Exit BA
Door: Ramona
09 Februari 2008 | Argentinië, Buenos Aires
We maken de week in Buenos Aires vol met nog veel intensieve uurtjes ploeteren op het Spaans, waar we duidelijk vorderingen in maken al blijven we wanneer de mensen snel praten het gevoel hebben dat het net zo goed Laotiaans zou kunnen zijn dat ze spreken.
In de middagen bezoeken we nog Recoleta (de rijke wijk van Buenos Aires, met het welbekende kerkhof), La Boca (een kleurrijke wijk en DE wijk van Maradonna) en we aanschouwen de Dwaze Moeders (las Madres de Plaza de Mayo), die al sinds ongeveer 1980 op het plein demonstreren vanwege hun mannen/zonen die onder de terreur van de Junta verdwenen zijn en nooit meer terug gezien. De reden van hun verlies is nooit door de staat erkend.
De moeders zijn inmiddels allemaal stokoud en toch doen ze nog elke week op donderdagmiddag trouw hun rondes over het plein.
Het grijpt ons erg aan de vrouwtjes te zien schuifelen en te bedenken wat de achtergrond van deze activiteit is.
Wat ons ook aangrijpt is de vele zwervers in de stad. Jonge kinderen die vervuild zijn en in metrostations slapen. Mensen van onze leeftijd die zich in leven houden door bruikbare spullen uit het afval van anderen te verzamelen. Je ziet ze op elke straathoek.
Ze worden door de bevolking geaccepteerd, maar.. is er ook iets van hulp?
Bestaat er in Argentinie iets als een Leger des Heils? Is er leerplicht? Wordt er kleding ingezameld?
Ons Spaans is natuurlijk nog verre van goed genoeg om antwoorden op deze vragen te krijgen, dus vooralsnog speuren we naar een Argentijn die meer Engels spreekt dan wij Spaans (maar die zijn vrij dun gezaaid).
Een andere shock (maar dan in positieve zin) is de maat van de biefstuk die we woensdagavond voor pak ´m beet 7 euro op ons bord krijgen. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ie zo dik is als een Harry Potter boek!
Na tot slot donderdag nog een nacht vol terreur in de hostel in San Telmo te hebben meegemaakt (de Welshman in het bed onder mij gedraagt zich tamelijk eng richting mij - staat midden in de nacht aan mijn bed te schudden en roept ´put your bloody clothes on!´ - ik ben er redelijk van overtuigd dat hij psychotisch is), zijn we er vrijdag na een slapeloze nacht volledig klaar voor om de stad te verlaten.
In de afgelopen week hebben we bijna alle wijken van het centrum van BA gezien. Dat is ongeveer de oppervlakte van heel Amsterdam, maar slechts een ´snipper´ van deze stad. We hebben vele kilometers gelopen, honderden gaten in stoepen getrotseerd zonder onze enkels te breken, ons zweet gedeeld met vele porteños in de bloedhete metro´s, alle zintuigen -soms gewild, soms ongewild- gevoed met een overload aan prikkels.
BA zit inmiddels letterlijk en figuurlijk in elke vezel van ons lijf en we hebben een week gehad die we nooit hadden willen missen.
Toch staat voor ons weer als een paal boven water dat we geen stadsmensen zijn.
Blij met de voortzetting van onze reis begeven we ons vrijdag naar het busstation Retiro. Daar moeten we onze weg zien te vinden tussen duizenden andere bussen (er zijn 60 perrons aan de ene kant van het station en er stoppen er ook nog heel veel aan de andere kant). Gelukkig hebben we goed uitgepuzzeld vanwaar de onze vertrekt.
Door technische problemen die we niet begrijpen (tsja.. dat vliegensvlugge onverstaanbare accent he?) komt de bus niet op de juiste tijd op het perron aan.
Uiteindelijk blijkt de bus aan de andere kant van het gigantische station te staan, tussen heeel veel andere bussen en de chauffeur is net weggelopen met een groep mensen. We weten slechts globaal waarheen.
