Laatste bestemming Indonesië
Door: Auke
23 Oktober 2011 | Indonesië, Wamena
De Baliem Vallei is ontdekt voor de westerse wereld eind jaren 30 en is een tijdje in de vergetelheid geraakt toen er in de jaren 40 andere zaken in de wereld gaande waren. Vanaf de jaren 50 is de vallei eerst door Nederland en daarna door Indonesië gekoloniseerd en parallel daaraan hebben de missionarissen op hun manier de 'beschaving' naar de vallei gebracht. Door de Baliem Vallei stroomt, verrassenderwijs, de Baliem rivier, die ontspringt ten noorden van het hooggebergte van Papua (met toppen tot net boven de 5000 meter) en zich op de één of andere manier een weg naar het zuiden weet te banen. De Baliem Vallei is niet ontsloten door een weg. Althans, die ligt er wel, maar er ontbreekt al een jaar of 5 een brug. De reden krijg ik niet helder, maar ik sluit niet uit dat er een luchtvaartlobby achter zit, want zolang de weg er niet is moet werkelijk alles (eten, drinken, bouwmaterialen, infrastructuur) ingevlogen worden.
In de vallei en aangrenzende valleien wonen verschillende stammen, waarvan de stammen, samengevoegd onder de naam Dani, de meest toegankelijke zijn. De Dani zijn extensieve landbouwers en gaan schaars gekleed (de mannen in peniskoker en verentooi, de vrouwen schorten van gras). Koppensnellen en het afhakken van een vingerkootje als een naaste overleed behoort tot de meer lugubere gebruiken. Een aantal van de tradities zijn uitgestorven of zijn aan het uitsterven.
Ik benadruk bij mijn gids dat voor mij de nadruk op natuur en niet op cultuur ligt. Wat overigens niet betekent dat ik niets van cultuur wil zien, maar ik wil vooral niet naar geënsceneerde shows. Dat voelt als aapjes kijken wat mij betreft. De gids, Kipenus Wenda, is overigens een narcistisch mannetje. Narcisme en Auke gaan niet samen en ik vind dan ook meer aansluiting bij de drager/kok en de jongen die we op dag 1 oppikken. Zijn narcisme is ook nog eens misplaatst, want hij spreekt Engels op het niveau van een 4-jarige en is lopend niet vooruit te branden. Ik kan het ook niet nalaten om af en toe het gas even open te gooien en hem hijgend als een stalpaard achter te laten.
Mijn angst dat ik aapjes ging kijken, blijkt gegrond. Je kan je alleen afvragen wie het aapje is, want ik word geacht op commando handjes te schudden, foto's te maken, sigaretten en snoep (voor dit doel ingekocht, omdat mij dit ingefluisterd was) uit te delen, een praatje te maken en ook niet onbelangrijk: medische hulp te verlenen. Iedereen snottert en hoest, maar veel lopen er rond met en stukje plastic om een etterende wond. Na vijf dagen heb ik dan ook geen pleister, steriel gaasje of jodium meer over. En schoonhouden met gekookt water liet ik mijn gids nog toevoegen. Wat hij vertaalde als kokend water. Idioot! Gelukkig rijkt mijn kennis van Bahasa Indonesia in dit geval net ver genoeg!
Is het dan niet leuk? Jawel, maar de natuur bestaat uitsluitend uit prachtige vergezichten en weinig wildlife. Dus de lol haal ik vooral uit het wandelen, lekker op een houtvuurtje koken (die gasten zijn meester in het hoger en lager 'draaien' van een kampvuurtje) en 's avonds naar de sterrenhemel kijken. Volgens de Lonely Planet is de Baliem Vallei altijd nat, zeker tussen september en februari en helemaal 's nachts. Ik zal wel geluk hebben, want ik heb alleen een paar druppels op wandeldag 4 gehad ;-). Ook kopen we onderweg van alles wat ter plekke wordt verbouwd (zoete aardappelen, kool, wortels, bananen, gekookte pinda's (lekker!).
En daarbij lijken de mensen ook oprecht blij om je als gast te mogen ontvangen. Voor dit doel heeft bijna ieder dorp wel 1 of meerdere hutjes gebouwd.
