Tana Toraja
Door: Auke
05 September 2011 | Indonesië, Rantepao
In Makale heb ik mij 2 dagen laten rondleiden door mijn gastvrouw Elisabeth. Zij heeft mij eerst meegenomen naar een bruiloft. Daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen. Maar om heel eerlijk te zijn was de ceremonie wel mooi met mooie kostuums en dans, maar toen dat voorbij was, werd er een woordje gesproken, er werd gezongen en het buffet werd geopend. Denk niet dat Nederlanders aan een buffet erg zijn, want Indonesiërs kunnen er ook wat van. Binnen 10 minuten was het buffet volledig geplunderd en kon ik nog net wat rijst bij elkaar schrapen. Op zich niet zo erg, maar vervolgens haastte iedereen zich voor de gelukwensen en ging huiswaarts, terwijl ik mij net had laten vertellen dat het feest 3 dagen ging duren. Ook van de broer van de bruidegom, Dedy, kreeg ik niet helemaal helder waar iedereen naar toe ging en hoe de rest van het feest er uit zou gaan zien.
De dag daarop ben ik op ‘toernee’ geweest met Elisabeth, langs haar ouderlijke huizen, o.a. Als ik het goed begreep waren haar ouders van adel en bezaten veel land; moeder in het westen van Toraja en vader in het oosten. Een lang, gelukkig en vruchtbaar huwelijk kon dan ook niet uitblijven ;-). Tana Toraja is een streek die bekend staat om veel dingen: traditionele huizen (Tongkonan) met karakteristiek daken en dito rijstsilo’s, uitgebreide huwelijks- en overlijdensceremonies, houtsnijwerk, stierenvechten en ongetwijfeld ben ik nog wat vergeten. En dat alles in een groen berglandschap met rijstvelden (vaak in terrassen), koffieplantages, bananen, etc. Met Elisabeth als gids krijg ik hiervan al veel te zien en te horen, maar na twee dagen begint het ook te kriebelen om zelf iets te doen. Dat wil m.n. zeggen in mijn eigen tempo (keer of 30 sneller dan Indonesiërs) en op mijn eigen manier (lopend i.p.v. met auto). Ik check dan ook in een guesthouse in Rantepao en ding 25% af van de prijs, wat mij wel de televisie op de kamer kost, want die wordt er uit gehaald. Was ik net van plan de hele dag televisie te kijken!! Zo wandel ik dus twee dagen door het prachtige landschap en zie ik ook eindelijk wat van de natuur, m.n. vlinders, sommige zo groot als zwaluwen! Dat op eigen houtje rondreizen levert wel leuke tafereeltjes op, die voor Azië gangers ongetwijfeld bekend in de oren klinkt. Zo is de bushalte (nou ja, halte? In niets is op te maken dat hier een halte is) op de markt. En die markt is druk. Het verkeer loopt dan ook muurvast, met als gevolg een toeterconcert van jewelste en daar door heen verkeersregelaars met fluitjes die de boel wel even gaan regelen: als jullie allemaal niet door rijden naar links, dan kunnen zij ook niet doorrijden naar rechts. Ik bazuin maar rond waar ik naar toe wil en op een gegeven gaat er een MPV/Jeep achtig apparaat naar mijn bestemming. Ik ga op de achterbank zitten, maar zit al met mijn hoofd klem tegen het dak. Of ik even van de bank wil, dan kan er nog een zak rijst onder. Dat kan, alleen kan de bank niet helemaal meer naar beneden, dus zit ik nog meer klem. Als ik helemaal schuin ga zitten is het net te doen, maar dan kan er niemand meer bij op de achterbank. Uiteindelijk komen er nog twee mensen bij op de achterbank en krijg ik ook nog een tree eieren in mijn handen gedrukt. Gelukkig ben ik flexibel en heb ik geen slechte rug en gelukkig zijn de wegen goed en is het niet warm. Oh nee, ik zat in Indonesië... Goed, een uur later en 25 kilometer verder reken ik dan ook het schokkende bedrag af van 80 cent.
Tenslotte begin ik ook zo langzamerhand de ‘toeter’taal te leren. Eén keer kort toeteren betekent: wil je meerijden, gebezigd door legale en illegale vervoerders. Twee keer kort toeteren betekent ik ga/ben je aan het inhalen. Al het andere zouden wij in Nederland het grote licht en/of de toeter voor gebruiken.
Op één van mijn wandeltochten kom ik langs een stierengevecht. De buffels worden gek gemaakt door een stel hysterisch krijsende mensen en vervolgens tegenover elkaar gezet. Niet een hele spectaculaire aangelegenheid, totdat één van de verslagen stieren op de vlucht slaat en achterna gezeten wordt door de overwinnaar. Les één bij stierengevechten: kijk vooraf waar de nooduitgang is, had ik nog niet gevolgd, dus als het tweetal over de weg komt aanstormen, is mijn uitweg een greppel van 3 meter diep. Besmeurd met modder, maar ongedeerd vervolg ik mijn weg.
