augustus 2012 - 16:22
Gerda:
Lieve Ramona,
Fijn dat je weer heelhuids thuis bent! Ik wilde nog kijken op Westerpop of je daar was, maar de zaterdag was vol met voorbereidingen voor SP-BBQ bij ons thuis, verjaardag Jet en concert in Utrecht. Dat klinkt allemaal misschien simpel in jouw oren na zoveel reiservaring, maar voor mij was het nodig en druk. Ik hoop je weer snel te zien!
Knuffel van Gerda -
27 Augustus 2012 - 22:51
Gerrie:
Wat een mooie afsluiting van een hele intensieve reis. Je bent zowel figuurlijk als letterlijk over bergen en door dalen gegaan,. Ik weet zeker dat je er wijzer en rijker van geworden bent en dat er heel veel momenten zullen zijn die je later in je leven zullen helpen om te kunnen relativeren. Nu nog even genieten van de laatste vrije dagen voordat je weer aan nieuwe uitdagingen op je werk begint!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