Op de laatste wandeldag krijgen we te horen dat in Jayapura bij betogingen 5 mensen zijn omgekomen en 300 zijn gearresteerd. De betogingen werden gehouden voor een vrij Papua, waarop mij gevraagd werd of ik dacht dat Papua en vrij land kan zijn. Vast wel, maar om te beginnen vraag ik mij af of de Papua's zich één voelen als er in de Baliem vallei alleen al eens in de zoveel tijd stammen met elkaar op de vuist gaan. Waarbij dan meteen opgemerkt dat ik meerdere keren heb gehoord dat de Indonesische overheid hier een hand in zou hebben. Het kan...
Verder: het land is vruchtbaar en rijk aan meerdere grondstoffen. Nu wordt dat geplunderd door het buitenland en 'Jakarta' is de algehele teneur. Dat zal zonder meer waar zijn, maar of Papua de capaciteit heeft zichzelf te besturen, kan ik niet beoordelen. Wat ik wel zie in de Baliem Vallei, is dat mensen snel hun hand ophouden en niet snel geneigd zijn het lot in eigen handen te nemen. Ik kan dus alleen maar met ze mee hopen. Dat Papua weinig van doen heeft met Indonesië, lijkt mij helder.
Hoe dan ook kom ik na 5 dagen en 4 koude nachten (rond de 2000 meter, helder, geen matras, gewoon op de koude grond) nog verder onthaast terug in de 'hoofdstad' Wamena.
Hoe snel ik aan het hoofdstuk PNG toe kom hangt af of ik een visum bij de grens krijg of dat ik dat vantevoren moet regelen. Dit blijft wazig (verrassend!)...
In de vallei en aangrenzende valleien wonen verschillende stammen, waarvan de stammen, samengevoegd onder de naam Dani, de meest toegankelijke zijn. De Dani zijn extensieve landbouwers en gaan schaars gekleed (de mannen in peniskoker en verentooi, de vrouwen schorten van gras). Koppensnellen en het afhakken van een vingerkootje als een naaste overleed behoort tot de meer lugubere gebruiken. Een aantal van de tradities zijn uitgestorven of zijn aan het uitsterven.
Ik benadruk bij mijn gids dat voor mij de nadruk op natuur en niet op cultuur ligt. Wat overigens niet betekent dat ik niets van cultuur wil zien, maar ik wil vooral niet naar geënsceneerde shows. Dat voelt als aapjes kijken wat mij betreft. De gids, Kipenus Wenda, is overigens een narcistisch mannetje. Narcisme en Auke gaan niet samen en ik vind dan ook meer aansluiting bij de drager/kok en de jongen die we op dag 1 oppikken. Zijn narcisme is ook nog eens misplaatst, want hij spreekt Engels op het niveau van een 4-jarige en is lopend niet vooruit te branden. Ik kan het ook niet nalaten om af en toe het gas even open te gooien en hem hijgend als een stalpaard achter te laten.
Mijn angst dat ik aapjes ging kijken, blijkt gegrond. Je kan je alleen afvragen wie het aapje is, want ik word geacht op commando handjes te schudden, foto's te maken, sigaretten en snoep (voor dit doel ingekocht, omdat mij dit ingefluisterd was) uit te delen, een praatje te maken en ook niet onbelangrijk: medische hulp te verlenen. Iedereen snottert en hoest, maar veel lopen er rond met en stukje plastic om een etterende wond. Na vijf dagen heb ik dan ook geen pleister, steriel gaasje of jodium meer over. En schoonhouden met gekookt water liet ik mijn gids nog toevoegen. Wat hij vertaalde als kokend water. Idioot! Gelukkig rijkt mijn kennis van Bahasa Indonesia in dit geval net ver genoeg!
Is het dan niet leuk? Jawel, maar de natuur bestaat uitsluitend uit prachtige vergezichten en weinig wildlife. Dus de lol haal ik vooral uit het wandelen, lekker op een houtvuurtje koken (die gasten zijn meester in het hoger en lager 'draaien' van een kampvuurtje) en 's avonds naar de sterrenhemel kijken. Volgens de Lonely Planet is de Baliem Vallei altijd nat, zeker tussen september en februari en helemaal 's nachts. Ik zal wel geluk hebben, want ik heb alleen een paar druppels op wandeldag 4 gehad ;-). Ook kopen we onderweg van alles wat ter plekke wordt verbouwd (zoete aardappelen, kool, wortels, bananen, gekookte pinda's (lekker!).
En daarbij lijken de mensen ook oprecht blij om je als gast te mogen ontvangen. Voor dit doel heeft bijna ieder dorp wel 1 of meerdere hutjes gebouwd.
