Our Car
Door: Ramona
14 September 2008 | Australië, Brisbane
Na nog heel wat kilometers rijden groeit ons vertrouwen in onze auto, de weg en onze rijvaardigheid langzaam weer een beetje en zitten we niet meer bij elk bochtje aan onze stoelen genageld van de zenuwen.
Het lot brengt ons overigens terug op de plek waar we onze slipper hebben gemaakt.
Bij toeval komen we erachter dat twee Argentinie-reizigersvrienden zich bevinden op de plek waar wij een paar dagen geleden vandaan zijn komen rijden. We keren dus maar weer eens om (mijn efficientiedrang is tijdens deze reis volledig verdwenen :D) om hen in Airlie Beach te treffen.
Terug aangekomen bij het beruchte bochtje zien we olie op het wegdek en remsporen. Onze remsporen (best heftig), maar ook die van vele andere auto's. Dat helpt dan ook wel relativeren en beseffen dat we dus gewoon pech hebben gehad.
Bijpraten met Stefan en Andrea is geweldig! We starten 's middags met het uitwisselen van onze ervaringen van de laatste maanden en een aantal Victoria Bitters en zo'n 6 uur later is mijn stem bijna weg en nemen we weer afscheid.
Vanuit Airlie Beach rijden we over de Bruce Highway, die op veel plekken niet veel egaler is dan een boekelpiste, naar Hervey Bay. Een klein plaatsje, dat in het teken staat van uitstapjes naar Fraser Island.
Georganiseerde activiteiten zijn in Australie echt heel, heel duur. Een reden voor ons om er niet aan te beginnen.
Fraser Island - volgens elke reislustige Australier die we zijn tegenkomen een absolute must - is echter niet makkelijk zelfstandig te bereizen. Het is een grote zandbak, alleen begaanbaar per 4WD en de tracks vereisen eigenlijk ervaring. Het is mogelijk om met een groepje backpackers een auto te huren, maar - en dit klinkt misschien een beetje sneu - we hebben er niet zo'n zin in om tussen een groep 18-jarige feestvierders op dit eiland te kamperen. Ugh.. we worden oud.
De enige andere optie is een *kuch* georganiseerde tour *kuch*. Eigenlijk houden we daar helemaal niet van, maar een mens moet wat. We boeken dus een dagtour.
En we zijn niet de enigen.
Omdat de tour op de gewenste dag al vol is geboekt en we dus even geduld moeten hebben, overbruggen we een dag in Hervey Bay voordat we naar het eiland gaan.
Het is heerlijk weer. Zo'n 23 graden met een lekker zonnetje. We 'bruinen wat bij' en kopen een beachball set. Je weet wel.. met van die houten plankjes en zo'n fluorescerend balletje. Natuurlijk kunnen we dat weer niet normaal doen en staan we eindeloos in het zand dat balletje heen en weer te timmeren. We hebben al 7 maanden niet gesport en missen dat behoorlijk! De volgende dag natuurlijk... aargh.. spierpijn in elke vezel van ons lijf!.
En Auke koopt boardies, DE knielange zwembroek waar elke zichzelf respecterende Australische bloke in rond loopt. Volgens onze Australische vrienden Daniel en Hughie kun je je ECHT niet op het strand vertonen zonder. Auke klaagt al weken steen en been dat die broeken te lang zijn en dat je er niet bruin in wordt (wat een wijf..), maar uiteindelijk gaat ie overstag. Zijn nieuwe boardies zijn zelfs uitgerust met een flesopener die aan de broekzak is bevestigd. Hij voelt zich nu supermannelijk en loopt er de hele dag in rond te showen. ;)
Ook vermaken we ons eindeloos met het bestuderen van de pelikanen op het strand. Zulke gave beesten en zo groot! Als ze op het water dobberen zijn het net bootjes.
Ze doen me denken aan een tekenfilmserie uit mijn jeugd (de Reddertjes?). Een pelikaan doet in die serie dienst als piloot. Hij heeft een leren vliegeniersbrilletje op, de tekenfilm karakters nemen plaats in zijn diepe bek, en elke landing eindigt in een noodlanding. Geweldig!
