Lange reizen, weinig echte hoogtepunten
Door: Auke
16 September 2011 | Indonesië, Kotamobagu
Na een duizelingwekkende busrit van 13 uur aangekomen in Tentena. De gastvrouw (Doris) uit bed gebeld en gelukkig is er een slaapplaats. De volgende ochtend wil ik eigenlijk niks, want mijn maag voelt na die busrit nog steeds niet top. Echter ik wordt voorgesteld aan een Nederlands stel (Lars en Esther) die een wandeltocht in Lore Lindu Nationaal Park hebben geregeld. Met zijn driën de kosten delen is een stuk gunstiger, want m.n. de transport kosten zijn hoog. Vervolgens wordt ons ook nog een tour aangeboden door de omgeving. Gratis! Althans, gaandeweg blijkt dat wij bij een huisje van een Amerikaan langs te gaan. Als we het goed begrijpen zijn die Amerikanen er al 20 jaar niet geweest en zorgt er iemand voor het huisje(schoonmaken, onderhoud), maar gebeurt dat wat halfslachtig. Het idee is dat als wij ons voor doen als die Amerikanen, Doris weer wat munitie heeft om de 'oppasser’ aan te pakken wanneer hij zijn werk niet goed doet. Ik ben (big boss) John en kennelijk hebben we ons ‘werk’ zo goed gedaan dat we ’s avonds ook nog een maaltijd met bruine bonen hebben verdiend, waarvoor we nog even langs de markt rijden. Overigens was het rondritje best de moeite waard: langs een verrassend mooie waterval, een strandje aan het meer, klein Bali (hindoe gemeenschap) en een panorama punt. Onder het eten horen we dat er nog twee Nederlanders onderweg zijn die naar Lore Lindu zouden willen. Nynke en Steven en twee biologen, die in Kalimantan werken, arriveren ver na kinderbedtijd (om 1 uur ’s nachts) en wij zien ze dus pas de volgende ochtend. Ondanks dat ze de dezelfde helse rit achter de kiezen met nog wat bonus vertraging van 2,5 uur willen ze alle vier graag aansluiten. Helaas is de groep te groot om samen te gaan, dus er wordt een 2e gids en drager ingeschakeld en de groep wordt verdeeld in de Nederlanders en de biologen. De tocht is 2,5e dag, waarvan 1,5e dag wandelen. Eerlijk gezegd valt het tegen wat we te zien krijgen; het regenwoud is niet de dichte begroeiing zoals ik die in Borneo heb gezien en dieren zien we eigenlijk niet. Maar goed het is beregezellig en we doen de hele nacht woeste pogingen om in slaap te raken op ons rotanbed. Dat lukt dus slecht, o.a. omdat het verrassend fris is.
Na Tentena reizen we (Nynke, Steven, ik en 4 Fransen) in een privé auto naar Ampana waar de boot ons de volgende dag naar de Togean eilanden zal brengen. Twee nachten blijf ik op het eiland Malenge, maar de derde nacht hoop ik op beter in Kadidiri. Malenge is een rustig eiland, waar je in een soort resort zit, maar dan een goedkope, wat er voor de prijs echt goed en gezellig uit ziet. Maar ja, je wordt helemaal geleefd; op gezette tijden ontbijten, lunchen, dineren en electriciteit vanaf 18 uur. Kadidiri is niet anders, behalve dat je op gezette tijden (2 uur ’s ochtends en 1 uur ’s avonds) stromend water hebt. Het eten is wel wat beter en gevarieerder (zelfs groente!), maar hier ligt de focus op duikers. Nou ja, het is gewoon niet mijn ding, strand en zee. Wat ook meespeelt is er (bijna) uitsluitend stellen zijn en aansluiting vinden, doe je wel, maar toch... Daarnaast helpt het ook niet dat het regenseizoen minstens een maand te vroeg is begonnen. Wat dat betreft hoop ik dat er nog wat mooie dagen komen, want er zijn dagen bij dat het maar een paar uur regent, maar soms regent het de halve dag.
Na de Togeans een flinke reis gemaakt van ruim 24 uur. Eerst met de boot naar Gorontalo (met 2 van de 4 Fransen, die ook alles bij elkaar sloeberen wat er te sloeberen valt) en vervolgens met de bus door naar Kotamobagu. Misschien omdat het vrijdag avond is, maar er is idioot veel bedrijvigheid op straat en de tuktuks met felle verlichting en harde muziek vliegen af en aan. Dat had ik niet verwacht van een klein provinciestadje. In de buurt van Kotamobagu (althans 50 km verderop) ligt een Nationaal Park wat ik wil bezoeken. Hopen dat het morgen wel droog of in elk geval droger is.
Het idee is om daar een dag of twee door te brengen en dan nog een paar dagen in de buurt van Manado. Het verdere verloop is ongewis, aangezien het niet lukt reserveringen te maken. Ik vrees dan ook dat er niks anders op zit om in Manado naar een kantoor te gaan om hetzij een boot-, hetzij een vliegticket te kopen.