Dat wordt dus weer in de bloehdete mensenmassa rennen met al onze bagage (echt leuk, vakantie! ;D) en bij elke bus vragen of men ons kan helpen. Gelukkig zijn met name de mannen ware caballero´s (gentlemen) en als we de moed al bijna hebben opgegeven vinden we op het nippertje nog onze bus.
20 uur rijden, in een superluxe bus. Even rust voor lijf en leden, maar ook even genieten van relatieve stilte.
Als we Puerto Madryn in rijden, zijn we weer redelijk bijgekomen en genieten we direct van het feit dat hier veel minder mensen zijn, het zonnetje straalt, de stranden aantrekkelijk en de hostel zoveel schoner dan alles wat we de afgelopen week hebben gezien.
Morgen gaan we eerst een dagje relaxen en in handen-en-voeten-Spaans en Engels is het ons gelukt om voor maandag een auto te huren, zodat we het schiereiland (Peninsula Valdés), waaraan Puerto Madryn ligt, te gaan bekijken.
Tot zover!
PS:
- Bedankt allemaal voor de gezellige berichtjes terug! Dat maakt dat we wel ver zijn, maar ons verre van alleen voelen!
- Grace, hihi.. je geeft me een goed excuus om mijn ogen de kost te geven. In het algemeen zijn de Argentijnse mannen niet lelijk (de vrouwen echter ook niet.. zucht..) en sommigen lijken me wel ´jouw types´. Er lopen echt knappe exemplaren rond en in het algemeen gedraagt het mannelijk volk zich galant.
In mijn Spaanse les heb ik geleerd over ´piropo´s´, dingen die de mannen op straat naar vrouwen roepen.
Hier is het niet zoals in Delfshaven. Niks: ´lekkere kont heb je!´, maar: ´¡vaya por la sombra bombón, que se dorrite! (ga snel in de schaduw chocholaatje, anders smelt je!).
- Peter, cool dat de beurs zo´n succes was! Nu maar wachten tot de sponsors aan jullie voeten liggen!
- Ingrid: 1e tip qua eten - we aten ergens zelfgemaakte patat (schil er nog om) met daaroverheen gesprenkeld limoensap en oregano. Erg lekker, zeker op een warme zomerdag!
- Ralph, qué tal? Zijn de tickets al definitief?
- Mark, jeetje.. misschien heb ik echt teveel gezopen in Gerlos. Ik heb er zelf ontzettend van genoten! Maar bedankt voor je gezellige relaas en als ik jouw Gerlos recensie zo lees, klinkt het allemaal inderdaad niet top.
Was de sneeuw wel goed? En ging het skien lekker?
In de middagen bezoeken we nog Recoleta (de rijke wijk van Buenos Aires, met het welbekende kerkhof), La Boca (een kleurrijke wijk en DE wijk van Maradonna) en we aanschouwen de Dwaze Moeders (las Madres de Plaza de Mayo), die al sinds ongeveer 1980 op het plein demonstreren vanwege hun mannen/zonen die onder de terreur van de Junta verdwenen zijn en nooit meer terug gezien. De reden van hun verlies is nooit door de staat erkend.
De moeders zijn inmiddels allemaal stokoud en toch doen ze nog elke week op donderdagmiddag trouw hun rondes over het plein.
Het grijpt ons erg aan de vrouwtjes te zien schuifelen en te bedenken wat de achtergrond van deze activiteit is.
Wat ons ook aangrijpt is de vele zwervers in de stad. Jonge kinderen die vervuild zijn en in metrostations slapen. Mensen van onze leeftijd die zich in leven houden door bruikbare spullen uit het afval van anderen te verzamelen. Je ziet ze op elke straathoek.
Ze worden door de bevolking geaccepteerd, maar.. is er ook iets van hulp?
Bestaat er in Argentinie iets als een Leger des Heils? Is er leerplicht? Wordt er kleding ingezameld?
Ons Spaans is natuurlijk nog verre van goed genoeg om antwoorden op deze vragen te krijgen, dus vooralsnog speuren we naar een Argentijn die meer Engels spreekt dan wij Spaans (maar die zijn vrij dun gezaaid).