's avonds wordt onze rust ruw verstoord door onze 'achterbuurman' Jona, die erop staat dat wij met hem en Kathy - zijn vriendin - een fles wijn soldaat komen maken. Al snel zitten we knus in hun oververhitte caravan en raken we binnen de kortste keren dik bevriend met dit koppel dat een passie heeft voor Harley Davidsons en reizen. De tweede helft van de avond brengen we aan een stuk door pratend door. De eerste helft van de avond staat geheel in het teken van Aukes naam. Net als in elk Engelstalig of wat voor anders-dan-Nederlands-talig land dan ook, heeft men hier bijzonder veel moeite om de twee lettergrepen van Aukes naam te reproduceren. Oewkie? Oowku? Aaaaaaaahge? Al-co? Ze krijgen het niet uit hun mond.
Maar motormuis Jona is vindingrijk en schreeuwt ineens dat hij een ezelsbruggetje heeft gevonden. OUR CAR!!! Inderdaad... als je dat op zijn Australisch uitspreekt wordt dat ongeveer Ahw Kah, wat in deze regionen dichter bij een acceptabele uitspraak van Aukes naam komt dan we ooit hebben gehoord!
Uiteindelijk.. Faser Island. Een werelderfgoed site, het grootste zandeiland ter wereld, met - van horen zeggen - meer zand dan de Sahara. Ons bezoekje is precies als we verwachtten: het eiland is fantastisch, unieke ecosystemen, bijzondere bomen en planten, schitterende stranden en uitzichten, maar dat alles vanuit een bus.
De tour – hoewel goed georganiseerd – maakt dat we ons 30 jaar ouder voelen dan we zijn en het frustreert ons om alles van achter glas te moeten zien en niet uit te kunnen stappen waar en wanneer we willen. Het is ons weer duidelijk dat dit gewoon niks voor ons is.
Maar we zijn het met de Australiers eens: het eiland is een must-see.
We nemen afscheid van onze verse motorvrienden en rijden naar Brisbane. De stad in rijden over meerbaanssnelwegen is nogal overweldigend en eigenlijk wil vooral ik gelijk weer weg. Die drukte, dat verkeer, wat hebben we hier te zoeken?
We strijken echter neer op een relaxte camping vlak buiten het centrum, vanwaar we met de bus de stad in kunnen gaan. En Brisbane is.. geweldig!
Zeg je oude cultuur, dan zeg je toch echt Europa. Maar zeg je: hippe, moderne, ruim opgezette, groene, relaxte stad waar altijd wel wat cultureels gaande is en het zonnetje veeeeel vaker wel dan niet schijnt, dan zeg je Brisbane. De kwaliteit van leven moet hoog zijn hier!
Zodra we het stadscentrum instappen zijn we verkocht en het supergroene 'Southbanks' gebied langs de rivier is bruisend en gezellig. Een strandje aan het water (met zwemmogelijkheden en meutes in bikini's en boardies gehulde mensen), supergzellige terrasjes en straatmuzikanten.
's avonds bandjes kijken bij het ' center of perfoming arts' en even optimaal genieten van weer een stukje stedelijk leven. Onze nieuwsgierigheid naar Sydney en Melbourne is geprikkeld!
PS:
- Bedankt voor alle lieve reacties!
- Opa en oma, we hebben de 14e aan jullie gedacht. Hopenlijk hebben jullie een heerlijke dag gehad!
- Lida, goede reis!
- Helene, van harte!
- Ralph, Laura, Helene, Bart: nog maar 2 weken! Nog even een tip: neem wel een vest mee he? Vooral de avonden kunnen nog goed fris zijn. En mocht dit nuttige info zijn. We hebben een winkel ontdekt (Big W), die te vinden is in elke grote stad en waar je heel goedkoop allerlei kampeerspullen (tentjes, luchtbedden, kookspullen, stoeltjes, etc.) kunt kopen. Dus als jullie nog wat nodig hebben, dan kun je dat voor weinig in Australie vinden.
Het lot brengt ons overigens terug op de plek waar we onze slipper hebben gemaakt.
Bij toeval komen we erachter dat twee Argentinie-reizigersvrienden zich bevinden op de plek waar wij een paar dagen geleden vandaan zijn komen rijden. We keren dus maar weer eens om (mijn efficientiedrang is tijdens deze reis volledig verdwenen :D) om hen in Airlie Beach te treffen.
Terug aangekomen bij het beruchte bochtje zien we olie op het wegdek en remsporen. Onze remsporen (best heftig), maar ook die van vele andere auto's. Dat helpt dan ook wel relativeren en beseffen dat we dus gewoon pech hebben gehad.