Na Tentena reizen we (Nynke, Steven, ik en 4 Fransen) in een privé auto naar Ampana waar de boot ons de volgende dag naar de Togean eilanden zal brengen. Twee nachten blijf ik op het eiland Malenge, maar de derde nacht hoop ik op beter in Kadidiri. Malenge is een rustig eiland, waar je in een soort resort zit, maar dan een goedkope, wat er voor de prijs echt goed en gezellig uit ziet. Maar ja, je wordt helemaal geleefd; op gezette tijden ontbijten, lunchen, dineren en electriciteit vanaf 18 uur. Kadidiri is niet anders, behalve dat je op gezette tijden (2 uur ’s ochtends en 1 uur ’s avonds) stromend water hebt. Het eten is wel wat beter en gevarieerder (zelfs groente!), maar hier ligt de focus op duikers. Nou ja, het is gewoon niet mijn ding, strand en zee. Wat ook meespeelt is er (bijna) uitsluitend stellen zijn en aansluiting vinden, doe je wel, maar toch... Daarnaast helpt het ook niet dat het regenseizoen minstens een maand te vroeg is begonnen. Wat dat betreft hoop ik dat er nog wat mooie dagen komen, want er zijn dagen bij dat het maar een paar uur regent, maar soms regent het de halve dag.
Na de Togeans een flinke reis gemaakt van ruim 24 uur. Eerst met de boot naar Gorontalo (met 2 van de 4 Fransen, die ook alles bij elkaar sloeberen wat er te sloeberen valt) en vervolgens met de bus door naar Kotamobagu. Misschien omdat het vrijdag avond is, maar er is idioot veel bedrijvigheid op straat en de tuktuks met felle verlichting en harde muziek vliegen af en aan. Dat had ik niet verwacht van een klein provinciestadje. In de buurt van Kotamobagu (althans 50 km verderop) ligt een Nationaal Park wat ik wil bezoeken. Hopen dat het morgen wel droog of in elk geval droger is.
Het idee is om daar een dag of twee door te brengen en dan nog een paar dagen in de buurt van Manado. Het verdere verloop is ongewis, aangezien het niet lukt reserveringen te maken. Ik vrees dan ook dat er niks anders op zit om in Manado naar een kantoor te gaan om hetzij een boot-, hetzij een vliegticket te kopen.
-
16 September 2011 - 20:07
Gerrie:
een maaltijd met bruine bonen.... daar had je gewoon voor bij ons op het eten kunnen komen hoor! :-)
Wij kijken uit naar je volgende reisverslag en zijn benieuwd wat jouw volgende bestemming (met de boot of het vliegtuig) gaat worden!
Maar eerst hopen dat de weergoden het goed met je voor hebben en dat je met mooi weer zult kunnen wandelen door het Nationaal Park in de omgeving van Kotamobagu!
-
17 September 2011 - 11:10
Ellij B:
wat een reis zeg. het klinkt toch heel avontuurlijk. leuk dat je reizigers tegen komt met wie dit kan ondernemen.
nog veel wandel plezier in het nat. park.
Cees en Ellij B. -
17 September 2011 - 11:10
Ellij B:
wat een reis zeg. het klinkt toch heel avontuurlijk. leuk dat je reizigers tegen komt met wie dit kan ondernemen.
nog veel wandel plezier in het nat. park.
Cees en Ellij B. -
17 September 2011 - 13:00
Buuf Nr 13:
Geen hoogtepunten??!! Veel regen, bruine bonen, lange busritten, sloeberende Fransen....Klinkt als een avontuur. veel plezier en groeten uit de Laan! Gr. Roos en de mannen
-
19 September 2011 - 19:00
Jolien:
Tjonge jonge, raak je niet overvoed jongen? Laat je niet de bonen van je bord eten door die Fransen hoor, we hebben als Hollanders in het verleden al genoeg van ze moeten pikken! Maar goed, no hard feelings zullen we maar zeggen.
He, waar is die regenjas van je gebleven, in Nederland liep je toch ook op slippers op het strand?!? ;-) Nee, ik snap dat tropische buien geen pretje zijn om een halve dag in te lopen. Ik hoop dat de weergoden je positief gestemd zullen zijn de aankomende dagen.
Mag ik ook even brutaal zijn, als je zo'n mooie waterval hebt gezien, wil je die dan ook even met ons delen?
Liefs Jo -
19 September 2011 - 20:27
Gerda:
Hoi Auke,
Je bent een ervaren wereldreiziger: je vergelijkt al regenwouden met elkaar! Gelukkig was het gezellig met de andere reizigers! Ik hoop dat je een droge dag en veel wandelplezier in het Nationale Park hebt gehad. Tot schrijfs!
Groetjes, Gerda
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