Een andere shock (maar dan in positieve zin) is de maat van de biefstuk die we woensdagavond voor pak ´m beet 7 euro op ons bord krijgen. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ie zo dik is als een Harry Potter boek!
Na tot slot donderdag nog een nacht vol terreur in de hostel in San Telmo te hebben meegemaakt (de Welshman in het bed onder mij gedraagt zich tamelijk eng richting mij - staat midden in de nacht aan mijn bed te schudden en roept ´put your bloody clothes on!´ - ik ben er redelijk van overtuigd dat hij psychotisch is), zijn we er vrijdag na een slapeloze nacht volledig klaar voor om de stad te verlaten.
In de afgelopen week hebben we bijna alle wijken van het centrum van BA gezien. Dat is ongeveer de oppervlakte van heel Amsterdam, maar slechts een ´snipper´ van deze stad. We hebben vele kilometers gelopen, honderden gaten in stoepen getrotseerd zonder onze enkels te breken, ons zweet gedeeld met vele porteños in de bloedhete metro´s, alle zintuigen -soms gewild, soms ongewild- gevoed met een overload aan prikkels.
BA zit inmiddels letterlijk en figuurlijk in elke vezel van ons lijf en we hebben een week gehad die we nooit hadden willen missen.
Toch staat voor ons weer als een paal boven water dat we geen stadsmensen zijn.
Blij met de voortzetting van onze reis begeven we ons vrijdag naar het busstation Retiro. Daar moeten we onze weg zien te vinden tussen duizenden andere bussen (er zijn 60 perrons aan de ene kant van het station en er stoppen er ook nog heel veel aan de andere kant). Gelukkig hebben we goed uitgepuzzeld vanwaar de onze vertrekt.
Door technische problemen die we niet begrijpen (tsja.. dat vliegensvlugge onverstaanbare accent he?) komt de bus niet op de juiste tijd op het perron aan.
Uiteindelijk blijkt de bus aan de andere kant van het gigantische station te staan, tussen heeel veel andere bussen en de chauffeur is net weggelopen met een groep mensen. We weten slechts globaal waarheen.
Dat wordt dus weer in de bloehdete mensenmassa rennen met al onze bagage (echt leuk, vakantie! ;D) en bij elke bus vragen of men ons kan helpen. Gelukkig zijn met name de mannen ware caballero´s (gentlemen) en als we de moed al bijna hebben opgegeven vinden we op het nippertje nog onze bus.
20 uur rijden, in een superluxe bus. Even rust voor lijf en leden, maar ook even genieten van relatieve stilte.
Als we Puerto Madryn in rijden, zijn we weer redelijk bijgekomen en genieten we direct van het feit dat hier veel minder mensen zijn, het zonnetje straalt, de stranden aantrekkelijk en de hostel zoveel schoner dan alles wat we de afgelopen week hebben gezien.
Morgen gaan we eerst een dagje relaxen en in handen-en-voeten-Spaans en Engels is het ons gelukt om voor maandag een auto te huren, zodat we het schiereiland (Peninsula Valdés), waaraan Puerto Madryn ligt, te gaan bekijken.
Tot zover!
PS:
- Bedankt allemaal voor de gezellige berichtjes terug! Dat maakt dat we wel ver zijn, maar ons verre van alleen voelen!
- Grace, hihi.. je geeft me een goed excuus om mijn ogen de kost te geven. In het algemeen zijn de Argentijnse mannen niet lelijk (de vrouwen echter ook niet.. zucht..) en sommigen lijken me wel ´jouw types´. Er lopen echt knappe exemplaren rond en in het algemeen gedraagt het mannelijk volk zich galant.
In mijn Spaanse les heb ik geleerd over ´piropo´s´, dingen die de mannen op straat naar vrouwen roepen.
Hier is het niet zoals in Delfshaven. Niks: ´lekkere kont heb je!´, maar: ´¡vaya por la sombra bombón, que se dorrite! (ga snel in de schaduw chocholaatje, anders smelt je!).