Bijpraten met Stefan en Andrea is geweldig! We starten 's middags met het uitwisselen van onze ervaringen van de laatste maanden en een aantal Victoria Bitters en zo'n 6 uur later is mijn stem bijna weg en nemen we weer afscheid.
Vanuit Airlie Beach rijden we over de Bruce Highway, die op veel plekken niet veel egaler is dan een boekelpiste, naar Hervey Bay. Een klein plaatsje, dat in het teken staat van uitstapjes naar Fraser Island.
Georganiseerde activiteiten zijn in Australie echt heel, heel duur. Een reden voor ons om er niet aan te beginnen.
Fraser Island - volgens elke reislustige Australier die we zijn tegenkomen een absolute must - is echter niet makkelijk zelfstandig te bereizen. Het is een grote zandbak, alleen begaanbaar per 4WD en de tracks vereisen eigenlijk ervaring. Het is mogelijk om met een groepje backpackers een auto te huren, maar - en dit klinkt misschien een beetje sneu - we hebben er niet zo'n zin in om tussen een groep 18-jarige feestvierders op dit eiland te kamperen. Ugh.. we worden oud.
De enige andere optie is een *kuch* georganiseerde tour *kuch*. Eigenlijk houden we daar helemaal niet van, maar een mens moet wat. We boeken dus een dagtour.
En we zijn niet de enigen.
Omdat de tour op de gewenste dag al vol is geboekt en we dus even geduld moeten hebben, overbruggen we een dag in Hervey Bay voordat we naar het eiland gaan.
Het is heerlijk weer. Zo'n 23 graden met een lekker zonnetje. We 'bruinen wat bij' en kopen een beachball set. Je weet wel.. met van die houten plankjes en zo'n fluorescerend balletje. Natuurlijk kunnen we dat weer niet normaal doen en staan we eindeloos in het zand dat balletje heen en weer te timmeren. We hebben al 7 maanden niet gesport en missen dat behoorlijk! De volgende dag natuurlijk... aargh.. spierpijn in elke vezel van ons lijf!.
En Auke koopt boardies, DE knielange zwembroek waar elke zichzelf respecterende Australische bloke in rond loopt. Volgens onze Australische vrienden Daniel en Hughie kun je je ECHT niet op het strand vertonen zonder. Auke klaagt al weken steen en been dat die broeken te lang zijn en dat je er niet bruin in wordt (wat een wijf..), maar uiteindelijk gaat ie overstag. Zijn nieuwe boardies zijn zelfs uitgerust met een flesopener die aan de broekzak is bevestigd. Hij voelt zich nu supermannelijk en loopt er de hele dag in rond te showen. ;)
Ook vermaken we ons eindeloos met het bestuderen van de pelikanen op het strand. Zulke gave beesten en zo groot! Als ze op het water dobberen zijn het net bootjes.
Ze doen me denken aan een tekenfilmserie uit mijn jeugd (de Reddertjes?). Een pelikaan doet in die serie dienst als piloot. Hij heeft een leren vliegeniersbrilletje op, de tekenfilm karakters nemen plaats in zijn diepe bek, en elke landing eindigt in een noodlanding. Geweldig!
's avonds wordt onze rust ruw verstoord door onze 'achterbuurman' Jona, die erop staat dat wij met hem en Kathy - zijn vriendin - een fles wijn soldaat komen maken. Al snel zitten we knus in hun oververhitte caravan en raken we binnen de kortste keren dik bevriend met dit koppel dat een passie heeft voor Harley Davidsons en reizen. De tweede helft van de avond brengen we aan een stuk door pratend door. De eerste helft van de avond staat geheel in het teken van Aukes naam. Net als in elk Engelstalig of wat voor anders-dan-Nederlands-talig land dan ook, heeft men hier bijzonder veel moeite om de twee lettergrepen van Aukes naam te reproduceren. Oewkie? Oowku? Aaaaaaaahge? Al-co? Ze krijgen het niet uit hun mond.
Maar motormuis Jona is vindingrijk en schreeuwt ineens dat hij een ezelsbruggetje heeft gevonden. OUR CAR!!! Inderdaad... als je dat op zijn Australisch uitspreekt wordt dat ongeveer Ahw Kah, wat in deze regionen dichter bij een acceptabele uitspraak van Aukes naam komt dan we ooit hebben gehoord!