Op de laatste wandeldag krijgen we te horen dat in Jayapura bij betogingen 5 mensen zijn omgekomen en 300 zijn gearresteerd. De betogingen werden gehouden voor een vrij Papua, waarop mij gevraagd werd of ik dacht dat Papua en vrij land kan zijn. Vast wel, maar om te beginnen vraag ik mij af of de Papua's zich één voelen als er in de Baliem vallei alleen al eens in de zoveel tijd stammen met elkaar op de vuist gaan. Waarbij dan meteen opgemerkt dat ik meerdere keren heb gehoord dat de Indonesische overheid hier een hand in zou hebben. Het kan...
Verder: het land is vruchtbaar en rijk aan meerdere grondstoffen. Nu wordt dat geplunderd door het buitenland en 'Jakarta' is de algehele teneur. Dat zal zonder meer waar zijn, maar of Papua de capaciteit heeft zichzelf te besturen, kan ik niet beoordelen. Wat ik wel zie in de Baliem Vallei, is dat mensen snel hun hand ophouden en niet snel geneigd zijn het lot in eigen handen te nemen. Ik kan dus alleen maar met ze mee hopen. Dat Papua weinig van doen heeft met Indonesië, lijkt mij helder.
Hoe dan ook kom ik na 5 dagen en 4 koude nachten (rond de 2000 meter, helder, geen matras, gewoon op de koude grond) nog verder onthaast terug in de 'hoofdstad' Wamena.
Hoe snel ik aan het hoofdstuk PNG toe kom hangt af of ik een visum bij de grens krijg of dat ik dat vantevoren moet regelen. Dit blijft wazig (verrassend!)...
-
23 Oktober 2011 - 08:44
Jan M:
Hoi Auk, wel weer een mooi verhaal jammer dat de wandeltocht niet helemaal heeft gebracht wat je er van hoopte. Gidsen zijn toch een verhaal apart in Indonesië, hebben het gevoel dat ze een heel wat bereikt hebben doordat ze hoog in de pikorde staan.
Succes met je visum.
-
23 Oktober 2011 - 08:52
Jolien:
He Auke,
klinkt weer als een hele beleving, wordt je nu toch maar dokter Auke en ga je bij de flying docters in nieuw papua?!?
liefs jo -
23 Oktober 2011 - 17:29
Gerda:
Hoi Auke,
Maf dat een gids zo raar doet, misschien denkt hij dat hij veel is omdat hij veel verdient....Lekker dat je zo uitgebreid kon wandelen en je dus wat af kon sluiten van de gids. Lastig om in een politiek vraagstuk getrokken te worden. Nu op naar PNG!
Knuffel van Gerda -
23 Oktober 2011 - 19:30
Ramona:
Avontuur, avontuur, avontuur. Wat een ervaringen weer, dokter Auke ;) Liefs uit een beduidend meer ontwikkeld Antigua! -
24 Oktober 2011 - 06:00
Gerrie:
Mooi stukje geschiedenisles voor beginners Auke! Leuk om op deze manier iets bij te leren.
Hopelijk heeft de gids van jouw Engels ook iets opgestoken waardoor hij zijn talenknobbel(tje) verder heeft kunnen ontwikkelen tijdens de wandeling! :-)
En gekookte pinda's een lekkernij? Ik kan me er niets bij voorstellen!
Succes met het regelen van je visum, hopelijk snel goed nieuws hierover te melden! -
24 Oktober 2011 - 18:55
Erika:
Hoi Auke,
Een onafhankelijk PNG gaat best lukken denk ik. Zo te horen bedruipen de gewone mensen zichzelf prima met voedsel en het dagelijks leven. De plaatselijke rijkdommen zullen dan in handen vallen van een klein groepje corrupte (Indonesische) papoa's. Het maakt voor de doorsnee Papoea dus niet zoveel uit.... en voor de rest van de wereld ook niet! (dus....)
Je moet wel voorzichtig doen want pa en ma maken zich nu zorgen... ze zijn bang dat je in de vrijheidsstrijd verstrikt raakt.
Pas goed op jezelf! xx Erika -
29 Oktober 2011 - 18:30
Pa En Ma Van Dr.:
Een interessant verhaal zeg, we zijn wat laat met onze reaktie, maar ja, we waren ook vergeten om je verslag te lezen.En nu maar hopen dat het met je vizum in orde komt.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