- Peter, cool dat de beurs zo´n succes was! Nu maar wachten tot de sponsors aan jullie voeten liggen!
- Ingrid: 1e tip qua eten - we aten ergens zelfgemaakte patat (schil er nog om) met daaroverheen gesprenkeld limoensap en oregano. Erg lekker, zeker op een warme zomerdag!
- Ralph, qué tal? Zijn de tickets al definitief?
- Mark, jeetje.. misschien heb ik echt teveel gezopen in Gerlos. Ik heb er zelf ontzettend van genoten! Maar bedankt voor je gezellige relaas en als ik jouw Gerlos recensie zo lees, klinkt het allemaal inderdaad niet top.
Was de sneeuw wel goed? En ging het skien lekker?
-
09 Februari 2008 - 23:39
Gerda:
Hoi Auke en Ramona,
Indrukwekkende stad, zo groot, zoveel inwoners! Zoveel vragen en zoveel dingen die je moet laten liggen omdat je er niets aan kunt doen. Zijn jullie nu ook daadwerkelijk naar die andere wijk gegaan?
Nu lekker de natuur in! Hebben jullie al nieuwe foto's?
Hier gaat alles zijn gangetje: morgen vieren we de verjaardagen van Lenny (met een bijdrage aan het cadeau van jullie) en Bart en volgende week de verjaardag van Tjeerd (wordt ook 50) en Diede. Elize is over gegaan op flesvoeding, dit gaat gepaard met veel huilen: ze moet wennen aan de voeding. Verder is het een schatje, het is een lekkere knuffelbaby.
Knuffel van Gerda
-
10 Februari 2008 - 01:38
Tilly:
Net terug van een gezellige 50-jaar surprise-party van Hans in Houten, maar midden in de nacht toch nog even gecheckt of er alweer mail van jullie was. Bingo!
Te gek wat jullie allemaal meemaken nu al in 1 week tijd..... 't is wel te hopen dat niet iedere overstap met zoveel haast en stress moet gaan zeg. Maar het is jullie ook dit keer mooi weer gelukt.
Na al het drukke stadse nu lekker gaan genieten van de natuur en de ruimte.
Ik was eerst zo jaloers op jullie zon, maar wij hebben vandaag zowaar een sporadisch zonnige dag meegemaakt. Héérlijk voor deze tijd van het jaar. Ik heb er gelijk van geprofiteerd en mijn tuintje lacht me weer toe, zo blij als ie is dat ie weer netjes is.
Enjoy-enjoy.... dat lukt jullie goed zo blijkt wel uit de verhalen, dus nog meer enjoy-enjoy-enjoy. Liefs van Tilly -
10 Februari 2008 - 02:45
Ome Joop & Tante The:
H I Ramona & auke
Wat zijn jullie een stel scharrelaars zeg
Maar jullie redden je eigen wel hoor geef niet waar.Have lots of fun he.
wij kijken al uit naar de volgende berichten, nog 3 weekjes en we zijn in Holland, wat ook weer leuk zal zijn
un thil than he veel plezier ome Joop -
10 Februari 2008 - 09:15
Peks:
Hi Moon,
Na het zien van de film Hostel, en jouw relaas hier trek ik de conclusie dat Hostels dus echt levensgevaarlijk zijn :-)
Goed om te lezen dat jullie zo genieten van alles!
Hug Peks -
10 Februari 2008 - 09:30
Larissa:
Altijd heerlijk jullie stukjes lezen en bedankt voor het lieve kaartje.
Met mij alles goed en ga zo voor t eerst in 2008 beachen :-)
Veel plezier in de natuur en niet te bruin worden
Liefs Larissa
-
10 Februari 2008 - 10:38
Monica:
Hoi Ramona en Auke,
Leuk om jullie verhalen te lezen en merk dat jullie vollop genieten.
Gister op de party van Hans met je moeder zitten kwekken, en vroeg haar of jullie een site hebben nou ze zou de link sturen. Nou Gerrie ik ben je voor even Google en hopsa gevonden.