Uiteindelijk.. Faser Island. Een werelderfgoed site, het grootste zandeiland ter wereld, met - van horen zeggen - meer zand dan de Sahara. Ons bezoekje is precies als we verwachtten: het eiland is fantastisch, unieke ecosystemen, bijzondere bomen en planten, schitterende stranden en uitzichten, maar dat alles vanuit een bus.
De tour – hoewel goed georganiseerd – maakt dat we ons 30 jaar ouder voelen dan we zijn en het frustreert ons om alles van achter glas te moeten zien en niet uit te kunnen stappen waar en wanneer we willen. Het is ons weer duidelijk dat dit gewoon niks voor ons is.
Maar we zijn het met de Australiers eens: het eiland is een must-see.
We nemen afscheid van onze verse motorvrienden en rijden naar Brisbane. De stad in rijden over meerbaanssnelwegen is nogal overweldigend en eigenlijk wil vooral ik gelijk weer weg. Die drukte, dat verkeer, wat hebben we hier te zoeken?
We strijken echter neer op een relaxte camping vlak buiten het centrum, vanwaar we met de bus de stad in kunnen gaan. En Brisbane is.. geweldig!
Zeg je oude cultuur, dan zeg je toch echt Europa. Maar zeg je: hippe, moderne, ruim opgezette, groene, relaxte stad waar altijd wel wat cultureels gaande is en het zonnetje veeeeel vaker wel dan niet schijnt, dan zeg je Brisbane. De kwaliteit van leven moet hoog zijn hier!
Zodra we het stadscentrum instappen zijn we verkocht en het supergroene 'Southbanks' gebied langs de rivier is bruisend en gezellig. Een strandje aan het water (met zwemmogelijkheden en meutes in bikini's en boardies gehulde mensen), supergzellige terrasjes en straatmuzikanten.
's avonds bandjes kijken bij het ' center of perfoming arts' en even optimaal genieten van weer een stukje stedelijk leven. Onze nieuwsgierigheid naar Sydney en Melbourne is geprikkeld!
PS:
- Bedankt voor alle lieve reacties!
- Opa en oma, we hebben de 14e aan jullie gedacht. Hopenlijk hebben jullie een heerlijke dag gehad!
- Lida, goede reis!
- Helene, van harte!
- Ralph, Laura, Helene, Bart: nog maar 2 weken! Nog even een tip: neem wel een vest mee he? Vooral de avonden kunnen nog goed fris zijn. En mocht dit nuttige info zijn. We hebben een winkel ontdekt (Big W), die te vinden is in elke grote stad en waar je heel goedkoop allerlei kampeerspullen (tentjes, luchtbedden, kookspullen, stoeltjes, etc.) kunt kopen. Dus als jullie nog wat nodig hebben, dan kun je dat voor weinig in Australie vinden.
-
14 September 2008 - 10:29
Gerda Hoogendam-van :
Hoi Auke en Ramona,
Fijn dat jullie een beetje over die sliding heen zijn, het is psychologisch gezien wel goed dat jullie er nog een keer langs moesten, dat helpt om het te verwerken en om minder bang te zijn. Het is dus blijkbaar een erg gevaarlijk stukje, maar al je daar nooit geweest bent, weet je dat niet.Voorzichtig rijden is nooit weg.
Pelikanen zijn erg groot: de lengte 140 - 175(cm) (hals uitgestrekt), de spanwijdte is 245 - 295 (cm)!!! Enorm he? Die bloem is ook mooi, de blaadjes van de boom zijn wat wittig groen, zoals die van een olijf of een wilg. Leuke naam: paperbark, de schors lijkt net op allemaal vellen papier over elkaar heen. Iris en ik zijn gisteravond naar een vleermuisexcursie geweest in de Delftse Hout schijn je 4 verschillende soorten vleermuizen te hebben, leuk he?