Voor morgen heb ik een buskaartje naar Tentena gekocht dat aan een groot meer met lekkere vis ligt. Maar belangrijker: er is daar een nationaal park in de buurt, dat ik graag met een gids zou willen bezoeken. Terplekke maar eens kijken, of ik dat geregeld kan krijgen.
Wifi moet hier zo ongeveer nog uitgevonden worden, maar er zijn wel heel veel internetcafes. Op de 'ouderwetse' manier kan ik dus makkelijk op het internet komen. Ben benieuwd of dat zo blijft!
Voor nu (nieuwe) foto’s op: http://www.facebook.com/media/set/?set=a.2250084966902.132979.1091566605&l=8dd9b82cc3
De dag daarop ben ik op ‘toernee’ geweest met Elisabeth, langs haar ouderlijke huizen, o.a. Als ik het goed begreep waren haar ouders van adel en bezaten veel land; moeder in het westen van Toraja en vader in het oosten. Een lang, gelukkig en vruchtbaar huwelijk kon dan ook niet uitblijven ;-). Tana Toraja is een streek die bekend staat om veel dingen: traditionele huizen (Tongkonan) met karakteristiek daken en dito rijstsilo’s, uitgebreide huwelijks- en overlijdensceremonies, houtsnijwerk, stierenvechten en ongetwijfeld ben ik nog wat vergeten. En dat alles in een groen berglandschap met rijstvelden (vaak in terrassen), koffieplantages, bananen, etc. Met Elisabeth als gids krijg ik hiervan al veel te zien en te horen, maar na twee dagen begint het ook te kriebelen om zelf iets te doen. Dat wil m.n. zeggen in mijn eigen tempo (keer of 30 sneller dan Indonesiërs) en op mijn eigen manier (lopend i.p.v. met auto). Ik check dan ook in een guesthouse in Rantepao en ding 25% af van de prijs, wat mij wel de televisie op de kamer kost, want die wordt er uit gehaald. Was ik net van plan de hele dag televisie te kijken!! Zo wandel ik dus twee dagen door het prachtige landschap en zie ik ook eindelijk wat van de natuur, m.n. vlinders, sommige zo groot als zwaluwen! Dat op eigen houtje rondreizen levert wel leuke tafereeltjes op, die voor Azië gangers ongetwijfeld bekend in de oren klinkt. Zo is de bushalte (nou ja, halte? In niets is op te maken dat hier een halte is) op de markt. En die markt is druk. Het verkeer loopt dan ook muurvast, met als gevolg een toeterconcert van jewelste en daar door heen verkeersregelaars met fluitjes die de boel wel even gaan regelen: als jullie allemaal niet door rijden naar links, dan kunnen zij ook niet doorrijden naar rechts. Ik bazuin maar rond waar ik naar toe wil en op een gegeven gaat er een MPV/Jeep achtig apparaat naar mijn bestemming. Ik ga op de achterbank zitten, maar zit al met mijn hoofd klem tegen het dak. Of ik even van de bank wil, dan kan er nog een zak rijst onder. Dat kan, alleen kan de bank niet helemaal meer naar beneden, dus zit ik nog meer klem. Als ik helemaal schuin ga zitten is het net te doen, maar dan kan er niemand meer bij op de achterbank. Uiteindelijk komen er nog twee mensen bij op de achterbank en krijg ik ook nog een tree eieren in mijn handen gedrukt. Gelukkig ben ik flexibel en heb ik geen slechte rug en gelukkig zijn de wegen goed en is het niet warm. Oh nee, ik zat in Indonesië... Goed, een uur later en 25 kilometer verder reken ik dan ook het schokkende bedrag af van 80 cent.
Tenslotte begin ik ook zo langzamerhand de ‘toeter’taal te leren. Eén keer kort toeteren betekent: wil je meerijden, gebezigd door legale en illegale vervoerders. Twee keer kort toeteren betekent ik ga/ben je aan het inhalen. Al het andere zouden wij in Nederland het grote licht en/of de toeter voor gebruiken.
Op één van mijn wandeltochten kom ik langs een stierengevecht. De buffels worden gek gemaakt door een stel hysterisch krijsende mensen en vervolgens tegenover elkaar gezet. Niet een hele spectaculaire aangelegenheid, totdat één van de verslagen stieren op de vlucht slaat en achterna gezeten wordt door de overwinnaar. Les één bij stierengevechten: kijk vooraf waar de nooduitgang is, had ik nog niet gevolgd, dus als het tweetal over de weg komt aanstormen, is mijn uitweg een greppel van 3 meter diep. Besmeurd met modder, maar ongedeerd vervolg ik mijn weg.
Voor morgen heb ik een buskaartje naar Tentena gekocht dat aan een groot meer met lekkere vis ligt. Maar belangrijker: er is daar een nationaal park in de buurt, dat ik graag met een gids zou willen bezoeken. Terplekke maar eens kijken, of ik dat geregeld kan krijgen.