Veel reisplezier en u word gevolgd.
Groetjes, Monica en Ries
-
10 Februari 2008 - 12:02
Hans En Thea:
Hoi Ramona &Auke,
Leuk om jullie verhalen te lezen,en dat jullie het reuze naar jullie zin hebben.Gister het verjaardagsfeestje van Hans geviert was erg gezellig.We kijken uit naar jullie volgende berichten.Heel veel lieve groetjes van Hans en Thea. -
10 Februari 2008 - 12:33
Jan:
Hoi lieverds,
Ik ben super blij dat jullie het zo naar je zin hebben. Nu maar heel veel genieten van de natuur en de leuke mensen die jullie ontmoeten. Kijk al weer uit naar de verslagen. Vanmorgen Oma Middelkoop gesprokenen die is reuze blij met alle toegezonden reisverslagen en zegt dat ze in gedachten met jullie mee reist.
Hoor snel weer van jullie,
Dikke knuffel
Jan -
10 Februari 2008 - 17:08
Wendy:
Ramoon, ik ben er nog hoor! Onverwacht een paar dagen in Istanbul geweest, voetballer heeft zijn arm gebroken en ik heb de zuster uitgehangen ;-) Ben net binnen en mail je morgen of overmorgen uitgebreid. Verhalen klinken heerlijk... een week moet vast een maand lijken. Liefs, ook voor Auk -
11 Februari 2008 - 07:26
Alie:
Hoi Auke,
het is nog maar zo kort geleden dat we hier op de afdeling afscheid namen en nu heb je al zoveel meegemaakt en enorm veel indrukken opgedaan ongelooflijk,ik geniet van jullie verhalen.
tot gauw en de groetjes aan ramona.
groetjes van alie -
11 Februari 2008 - 11:50
Marije:
Hallo oompje en tantetje!!
Echt super leuk dat jullie steeds tussen door de tijd vinden om ons te laten weten wat jullie allemaal mee maken!!
Net als alle anderen geniet ook ik met volle teugen van al jullie avonturen!
En hoop dat jullie snel wat foto's plaatsen kan niet wachten om te zien wat jullie allemaal zien!
Geniet van alles wat op jullie afkomt en hoop snel weer het volgende verslag te kunnen lezen!
Liefs Walter en Marije.. -
11 Februari 2008 - 13:21
Bianca:
Het laatste nieuws uit Zwijndrecht:
We krijgen een dochter!!! Kom je nog leuke meisjesnamen tegen, we houden ons aanbevolen. Waar zijn jullie half juni eigenlijk? -
11 Februari 2008 - 21:46
Heika:
Hoi reizigers!
Niet teveel diagnoses stellen he Moon, je bent nu echt vrij hoor!! Superleuk om te lezen wat jullie allemaal doen, keep on writing. Mart's ouders lezen ook al mee! Veel plezier,
Heika -
12 Februari 2008 - 17:42
Mars+Jon En Wout:
Wat een avonturen, echt geweldig. De foto's vind ik ook erg mooi.
Een lichte vorm van jaloezie (in positieve zin natuurlijk) steekt toch wel de kop op, echt top dat jullie doen wat jullie willen. Hebben jullie verdient. Schrijven kun je nog steeds.
Heel veel plezier verder en tot leezse.
grtz,
M+M en W -
12 Februari 2008 - 19:51
Gerrie:
Wij hebben zojuist de foto's bekeken. Geen gek begin! Kijkend naar de eerste foto begrijpen we dat de kaart die wij vandaag hebben ontvangen een plaatje van jullie hostel in BA is.
Lieve groetjes,
pa en ma -
18 Februari 2008 - 19:23
Buuf Nr 13:
Ach ja, zit net voor de pc en reageer weer ff op jullie bericht. Indrukweekend zeg, dat BA. En dan die dwaze moeders. Een van mijn favoriete nrs (They dance alone, Sting) gaat daarover. En wat vreselijk eng, zo'n debiel aan je bed!! Gelukkig reis je met je grote, sterke echtgenoot aan je zij...kus Roosje
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