Hippe broek hoor Auke en zo'n mooie flesopener eraan, zitten er ook zakken in zodat je een flesje bier mee kan nemen? Jullie moeten eigenlijk even een foto van jullie zelf op de site zetten, dan kunnen we alvast wennen aan het bruine kleurtje! Hier is het weer erg wisselvallig: de ene dag heet, de andere dag giet het aan een stuk door. Vandaag schijnt de zon, maar hebben we nachtvorst gehad, misschien niet hier in het westen, maar koud is het wel. We wisselen hoog zomer, hefst en vrieskoude winter in een week af. Je herkent geen enkel seizoen meer als geheel. Maar ja, je wordt er wel weinig veeleisend van: als het maar een beetje droog is en niet te hard waait, zijn we al tevreden. Zodra de zon doorkomt worden we zelfs blij! Ik zou zeggen: geniet van al het mooie weer zoveel jullie maar kunnen, je weet nooit wat je over dik een half jaar hier weer te wachten staat!
Knuffel van Gerda -
14 September 2008 - 10:35
Ome Joop & Tante The:
Hoe gaat het met jullie nu je in ons landtje ben??? Mooi He daar waar jullie nu zijn. als ik bij jullie zou zijn dan zou ik je zeker veel kunnen laten zien daar, maar ik zit 4000 kilometer daar vandaan. wij kijken er naar uit jullie hier te hebben, 3 october geef niet wanneer we zullen een barbeQ houden de 4 de october zal best wel leuk zijn groetjes ome Joop & tante Thea -
14 September 2008 - 14:38
Wil Venema:
hallo daar ... opscheppen over dat bruine kleurtje en dan alleen die uni-sex voeten? :)
Nemen jullie zo'n wurgplantje nog mee naar iemand? :)
Our car - ik heb hier echt zitten grinniken. Heerlijk zo'n ezelsbruggetje :)
Heerlijk ook te horen/lezen, dat jullie het ongeluk nu letterlijk en figuurlijk achter je hebt kunnen laten. Dat valt niet altijd mee (eigen ervaring). GOED gedaan dus.
Heb het goed - geniet van het leven! -
14 September 2008 - 19:15
Lida:
Ja mensen, nog net op de valreep mijn mail geopend en BINGO!! Leuk om te lezen dat Auke's naam zo moeilijk is uit te spreken.. En dat jullie langs "The Spot" hebben gereden en konden zien dat jullie de eerste en ook niet de laatste zijn met zo'n olievlek-glijbaan. Blijft toch eng voor de volgende sliders... toch?! Pelikanen zien we in Griekenland ook ieder jaar en indeed wij blijven ons ook iedere keer verbazen: net ouwe dakota's in de lucht en een statige 'varka' (boot)in het water! Maar prachtig om te zien. Heerlijk dat jullie zulk lekker weer hebben. Gerda heeft gelijk: hier is het afwisselend als nooit tevoren! De seizoenen liggen hopeloos door elkaar (zucht). In Griekenland is het 32 graden dus gaan we ook pogingen ondernemen om te bruinen haha. Zeg wat is Brisbane een coole monopool zeg!! Ziet er goed uit met van elk wat wils.. in alle opzichten. Enne de boardies van Auke is indeed puik!! Geen wonder dat ie zo loopt te showen! Nou, ik ga de koffer sluiten: morgenochtend moeten we er om half zes uit en dan gaan we ervoor Ramona, zoals jouw moeder altijd zegt. Bedankt voor de goede wens. Ik zie jullie volgend reisverslag snel weer tegemoet... Veel plezier en jullie ook heerlijk blijven genieten!! -
16 September 2008 - 20:36
Jan En Gerrie:
Een verhaal met 'Ourcar' in de hoofdrol! In het volgende verslag mag jij dus de volledige hoofdrol opeisen Ramona!
Hoewel wij de foto's allemaal weer geweldig vinden willen we toch heel graag één speciale bestelling doorgeven: de keus is gevallen op een vergroting van Auke in de multifunctionele boardie.... :)
Nog maar 4 maanden geduld en dan zien we elkaar in Auckland!
Lieve groetjes van paM en maM
-
19 September 2008 - 16:42
Ben:
Hey Ramona & auke,
geweldig verhaal weer, ik heb er weer erg om moeten lachen.Een makkelijker ezels bruggetje voor Aukes naam is: auw, k.. en dan de t inslikken, oh nee dat laatste is hollands. dt gaat dus toch niet op.ik moet Auke ook nog even teleurstellen, die Boardie van Auke is niet compleet, ik mis een kurketrekker!!! maar goed, misschien bij de volgende aankoop.Nu nog een paar weekjes genieten en dan.. de hereniging met je kleine broertje, dat zal wel even een emotioneelmoment opleveren. heel veel plezier nog. Grtz, Ben
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