Wifi moet hier zo ongeveer nog uitgevonden worden, maar er zijn wel heel veel internetcafes. Op de 'ouderwetse' manier kan ik dus makkelijk op het internet komen. Ben benieuwd of dat zo blijft!
Voor nu (nieuwe) foto’s op: http://www.facebook.com/media/set/?set=a.2250084966902.132979.1091566605&l=8dd9b82cc3
-
05 September 2011 - 14:22
Piet En Joke :
Hoi Auke,
Wat heb je in korte tijd alweer veel beleefd. Fijn dat je overal zo gastvrij wordt onthaald.
Een heel goede reis gewenst!
Leuk om ook jouw verslagen te lezen.
Groetjes, Piet en Joke -
05 September 2011 - 14:25
Marc:
Hey!
Leuke verhalen. En dat je alles sneller doet dan anderen, kunnen wij in Nederland ook beamen hoor!
Veel plezier in het nationaal park. -
05 September 2011 - 15:11
Jan M:
Hoi Auke,
Geweldig zoveel als je nu al hebt beleefd. Uiteraard kan het allemaal 300% sneller maar je tempo wordt vanzelf pana pana als je r lang genoeg bent. En wat de stieren betreft Hati Hati is ook verstandig.
Groet
Jan -
05 September 2011 - 15:36
Jolien:
Klinkt weer goed... probeer je in één week een wereldreis te maken, wat een indrukken allemaal, erg leuk! -
05 September 2011 - 16:16
Gerrie:
Wat een belevenissen! Ik heb je foto's op Facebook bekeken en kom tot de conslusie dat ik er twee mis: Auke in een greppel.... en Auke uit de greppel! :-) De foto's bewijzen wel dat je er heel dicht bij hebt gestaan!
En als je voor 80 cent 25 kilometer vervoerd wordt, dan kun je ook niet veel meer verwachten dan de rit die jij beschrijft. Mooie herinnering voor later! -
05 September 2011 - 17:30
Tilly:
Ik lig hier in een deuk als ik lees dat jij in de greppel hebt gelegen :-)
Ik reken er wel op dat die foto's nog gaan komen hoor!
Geweldig man, wat je allemaal al beleefd hebt. Dat belooft nog wat.
Vol plezier lees ik je belevenissen en kijk nu al uit naar het volgende verhaal.
Enjoy en grzz van Tilly -
05 September 2011 - 19:06
Gerda:
Hoi Auke,
Wat is dat toch dat mensen het spannend vinden om naar dierengeweld te kijken? Maar een greppel is beter dan zo'n stier lijfelijk tegen komen! Gisteren schreef ik dat muggen door kleren kunnen steken, gisteren was ik bij de Papaver en daar was een tentoonstelling waar oa iets stond over stekende insecten. Ik had het mis: muggen zijn niet in staat om door kleren heen te steken. Je had dus gelijk met je lange mouwen!
Veel plezier en tot schrijfs! Groetjes, Gerda -
05 September 2011 - 19:11
Carola:
Ha Auke,
Super leuk om je verhalen te lezen, geniet van alle mooi belevenissen!
groetjes, Carola -
05 September 2011 - 19:14
Gerda:
Hoi Auke,
Nog even een keer: ik krijg van Ramona geen berichten, weet jij hoe ik dat moet doen?
Groetjes, Gerda -
05 September 2011 - 20:36
Nicole:
Hoi Auke,
Nou, nou, wat een avonturen allemaal!
Geweldig om te lezen en ik ben ook al hard aan het lachen, vooral dat jij in de greppel ligt en ik heb van de week in onze vijver gelegen. Ja, echt waar, zo op de kop er in. Maar ja, dan moet er geen steen los liggen en dan moet je ook mar geen kikkers redden die Jacob (zwarte kat) vangt!
Ga zo door met de leuke verslagen en ik ga je nu prive mailen over Tasman.
Groetjes Nicole -
06 September 2011 - 08:51
Riet Ruckert:
Wat een ervaring zeg, om je toevlucht te moeten zoeken in een moddersloot!
Mooi om het verhaal te lezen! Riet
-
11 September 2011 - 09:52
Karin Kaiser:
Hoi Auke, ontzettend leuk om jouw verhalen te lezen! Jouw stijl van schrijven spreekt mij erg aan.
Ik ben een echte sofa reiziger, dus gek op dit soort reisverhalen zeker als ze mij wat meer over het leven van de "gewone' mens en de natuur daar vertellen, als ik maar lekker hier kan blijven ;)
Heel veel reisplezier en pas goed op jezelf -
12 September 2011 - 04:29
Esther En Lars:
Hey Big Boss John!
Goed aangekomen in Ampana??
Het was een mooi tripje in Loere Lindu (jaja bekend van de Ikea Rotan stoelen)!
Veel plezier op de Togeans en met de rest van je reis!
Tot ergens in NL ergens in 2012 ofzo... rrrrrrrrrraaaaaaaaaaaarrrrrrrrrrr.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
